Даследаванне засноўвалася на феномене, званым «эфектам супастаўлення асобы», якое мяркуе, што людзі могуць адгадаць імя іншага чалавека, проста паглядзеўшы на яго твар, і робяць гэта значна часцей, чым пры выпадковым выбары. Каб высветліць, чаму так адбываецца, вучоныя правялі некалькі эксперыментаў.

У адным з іх удзельнікам прапанавалі разгледзець фатаграфіі і выбраць імя, якое, на іх думку, адпавядае намаляванаму чалавеку. Вынікі паказалі, што дарослыя маглі дакладна адгадваць імёны значна часцей, чым дзеці, у якіх гэты працэс быў амаль выпадковым. Гэта пацвярджае здагадку, што з узростам знешнасць сапраўды можа адаптавацца пад імя.

Глыбейшы ​​аналіз з выкарыстаннем алгарытмаў машыннага навучання паказаў, што дарослыя, якія маюць аднолькавыя імёны, сапраўды маюць падобныя рысы, у адрозненне ад дзяцей, у якіх такой сувязі не назіраецца. Вучоныя звязваюць гэта з уплывам сацыяльных стэрэатыпаў, дзе імя фармуе пэўныя чаканні адносна знешнасці, паводзін і нават стылю адзення. Паступова чалавек пачынае адпавядаць чаканням, злучаным з яго імем.

Таксама важна ўлічваць эфект «самарэалізацыі прароцтва»: на аснове імя навакольныя фарміруюць пэўныя чаканні, што ўплывае на паводзіны чалавека і яго самаадчуванне. Напрыклад, у школах настаўнікі могуць ненаўмысна па-рознаму ўспрымаць дзяцей з «цяжкімі» імёнамі, што, у сваю чаргу, уплывае на іх адукацыю і жыццёвыя магчымасці.

Падобныя вынікі былі атрыманы ў Германіі. Даследаванні паказалі, што носьбіты папулярных імёнаў, такіх як Аляксандр і Сафія, выклікалі больш даверу і сімпатыі, у той час як уладальнікі рэдкіх імёнаў часцей асацыяваліся з нестандартнай кар’ерай і мелі менш сацыяльнай прывабнасці.