Праект «Сям’я кожнаму дзіцяці» (поўная назва — «Прафілактыка інстытуцыяналізацыі і дэінстытуцыяналізацыя дзяцей ранняга ўзросту і дзяцей з інваліднасцю») накіраваны на аднаўленне кантакту дзяцей з біялагічнымі бацькамі або пошук усынавіцеляў, падтрымку развіцця альтэрнатыўных формаў сямейнага ўладкавання (апека і апякунства, прыёмныя сем’і і г. д.). Асаблівая ўвага звернута на дзяцей з інваліднасцю і дзяцей ранняга ўзросту. Праект распачаўся ў 2018 годзе ў Гомельскай вобласці. Толькі ў 2021 годзе 41 дзіця знайшло любячую сям’ю. У 2022 годзе праект пачаў працу ў Віцебскай вобласці, дзе была створана міжведамасная рабочая група з больш чым 20 спецыялістаў — лекараў, псіхолагаў, сацыяльных педагогаў і іншых экспертаў.

«У нашай краіне распрацавана даволі надзейная заканадаўчая база, якая стварае падмурак для сямейных формаў уладкавання дзяцей і падтрымкі сем’яў, што выхоўваюць дзяцей з інваліднасцю і дзяцей з асаблівымі адукацыйнымі патрэбамі», — адзначыла дырэктар Віцебскага абласнога цэнтра карэкцыйна‑развіваючага навучання і рэабілітацыі Марына Фёдарава. Праект рэалізоўваўся на працягу трох гадоў у дзевяці раёнах вобласці і ў Віцебску. За гэты час спецыялісты рэгіёну забяспечылі сямейнае ўладкаванне для 360 дзяцей: 138 вярнуліся да бацькоў, 83 знайшлі новую сям’ю праз усынаўленне/удачарэнне, 139 узялі на выхаванне апекуны.

Канферэнцыя аб’яднала прадстаўнікоў сістэм адукацыі, аховы здароўя і сацыяльнай абароны, міжнародных экспертаў, спецыялістаў па раннім умяшанні, прыёмных бацькоў і прадстаўнікоў грамадскіх арганізацый. Удзельнікі абмеркавалі, як міжведамаснае ўзаемадзеянне дапамагае прадухіляць трапленне дзяцей у інтэрнаты, своечасова выяўляць патрэбы сем’яў і аказваць ім комплексную падтрымку.

Адна з удзельніц — прыёмная маці Алена Шахноўская з Полацка. Праз яе прайшло 11 дзяцей, з якіх восем трапілі да жанчыны ва ўзросце ранняга дзяцінства. «Я ўсынавіла двух дзяўчынак. Старэйшай нядаўна споўнілася 20 гадоў, малодшай — 11. Апошнія некалькі гадоў пераважна працую з малышамі — дзецьмі да трох гадоў. Гэта тыя малышы, якіх забіраюць з неблагапрыстойнай сям’і, але яшчэ нельга змясціць у прытулак», — распавяла яна. Да таго ж адзначыла, што асаблівых цяжкасцяў у гэтай працы не адчувае: «Я проста вельмі люблю дзяцей. Да таго ж па адукацыі — настаўніца, вучылася ў Маскоўскім дзяржаўным універсітэце імя М. В. Ламаносава».

У межах праекта праведзена ацэнка патрэбаў больш за 700 уразлівых сем’яў, што дазволіла распрацаваць комплексны план падтрымкі і вывесці іх з крызісу, захоўваючы дзіця ў сям’і. Таксама распрацавана дарожная карта дэінстытуцыяналізацыі дзяцей і арганізацыі міжведамаснай працы па прафілактыцы інстытуцыяналізацыі. Набыта спецыяльнае абсталяванне — мабільны рэсурсны пакой для карэкцыйна‑рэабілітацыйнай работы з сем’ямі, што выхоўваюць дзяцей з інваліднасцю.