Top.Mail.Ru
44

У набытым тавары выявіўся недахоп. Што рабіць спажыўцу і прадаўцу, растлумачылі ў МАРГ

Што рабіць спажыўцу і прадаўцу, калі ў набытым тавары выявіўся недахоп, расказала начальнік упраўлення абароны правоў спажыўцоў і кантролю за рэкламай Міністэрства антыманапольнага рэгулявання і гандлю Іна Гаўрыльчык на семінары МАРГ, перадае БелТА.



Іна Гаўрыльчык адзначыла, што спажывец мае права прад’явіць прэтэнзіі аб недахопе тавару. «З тых зваротаў, якія часта паступаюць у МАРГ, бачым, што вельмі часта права спажыўца на зварот да прадаўца парушаецца. У чым жа тут узнікаюць праблемныя сітуацыі? Па-першае, тэрміны звароту. Як пішуць спажыўцы, вельмі часта прадаўцы адмаўляюць у прыняцці тавару, па якім маецца прэтэнзія па якасці, для яго праверкі. Пры гэтым такую сітуацыю яны аргументуюць тым, што прайшоў 14-дзённы тэрмін і тавар прыняць нельга. Гэта парушэнне закона „Аб абароне правоў спажыўцоў“. Такі тэрмін устаноўлены толькі для вяртання тавараў належнай якасці. Што ж тычыцца прад’яўлення прэтэнзій спажыўца па недахопе тавару прадаўцу, то ён мае права вярнуць яго на працягу двух гадоў з моманту куплі незалежна ад таго, які тавар быў набыты», — патлумачыла яна.

Законам «Аб абароне правоў спажыўцоў» прадугледжана, што спажывец па свайму выбару можа звярнуцца да прадаўца. «Калі ён сам захацеў звярнуцца ў рамонтную арганізацыю, закон таксама дае яму такое права. Прадавец не мае права адмаўляць у яго прэтэнзіі і накіроўваць адразу ж у рамонтную арганізацыю, — патлумачыла прадстаўніца МАРГ. — Часта праблемы ўзнікаюць з аб’ёмным таварам, які прадаўцы просяць пакупніка прывезці самастойна. Справа ў тым, што спажывец можа прывезці такі тавар сам, але калі ў ім будзе ўсталяваны вытворчы шлюб, усе выдаткі на дастаўку тавару такой якасці прадавец будзе несці сам. Прадаўцам варта пісьменна ацэньваць фінансавыя рызыкі. Лепш правільна выканаць закон і накіраваць да спажыўца майстра. Часцей за ўсё гэта тычыцца пральных машын, халадзільнікаў і г. д.».

Акрамя таго, згодна з п.11 арт. 20 закона «Аб абароне правоў спажыўцоў», прадавец (вытворца, пастаўшчык, прадстаўнік) абавязаны прыняць тавар неналежнай якасці ў спажыўца, а ў выпадку неабходнасці — правесці праверку якасці тавару, у тым ліку з прыцягненнем рамонтнай арганізацыі. «Што ж гэта за выпадак неабходнасці? Калі, напрыклад, прадавец праводзіць агляд і адразу ж разумее, што гэта вытворчы шлюб, вось тут можа не праводзіцца праверка якасці. Далей вы вырашаеце пытанне з патрабаваннем спажыўца, што ён заявіў: вяртанне грошай, абмен тавару на іншы належнай якасці. Прадавец не можа вырашыць гэта за яго. Калі ж пасля агляду тавару не ўяўляецца магчымым усталяваць, што гэта за шлюб, у гэтым выпадку павінна быць праведзена праверка якасці. Спажыўцам варта быць уважлівымі пры запаўненні формы аб перадачы тавару для праверкі якасці. У форме акта аб перадачы тавару ёсць графа „ухіленне недахопаў“. Там адзнака ставіцца толькі калі спажывец хоча ліквідаваць недахоп. Калі адзнакі няма, значыць, ні прадавец, ні рамонтная арганізацыя не будуць прыступаць да гэтай ліквідацыі», — звярнула ўвагу Іна Гаўрыльчык.

Яна падкрэсліла, што парадак правядзення праверкі якасці не рэгламентуецца заканадаўствам: прадавец або рамонтная арганізацыя робяць гэта самастойна. «Што яна з сябе ўяўляе? Гэта агляд тавару, праверка яго працаздольнасці. Акрамя таго, аб месцы правядзення і часу праверкі спажывец павінен быць дасведчаны. Няма канкрэтнага патрабавання, у якой форме гэта павінна быць. Праверка павінна праводзіцца на працягу сямі дзён, не пазней. Такая выснова з заканадаўства зроблена на падставе арт. 25 закона „Аб абароне правоў спажыўцоў“. Прама гэта не пазначана, але аналіз нормаў сведчыць аб тым, што ў сямідзённы тэрмін павінна быць разгледжана прэтэнзія», — рэзюмавала начальнік упраўлення.

Выкананне закона «Аб абароне правоў спажыўцоў» у частцы задавальнення законных патрабаванняў, якія ўзніклі ў сувязі з недахопам тавару, мінімізуе фінансавыя выдаткі прадаўца, падкрэсліла эксперт. «Калі вы парушаеце тэрміны, спажывец мае права патрабаваць няўстойку ў памеры 1% за кожны дзень пратэрміноўкі. Калі разлік за куплю тавару ажыццяўляўся ў безнаяўнай форме, значыць, грошы вяртаюць сапраўды гэтак жа, і наадварот, калі за наяўныя. Аднак у законе ёсць агаворка: калі іншае не прадугледжана пагадненнем бакоў», — падсумавала Іна Гаўрыльчык.

arrow
Нашы выданні

Толькі самае цікавае — па-беларуску!

Напішыце ў рэдакцыю