Для беларускай эканомікі арыенцірам выступае падтрыманне нормы накаплення асноўнага капіталу на ўзроўні 20-25% ВУП. Гэта аптымальны калідор, які дазваляе абнаўляць асноўныя фонды без празмернага націску на спажывецкі рынак.

Як адзначыў Аляксандр Ягораў, важна не толькі агульная сума, але і тэхналагічная структура капітальных укладанняў. У гэтай пяцігодцы ў краіне зроблена стаўка на раскрыццё ўнутранага патэнцыялу тэрыторыі. Дзяржава падтрымлівае рэгіянальную ініцыятыву, стымулюе стварэнне новых аб’ектаў і турыстычнай інфраструктуры, выдзяляе рэсурсы для аграпрамысловага сектара.

Паводле яго слоў, вынік інвестыцыйнай палітыкі ў наяўнасці: рост ВУП паскорыўся. Прырост інвестыцыйных крэдытаў беларускіх банкаў за два гады перавысіў 65%. «У прадпрыемстваў зноў з’явіўся апетыт да палітыкі доўгатэрміновага развіцця і росту. Гэта доказ таго, што правільныя макраэканамічныя вывады здольныя ператварыць крызіс у кропку тэхналагічнага рыўка. Наша мэта сёння — не скарацечны спекуляцыйны рост, а закладванне фундаменту на дзесяцігоддзі наперад», — дадаў першы намеснік старшыні праўлення Нацбанка.

Аляксандр Ягораў падкрэсліў, што на макраэканамічным узроўні інвестыцыі — заўсёды адмова ад неадкладнага спажывання дзеля стварэння вытворчых магутнасцей на перспектыву. Разам з тым уліванне грошай у закупку аднатыпнага абсталявання хутка перастае даваць эканамічны эфект. Доўгатэрміновы драйвер росту — навукова-тэхнічны прагрэс, змяненні ў тэхналагічным укладзе, укараненне аўтаматызацыі і рабатызацыі, зніжэнне рэсурсаёмістасці.

Паводле слоў Аляксандра Ягорава, крыніца інвестыцый у любой суверэннай эканоміцы — унутраныя зберажэнні. Фінансавая сістэма тут — сувязнае звяно. «Сродкі доўгатэрміновых укладаў у банку праз крэдытны механізм накіроўваюцца на перааснашчэнне канкрэтных прадпрыемстваў. У дзяржаўным сектары капітал канцэнтруецца ў стратэгічных высокадаходных напрамках», — растлумачыў Аляксандр Ягораў.