Новы этап

Гісторыя пачалася з перамен на працы. Мінчанка працавала нянечкай у дзіцячым садку. Аднойчы кіраўніцтва прапанавала ёй перайсці на пасаду выхавальніка. Прапанова прывабная, але для гэтага патрэбна перападрыхтоўка. Без дыплома ніяк.

— Я пачала шукаць варыянты, глядзець, дзе гэта можна зрабіць. Альбо каледж, альбо універсітэт. І я падумала: раз ужо ісці вучыцца, то хай гэта будзе вышэйшая адукацыя, — успомніла В. Уласава.

Жаданне вучыцца не ўзнікла на пустым месцы. Адукацыя і творчасць заўсёды былі важнай часткай жыцця жанчыны. Школу яна скончыла з сярэбраным медалём і добра малявала, таму паступіла ў тэхналагічны тэхнікум. Там асвоіла спецыяльнасць мастака-мадэльера верхняга жаночага адзення, а пазней атрымала другую прафесію — тэхнолаг швейнай вытворчасці.

— Акрамя гэтага, у мяне была свая справа па аздабленні кватэр і корпуснай мэблі, а пазней я скончыла іканапісную школу і пасля пісала іконы, — падзялілася яна.

Паралельна ўдала складваліся і асабістыя абставіны. У Вольгі пяцёра дзяцей. Дзве старэйшыя дачкі ўжо паступілі ва ўніверсітэты, і гераіня літаральна прайшла з імі ўсе этапы паступлення: ад падрыхтоўкі да падачы дакументаў.

— Мы ў мінулыя гады разам усе праходзілі, і мне гэта падабалася. Я быццам бы таксама вучылася. І ў нейкі момант зразумела: хачу гэтак жа, — распавяла мянчанка.

Сама сабе рэпетытар

Рашэнне прынята. Значыць — трэба рыхтавацца. На ўсё пра ўсё ў Вольгі было каля паўгода. Трохі, асабліва калі ўлічыць, што паралельна яна вучылася ў аўташколе і працягвала працаваць.

— Купіла дапаможнік, пачала рыхтавацца. Потым слухала лекцыі на ютуб-канале пакуль рыхтавала, прыбіралася і займалася справамі. Хтосьці глядзіць серыялы, а я глядзела відэа для падрыхтоўкі да ЦТ па біялогіі.

Гісторыю Беларусі вучыла таксама: відэа, канспекты, кнігі. А рускую мову вырашыла праверыць на першым жа РТ і апынулася ў плюсе. Балы былі добрыя, таму падрыхтоўка заняла трохі часу: за тыдзень да іспыту жанчына толькі паўтарыла некаторыя правілы.

Толькі наперад

Вольга Уласава вучобу разглядае не проста як абавязковую прыступку, а як прафесійны рост. Хоча даведацца новае, пашырыць гарызонты, паглыбіць веды.

— Я разумею, што не ўсе тэмы, магчыма, будуць для мяне цікавымі. Але ўсё роўна іх успрымаю як трэніроўку для мозгу, — распавяла яна

Пакуль што бліжэйшая мэта — паспяхова вучыцца. Але ў будучыні Вольга задумваецца аб другім вышэйшай адукацыі, але ў галіне агульнай псіхалогіі.

— Мяне заўсёды цікавіла, як уладкаваны чалавек. Адчуваю, што хачу рухацца ў гэты бок, — патлумачыла гераіня. — Не люблю загадваць, проста жыву і гляджу, куды вядзе жыццё

Гісторыя Уласавай — гэта гісторыя пра дарослага, ўсвядомленым выбары. І мары могуць прыходзіць да нас у любым узросце, але рэалізаваць іх можна толькі самастойна.

Фота з асабістага архіва гераіні