Сексуальнае насілле, асабліва з дзяцей, адносіцца да ліку найбольш схаваных злачынстваў. Пра іх часта даведваюцца толькі праз месяцы, а то і гады, пасля таго як дзяцінства было незваротна «выкрадзена», а псіхіцы нанесена непапраўная траўма.
Адзін з жахлівых фактараў такіх злачынстваў — насільнікамі часцяком аказваюцца тыя, каму дзеці давяраюць больш за ўсё: сваякі, блізкія да сям’і дарослыя. У сілу ўзросту або эмацыянальнай залежнасці, малалетнія не заўсёды ўсведамляюць тое, што адбываецца, а часам прымаюць дзеянні злачынцы за норму. Гэта і з’яўляецца адной з прычын іх маўчання.
Другой жа прычынай для замоўчвання такіх выпадкаў з’яўляецца пачуццё сораму і віны, якое навязваюць зламыснікі. Менавіта з-за яго ахвяры лічаць за лепшае захоўваць тое, што адбылося, у сабе, перажываць траўму ў адзіночку, пазбаўляючыся магчымасці атрымаць неабходную дапамогу і падтрымку.
Вось канкрэтны прыклад
Як паведаміла група па інфармацыі і сувязі з грамадскасцю УСК па горадзе Мінску, Маскоўскім (г. Мінска) раённым аддзелам Следчага камітэта ўстаноўлены абставіны злачынства супраць палавой недатыкальнасці малалетняй дзяўчынкі.
Як стала вядома следчым, з 2007 года 37-гадовы мужчына на працягу чатырох гадоў наўмысна ўчыняў у дачыненні да 7-гадовай дачкі сваёй сужыцелькі гвалтоўныя дзеянні сексуальнага характару.
Шакавальная інфармацыя выявілася толькі ў жніўні 2024 года, калі ўжо дарослая дзяўчына трапіла ва ўстанову аховы здароўя пасля спробы суіцыду. Там яна расказала ўрачам аб жаху, які перажыла ў дзіцячым узросце, і расказала ім, чаму толькі праз шмат гадоў вырашыла звярнуцца ў праваахоўныя органы.
У лютым 2025-га 26-гадовая дзяўчына вырашылася напісаць заяву на свайго крыўдзіцеля. У ходзе гутаркі са следчымі яна патлумачыла, што ў 2006 годзе яе маці ўступіла ў рамантычныя адносіны са знаёмым. Праз некаторы час ён сам прапанаваў каханай адводзіць яе дачку да яе на працу. Па трагічным збегу абставін кватэра зламысніка знаходзілася ў гэтым жа будынку.
У адзін з дзён 2007 года абвінавачаны сустрэў школьніцу з урокаў. Настаўнікі спакойна адпусцілі яе, бо на працягу года ён неаднаразова забіраў дзіця і адводзіў да мамы. Аднак у гэты дзень у яго былі іншыя намеры.
Ён прапанаваў дзяўчынцы падняцца ў яго кватэру. Будучы ўпэўненай, што сябар маці не прычыніць ёй шкоды, яна пагадзілася. У гэты момант малалетняя і ўявіць не магла, на што здольны, як яна думала, блізкі знаёмы сям’і...
Колькасць эпізодаў злачыннай дзейнасці шакіруе і вылічаецца дзясяткамі. У сілу ўзросту і індывідуальна-псіхалагічных асаблівасцяў, дзяўчынка не магла аказваць супраціўленне. Доўгія гады мінчанін учыняў насілле над безабаронным дзіцем. Яна маўчала, бо на пагрозы пра ўсё расказаць, мужчына толькі адказваў, што яна сама ва ўсім вінаватая, што ёй ніхто не паверыць і ўсе будуць з яе смяяцца.
Следчыя правялі вялікі аб’ём работы, мужчына адмовіўся ад дачы паказанняў, аднак нягледзячы на тое, што мінула 18 гадоў, супрацоўнікі здолелі даказаць дачыненне фігуранта да здзяйснення насільных дзеянняў сексуальнага характару.
Пры вывучэнні асобы абвінавачанага стала вядома, што раней ён не трапляў у поле зроку праваахоўных органаў, не судзімы, не мае пастаяннага месца працы, разведзены. Кашмарным адкрыццём для следчых стала і тое, што на момант учынення супрацьпраўных дзеянняў ён сам з’яўляўся бацькам двух малалетніх дзяцей.
У дачыненні да мужчыны праведзена комплексная судовая псіхіятрычная экспертыза, згодна з заключэннем якой, на момант учынення злачынстваў ён пакутаваў педафіліяй і пакутуе ў цяперашні час, і па сваім псіхічным стане мог усведамляць значэнне сваіх дзеянняў і кіраваць імі.
На падставе сабраных па справе доказаў мужчыну прад’яўлена абвінавачанне па ч. 3 арт. 167 (іншыя дзеянні сексуальнага характару, учыненыя насуперак волі пацярпелых, з прымяненнем насілля, выкарыстання бездапаможнага стану, адносна заведама малалетніх) Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Да яго з санкцыі пракурора прыменена мера стрымання ў выглядзе ўзяцця пад варту.
Суд прызнаў яго вінаватым і прызначыў пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам на 13 гадоў.