Сучасныя анлайн-гульні — гэта не проста забаўка, а паўнавартасная лічбавая эканоміка. Віртуальныя персанажы, рэдкая экіпіроўка, так званыя «скіны» і гульнявая валюта ў такіх платформах, як Roblox, Minecraft або Counter-Strike, каштуюць цалкам рэальных грошай. А там, дзе з’яўляюцца матэрыяльныя каштоўнасці, непазбежна актывізуюцца і правапарушальнікі, аб гэтым нагадвае тэлеграм-канал УУС Мінаблвыканкама.

У інтэрнэт-прасторы непаўналетнія ўсё часцей сутыкаюцца са спакусай здзяйснення крадзяжоў гульнявых каштоўнасцяў. Пры гэтым сцэнарый часта адзін і той жа: дзеці самі падбухторваюць і падстаўляюць адно аднаго, зусім не ўсведамляючы цяжкасці наступстваў і наіўна лічачы гэта звычайным гульнявым працэсам.

Як падлеткі ўцягваюць адно аднаго ў правапарушэнні

Распаўсюджаная схема сёння будуецца на банальным даверы і маніпуляцыях. Падлетак просіць у свайго прыяцеля або знаёмага па гульні ўліковы запіс (акаўнт) пад падставай «проста паглядзець», «пратэсціраваць» рэдкі гульнявы прадмет або дапамагчы прайсці складаны ўзровень.

Як толькі даверлівы равеснік перадае лагін і пароль, юны аферыст мяняе прывязку да пошты, нумара тэлефона і цалкам прысвойвае чужую маёмасць сабе. У далейшым гэтыя каштоўнасці або выкарыстоўваюцца для ўзняцця ўласнага аўтарытэту, або перапрадаюцца за рэальныя грошы іншым гульцам.

Яшчэ адзін небяспечны момант — гэта выкарыстанне тэхнічных уразлівасцяў і багаў. Падлеткі ў закрытых чатах падгаворваюць адно аднаго абыходзіць правілы гульні, узломваць чужыя профілі або выкарыстоўваць іншыя праграмы для крадзяжу каштоўнасцяў. У такіх групах ствараецца ілюзія поўнай беспакаранасці: дзеці выхваляюцца лёгкай лічбавай «здабычай» і падбухторваюць сяброў да падману, запэўніваючы, што ў інтэрнэце за гэта нічога не будзе.

Пазіцыя закона: віртуальны крадзеж — рэальная адказнасць

Многія бацькі памылкова мяркуюць, што крадзеж «карцінкі ў гульні» — проста дзіцячае свавольства або нагода для сур’ёзнай гутаркі дома. Аднак гэта глыбокая і вельмі небяспечная памылка.

Закон Рэспублікі Беларусь тлумачыць такія дзеянні адназначна. Крадзеж гульнявых каштоўнасцяў шляхам падману, мадыфікацыі камп’ютарнай інфармацыі або несанкцыянаванага доступу кваліфікуецца па артыкулах Крымінальнага кодэкса.

Пры гэтым важна ведаць: крымінальная адказнасць за шэраг камп’ютарных злачынстваў, уключаючы несанкцыянаваны доступ да камп’ютарнай інфармацыі, у нашай краіне пачынаецца ўжо з 14 гадоў. Калі ж дзіця не дасягнула гэтага ўзросту, адказнасць за яго ўчынкі будуць несці бацькі — за невыкананне абавязкаў па выхаванні дзяцей.

Што неабходна зрабіць бацькам прама цяпер:

• правядзіце сур’ёзную размову;

• унясіце жорсткую забарону на перадачу даных;

• кантралюйце лічбавае асяроддзе.

Памятайце, што залішняя даверлівасць або жаданне лёгкай нажывы ў інтэрнэце могуць у адно імгненне зламаць падлетку жыццё.