«З 1989 года ў Беларусі пачаўся самы працяглы перыяд пацяплення за ўвесь час інструментальных назіранняў за тэмпературай паветра. Пацяпленне клімату прывяло да прыкметнага зруху раней вызначаных меж агракліматычных абласцей, што ў сукупнасці змяніла звычайныя ўмовы росту і фарміравання ўраджаю сельскагаспадарчых культур. У краіне ажыццяўляюцца канкрэтныя мерапрыемствы па адаптацыі сельскай гаспадаркі да змены клімату, распрацавана адпаведная праграма. Удасканальваецца структура пасяўных плошчаў, прыкметна змяніўся набор сельскагаспадарчых культур, што вырошчваюцца: значна павялічыліся пасяўныя плошчы кукурузы на зерне, азімага ячменю, праводзіцца сяўба соі, павялічваюцца плошчы вырошчвання сланечніку, агародніннага гарошку, цукровай кукурузы, спаржавай фасолі. Усё большую цікавасць выклікае вырошчванне нетрадыцыйных для Беларусі культур, напрыклад кавуноў. Ствараюцца прамысловыя плантацыі вінаграду», — адзначыў Сяргей Хільман. 

Па словах начальніка Белгідрамета, у далейшым мэтазгодна павелічэнне долі цеплалюбівых і засухаўстойлівых культур (змяненне клімату суправаджаецца прыкметным павелічэннем засушлівасці, асабліва ў паўднёвым рэгіёне краіны), перспектыўным з’яўляецца развіццё садаводства. «Нягледзячы на агульнае пацяпленне клімату ў Беларусі, тэрыторыя краіны застаецца зонай дастаткова рызыкоўнага земляробства, таму традыцыйныя культуры для нашай краіны пакуль застаюцца ў прыярытэце. Якімі б цёплымі ні былі першыя вясновыя месяцы, у маі амаль штогод адзначаюцца замаразкі. Будуючы планы „паўднёвага“ земляробства, нельга забываць пра тое, што нашы глебы не такія ўрадлівыя, як у суседніх краінах, і вырошчваць новыя расліны з ужываннем складаных тэхналогій і комплексных хімікатаў можа аказацца неапраўдана дорага», — звярнуў увагу ён.