«Гэта адкрыццё сведчыць, што спіназаўры перажылі тры фазы эвалюцыі. Яшчэ ў канцы юрскай эпохі з’явіліся першыя іх прадстаўнікі з незвычайна доўгім чэрапам, прыстасаваныя да лоўлі рыбы, пасля чаго іх нашчадкі распаўсюдзіліся па ўсім узбярэжжы мора Тэціс. І нарэшце, у сярэдзіне мелавой эпохі ўзніклі незвычайна буйныя спіназаўры, якія здабывалі здабычу ў плыткіх рэгіёнах рэк і іншых вадаёмаў», — пішуць даследчыкі.

Дадзенае адкрыццё здзейсніў міжнародны калектыў палеантолагаў пад кіраўніцтвам прафесара Універсітэта Чыкага (ЗША) Пола Серэна пры правядзенні раскопак у правінцыі Агадэс, размешчанай у цэнтральных рэгіёнах пустыні Сахара на тэрыторыі Нігера. Тут залягаюць пароды, якія сфарміраваліся ў далёкіх ад берагоў мораў рэгіёнах сушы ў сярэдзіне мелавога перыяду, прыкладна 95-100 млн гадоў таму.

У гэтых адкладаннях вучоныя выявілі фрагменты верхняй і ніжняй сківіцы, пазванкоў і касцей ног гіганцкага драпежнага дыназаўра, які быў вельмі падобны па анатоміі на класічных спіназаўраў (Spinosaurus aegyptiacus). У адрозненне ад гэтых яшчараў, якія жылі каля берагоў старажытнага мора Тэціс, выяўлены вучонымі спіназаўр жыў у рачным асяроддзі ў глыбінных рэгіёнах старажытнай Афрыкі і суседнічаў з буйнымі сухапутнымі рэптыліямі, такімі як тытаназаўры і кархарадантазаўры.