Паэтычнай асновай праграмы стаў «Рэквіем па кожным чацвёртым» Анатоля Вярцінскага. Прэм’ера канцэрта-рэквіема прайшла ў маі 2024 года ў Маскве на Паклоннай гары. Серыю канцэртаў да 80-годдзя Вялікай Перамогі паказалі ў красавіку 2025 года ў Мінску ў Палацы Рэспублікі. Там пабывалі гледачы з усіх абласцей Беларусі. У красавіку 2026-га праект прадставілі ў Казані, а ў верасні — у Санкт-Пецярбургу і Ніжнім Ноўгарадзе.
Як расказала генеральны прадзюсар праекта, паэт-песеннік лаўрэат прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне», уладальнік медаля Францыска Скарыны Ганна Сялук, праект рэалізуецца пры падтрымцы Пастаяннага камітэта Саюзнай дзяржавы. Перагаворы з расійскімі гарадамі, зацікаўленымі ў гэтых паказах, пачаліся яшчэ ў студзені 2026 года. Канцэрт пасля Уфы адправіцца ў Чалябінск, Екацярынбург і Новасібірск.
«Мы вельмі старанна працавалі з дакументамі, каб не памыліцца, не сказіць ні адзін факт, максімальна раскрыць тэматыку і ахапіць увесь перыяд Вялікай Айчыннай вайны. У канцэрце-рэквіеме выкарыстоўваецца хроніка, фота- і відэадакументы савецкага перыяду з 1941 па 1970-я гады і інфармацыя аб сучасных раскопках, якія праводзяцца ў Беларусі, гэта значыць, велізарны масіў фактаў і матэрыялаў», — дадала Ганна Сялук.
Па яе словах, стараліся выбраць матэрыялы, якія былі б зразумелыя і даступныя практычна любой катэгорыі гледачоў. Пры гэтым у канцэрта ёсць узроставае абмежаванне, таму што шэраг матэрыялаў дастаткова жорсткі, але гэтыя кадры нельга не паказваць, таму што ў іх заключаецца праўда як яна ёсць, нескажоная, незаблюраная. Хоць на канцэрт прыходзяць гледачы розных узростаў, ступень суперажывання не зніжаецца. Моладзь, якая, магчыма, бачыла вайну толькі ў фільмах, плача дакладна так, як больш дарослыя пакаленні.
На думку галоўнага рэжысёра і аднаго з аўтараў канцэрта-рэквіема «Кожны трэці» Уладзіславы Арцюкоўскай, на творчых людзях таксама ляжыць велізарная адказнасць па захаванні гістарычнай праўды. «Мы жывём у вельмі няпросты час. Цяпер у парадку рэчаў фальсіфікаваць гістарычныя звесткі. І мы рабілі гэты праект з разуменнем таго, што трэба несці праўду, расказваць пра яе. Кожны, хто ўдзельнічае ў гэтым праекце, не проста распавядае пра гісторыю беларускай зямлі, сваіх гераічных прадзедаў і дзядоў. Ён распавядае пра ахвяры, якія былі ў кожнай сям’і. Таму, напэўна, мы гаворым пра гэта з такім болем, такім пранікненнем», — падкрэсліла Уладзіслава Арцюкоўская.
