Гэтыя тэрасныя палеткі, размешчаныя каля паўднёвага падножжа горнага хрыбта Цыньлін, выкарыстоўваюць сістэму ўзаемазлучаных палёў, каналаў, сажалак і раўчукоў для самацёчнага арашэння, дэманструючы выдатную мудрасць старажытных людзей у водакарыстанні. У 2024 годзе яны былі ўнесены ў спіс Сусветнай спадчыны ірыгацыйных збудаванняў.

Мясцовыя ўлады прытрымліваюцца прынцыпу адначасовай абароны і рацыянальнага асваення, разглядаючы гэтыя тэрасы як жывы помнік і надаючы асаблівую ўвагу захаванню экалагічнага асяроддзя. Разам з гэтым укараняецца мадэль севазвароту «рыс-алейныя культуры» для стварэння высакаякаснай рысавай прамысловасці і фарміравання маляўнічага сельскага ландшафту, прывабнага ў любую пару года.

Цяпер тэрасныя палеткі Фэн’янь штогод прымаюць каля 600 тысяч наведвальнікаў, а агульны даход ад турызму працягвае расці. Развіццё турызму не толькі палепшыла інфраструктуру, але і дала магчымасць мясцовым жыхарам павялічыць свой даход, у тым ліку за кошт сельскага турызму. Старажытныя тэрасы атрымалі новае жыццё і актыўна развіваюцца ў сучасную эпоху.