«Гэта група старажытных людзей была ізалявана ад усяго астатняга чалавецтва на працягу як мінімум 200 тыс. гадоў, фактычна з моманту з’яўлення нашага віду. Толькі 1,4 тыс. гадоў таму, як паказвае наш аналіз, у яе генафондзе пачалі з’яўляцца фрагменты ДНК выхадцаў з Заходняй і Усходняй Афрыкі», — сказаў прафесар Упсальскага ўніверсітэта Матыяс Якабсон.

Палеагенетыкі здзейснілі гэта адкрыццё пры расшыфроўцы структуры ДНК амаль трох дзясяткаў старажытных жыхароў ПАР, чые астанкі ўзростам ад 150 да 10,2 тыс. гадоў былі знойдзены ў розных рэгіёнах краіны на поўдзень ад ракі Лімпапо. Па словах навукоўцаў, гэта частка кантынента была фактычна ізалявана ад астатняй часткі Афрыкі на працягу некалькіх дзясяткаў тысяч гадоў у сілу геаграфічных і кліматычных фактараў.

Нягледзячы на тое, што навукоўцы ўжо дастаткова даўно «ведалі, што гэтыя рэгіёны Афрыкі былі населены нейкімі людзьмі», яны доўгі час не маглі дакладна высветліць, кім менавіта былі гэтыя людзі — прадстаўнікамі віду Homo sapiens або іншымі старажытнымі гамінінамі. «Цяпер мы можам з упэўненасцю сказаць, што разумныя людзі існавалі і эвалюцыянавалі на поўдні Афрыкі на працягу вельмі доўгага часу, прычым гэты рэгіён кантынента мог адыграць ключавую ролю ў эвалюцыі нашага віду», — адзначыў Якабсон.

Да нядаўняга часу антраполагі лічылі, што від Homo sapiens узнік ва Усходняй Афрыцы каля 200 тыс. гадоў таму, праз некалькі сотняў тысяч гадоў пасля падзелу продкаў на неандэртальцаў і сапіенс. Некалькі гадоў таму спецыялісты знайшлі ў Марока астанкі найстаражытных сапіенсаў узростам у 300 тыс. гадоў, а таксама знайшлі сведчанні, што нашы продкі пакінулі Афрыку яшчэ 130 тыс. гадоў таму.