Ідэя стварыць ветмабіль на колах у Алёны з’явілася пасля таго, як яе 16-гадовая кошка перанесла цяжкую аперацыю па выдаленні вока. Гаспадары доўга не маглі знайсці прычыну дрэннага стану гадаванца. Тады дзяўчына зразумела, што жывёлу трэба поўнасцю абследаваць.

— І рабіць гэта трэба не тады, калі ёй стала дрэнна, а значна раней. Часта, каб вылечыць адзін орган, трэба праверыць зусім іншыя. Для мяне, як для ўладальніцы гадаванца, гэта было навіной. І мне захацелася данесці да большай колькасці людзей, што падыходзіць да здароўя гадаванца трэба менавіта так. У той момант і нарадзіўся план стварыць выязную лабараторыю, — расказвае яна.

Перш за ўсё яна занялася пошукам аўтамабіля. Вельмі хутка высветлілася: перарабіць звычайны грузавік у ветэрынарны кабінет практычна немагчыма. Ідэальным варыянтам стала машына хуткай дапамогі. Знайсці яе ўдалося толькі ў Расіі.

— У выніку знайшлі выдатны варыянт за $15 тыс. Там ужо стаяў трансфарматар і працавала электрычнасць 220 Вт. Важна было і тое, што захаваўся медыцынскі складнік салона: ён не ўбірае пахі і лёгка апрацоўваецца антысептыкамі. Але галоўнае — машына аказалася ў добрым тэхнічным стане, — расказвае дзяўчына.

Пры падтрымцы сям’і Алёна абсталявала машыну даволі хутка: на касметычны рамонт, закупку тэхнікі і тэсціраванне абследаванняў спатрэбілася ўсяго два месяцы. Першыя выезды, успамінае яна, праходзілі па гадаванцах знаёмых — трэба было адтачыць увесь працэс і алгарытм дзеянняў, праверыць, як сістэма працуе ў рэальнасці. Пераканаўшыся, што ўсё функцыянуе менавіта так, як было задумана, адкрылі запіс для ўсіх жадаючых.

Чэкап жывёлы заўсёды пачынаецца з вымярэння ціску — пакуль гадаванец яшчэ спакойны. Ціск мераюць 5-6 разоў, а за падагульняючы паказчык бяруць сярэдні, калі значэнні адрозніваюцца. Потым урач пераходзіць да агляду вушэй, вачэй і зубоў з дапамогай спецыяльных прыбораў, пасля чаго бярэ кроў для біяхімічнага і агульнага аналізаў, праводзіць УГД брушной поласці з апісаннем усіх органаў і паралельна праводзіць забор мачы.

— На самым першым заказе нас з ветурачом Лізаветай чакалі адразу два коцікі. Маладыя, але гаспадары ўбачылі рэкламу і вырашылі, што гадаванцаў ніколі не абследавалі і не ведаюць іх рэальнага стану. Заказалі чэкап дома — адразу для дваіх, вельмі зручна, — расказвае Алёна.

З дня на дзень ветмабіль адправіцца ў свой першы абласны горад — Магілёў.

— Паедзем прывычнай кампаніяй: я і наш ветэрынар Лізавета. З ёй нам вельмі пашанцавала. Я поўнасцю давяраю гэтаму ўрачу. Яна смелая — не баіцца ні вялікіх сабак, ні агрэсіўных катоў. Работу выконвае дакладна, пастаянна развіваецца, што было для мяне прынцыпова, — адзначае Алёна Усава.

На будучыню ў нашай гераіні шмат планаў. Для пачатку — закупіць і абсталяваць яшчэ некалькі машын, каб дапамога дайшла да як мага большай колькасці гадаванцаў.