Карэспандэнты «Звязды» пабывалі на прэс-туры, арганізаваным Мінскім гарадскім камітэтам прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя сумесна з Мінскай лесапаркавай гаспадаркай, і на свае вочы ўбачылі, якім абсталяваннем карыстаецца дзяржаўная лясная ахова, як фіксуюць парушальнікаў і чаму без тлумачэння правілаў не абысціся. Лета ўжо хутка, і лясы павінны сустрэць яго чыстымі і бяспечнымі.
«Лясны фонд на тэрыторыі Мінска займае каля 17 % гарадской плошчы. Плошча гарадскіх лясоў нашай гаспадаркі — каля 5,8 тысячы гектараў, — тлумачыць Дзмітрый Касач, першы намеснік дырэктара, галоўны ляснічы УП „Мінская лесапаркавая гаспадарка“. — У лясной ахове 78 чалавек. Яны штодня патрулююць тэрыторыю, каб прадухіліць загніванне, пажары і незаконныя высечкі. Але агарадзіць увесь лес шлагбаумамі немагчыма. Там, дзе людзі працягваюць смеціць, дапамагаюць тэхналогіі».
На сёння ў гаспадарцы дзейнічае 10 фотапастак. Яны мабільныя, працуюць у анлайн-рэжыме, рэагуюць на любы рух. Кожная з іх перасылае матэрыялы на электронную пошту спецыялістаў.
«Асабліва шмат камер — каля кантэйнерных пляцовак, — дадае Дзмітрый Мікалаевіч. — Нядобрасумленныя грамадзяне кідаюць буйнагабарытнае смецце побач з бакамі, а не ў іх. Фотапастка фіксуе, і мы перадаём здымкі ў ДАІ — па нумары аўтамабіля хутка знаходзім уладальніка», — тлумачыць спецыяліст.
«Камплектнае абсталяванне інспектара — гэта відэарэгістратар, — паказвае дырэктар дзяржаўнай спецыялізаванай лесагаспадарчай установы „Бараўлянскі спецлясгас“ Аляксандр Мірановіч. — Ён абараняе супрацоўніка: не ўсе грамадзяне ставяцца да нас пазітыўна. Калі падчас рэйду знаходзім месца сістэмнага загнівання, усталёўваем камеру-пастку на тэрмін ад дня да месяца. Яна працуе кругласутачна: кожны рух правакуе два фотаздымкі і 5-секундны ролік», — тлумачыць Аляксандр Віктаравіч.
Калі парушэнне адбываецца побач, група вяртаецца і спыняе парушальніка на месцы. Калі інспектары далёка, матэрыялы перадаюць у праваахоўныя органы альбо чалавека ідэнтыфікуюць па нумары аўтамабіля.
Самае ўражальнае абсталяванне, якое нам паказалі, — сістэма «Лясны вартавы».
«Штогод з пачаткам пажаранебяспечнага сезона Міністэрства лясной гаспадаркі пакрывае відэаназіраннем усю плошчу лясоў, — расказвае Аляксандр Мірановіч. — У нашым лясгасе тры камеры закрываюць 23 тысячы гектараў. Але для дакладнасці мы выкарыстоўваем таксама камеры суседзяў — Лагойскага, Смалявіцкага, Мінскага лясгасаў. З трох прамянёў наводзім дакладную кропку, дзе магчымы ачаг узгарання».
Калі ў сектары камеры з’яўляецца задымленне, яна выдае гукавы сігнал. Дзяжурны імгненна апрацоўвае інфармацыю, і калі пацвярджаецца, што гарыць лес, — выязджае пажарная брыгада.
«Каля 50 % лясных узгаранняў выяўляем самастойна дзякуючы гэтай сістэме, — падкрэслівае дырэктар Бараўлянскага спецлясгаса. — Жыхары таксама тэлефануюць у МНС, але палова выяўленняў пажараў — гэта заслуга «Ляснога вартавога».
Лета ўжо блізка. І ад таго, наколькі свядома мы будзем паводзіць сябе ў лесе, залежыць, ці будзе ён сустракаць нас чыстым, зялёным і бяспечным. Тэхналогіі — гэта добра, але яны не заменяць сумленне.
Надзея ЗУЕВА
