Каманда з Цэнтра даследаванняў Універсітэта Заходняй Аўстраліі, вывучаючы самыя глыбакаводныя раёны акіяна, заўважыла істоту, якой там не павінна было быць.

Агульнапрызнаная тэорыя абвяшчае, што ў Антарктыдзе акул не бывае. Тым не менш у поле камеры вучоных трапіла акула даўжынёй 3-4 м. Яе заўважылі на глыбіні 490 м, дзе тэмпература вады складала ўсяго плюс 1,27 градуса па Цэльсіі.

Вучоныя заявілі, што падчас далейшых даследаванняў ім не ўдалося знайсці ніякіх сведчанняў аб іншых акулах, якія жывуць у Антарктычным акіяне. Раней гэтых рыб ніколі не бачылі так далёка на Поўдні.

Эксперты дапускалі, што змяненне клімату і пацяпленне акіянаў патэнцыяльна могуць прывесці да міграцыі акул у халаднейшыя воды Паўднёвага паўшар’я. Але да апошняга часу не было дакументальных назіранняў, якія пацвярджаюць гэты факт.

Заўважаную рыбу ідэнтыфікавалі як ціхаакіянскую палярную акулу (Somniosus pacificus). Яна таксама вядомая як сонная акула. Рыба трымалася на вялікай глыбіні, бо, напэўна, там знаходзіўся самы цёплы пласт. Вядома, што Антарктычны акіян з’яўляецца вельмі слаістым, бо патокі рознай тэмпературы і салёнасці дрэнна змешваюцца паміж сабой.

Вучоныя выказалі здагадку, што ў Антарктыдзе можа існаваць раней не заўважаная папуляцыя акул. Яны трымаюцца на вялікай глыбіні і сілкуюцца тушамі кітоў, гіганцкіх кальмараў і іншых марскіх насельнікаў.