Пастаянны шум актывуе сімпатычную нервовую сістэму, павышаючы ўзровень картызолу і адрэналіну, што прыводзіць да хранічнага напружання і зніжэння канцэнтрацыі, расказала ўрач-отарыналарынголаг, сурдолаг Ларыса Вылягжаніна, перадае РІА «Новости».

«Пастаянны шум больш за 50 дэцыбелаў актывуе сімпатычную нервовую сістэму: павышае картызол (гармон стрэсу), узмацняе адрэналін. Гэта прыводзіць да хранічнага напружання — як „уключаны“ рэжым „бі або бяжы“. Псіхіка пакутуе: зніжаецца канцэнтрацыя, расце раздражненне. У дзяцей шум тармозіць кагнітыўнае развіццё на 10–15 %», — адзначыў эксперт.

Паводле яго слоў, індывідуальная пераноснасць шуму залежыць ад генетыкі, сэнсарнай адчувальнасці і мінулага досведу — інтраверты і трывожныя людзі пераносяць яго горш. Працяглае ўздзеянне выклікае гіпертанію, тахікардыю, галаўныя болі, зніжэнне памяці і эмацыянальнае выгаранне.

Начны шум звыш 55 дэцыбелаў павышае рызыку бяссонніцы на 50 %, трывожных расстройстваў — у два разы, дэпрэсіі — на 20 %. Для абароны ўрач парэкамендавала выкарыстоўваць берушы або навушнікі з шумапрыглушэннем, а таксама белы шум.

«Частковая адаптацыя магчымая. Мозг прывыкае за адзін-тры месяцы, калі шум манатонны (дарога). Але шкода захоўваецца — картызол не падае да нормы. Поўная адаптацыя рэдкая: у 40 % эфект назапашваецца (даныя СААЗ)», — падагульніла ўрач-отарыналарынголаг.