Гарката ў агурках — гэта праблема, з якой сутыкаюцца многія агароднікі. Асноўная прычына гэтай з’явы — назапашванне ў плодзе рэчыва пад назвай кукурбітацын. Гэта натуральная ахоўная рэакцыя расліны на стрэс, які выкліканы неспрыяльнымі ўмовамі вырошчвання. Гарката не залежыць ад сорту, яна з’яўляецца як рэакцыя на памылкі ў доглядзе і знешнія фактары. Пра гэта расказала садавод Кацярына Рассадзіна, паведамляе REGIONS.RU.

Як адзначыла эксперт, самая частая прычына ўзнікнення гаркаты — няправільны паліў агуркоў.

«Агуркі на 90 % складаюцца з вады, і рэзкія перапады вільготнасці для іх згубныя. Калі расліна тыдзень пакутуе ад засухі, а потым яе моцна паліваюць, яна адчувае стрэс, і канцэнтрацыя кукурбітацыну ў плодзе рэзка ўзрастае. Таксама стрэс выклікае паліў халоднай вадой ніжэй за плюс 18 градусаў», — сказала яна.

Спецыяліст патлумачыла, што рэзкая змена надвор’я і перапады тэмпературы, асабліва да жніўня, калі ночы становяцца халоднымі, а днём усё яшчэ горача, з’яўляюцца магутным стрэсавым фактарам. Агуркі не паспяваюць адаптавацца, што прыводзіць да з’яўлення гаркаты.

Акрамя таго, яна вылучыла такі фактар, як непадыходная глеба.

«Агуркі любяць лёгкую і ўрадлівую зямлю. Цяжкі гліністы грунт, у якім застойваецца вада, можа справакаваць гаркату», — паведаміла эксперт.

Таксама агуркі могуць гарчыць па такіх прычынах:

• як недахоп, так і лішак сонца могуць стаць стрэсам для агуркоў;

• дэфіцыт ці лішак пажыўных рэчываў, асабліва азоту, на стадыі плоданашэння пагаршае смак. Свежы гной і птушыны памёт могуць узмацняць гаркату;

• насякомыя-шкоднікі і вірусныя захворванні, напрыклад, мучністая раса аслабляюць расліну. У адказ на атаку шкоднікаў агуркі пачынаюць выпрацоўваць горкія рэчывы для самаабароны.

Як пазбегнуць памылак

• Рэгулярны і правільны паліў. Паліваць агуркі трэба часта, у спякоту — штодня, але ўмерана, выкарыстоўваць толькі цёплую ваду, якая адстаялася. Галоўнае — пазбягаць крайнасцяў: не павінна быць ні засухі, ні балота.

• Мульчыраванне. Пакрыццё глебы саломай ці скошанай травой дапамагае захаваць вільгаць і згладзіць перапады тэмператур каля каранёў.

• Кантроль мікраклімату. Цяпліцу важна праветрываць у спякоту пры тэмпературы вышэйшай за плюс 30 градусаў і ўцяпляць у халодныя ночы, асабліва ў жніўні.

• Збалансаванае сілкаванне. Трэба выконваць графік падкормак. Выкарыстоўваць больш азоту на стадыі росту лісця, а з пачаткам цвіцення і плоданашэння пераходзіць на калійна-фосфарныя ўгнаенні.

• Выбар сорту. Калі няма магчымасці забяспечыць ідэальны догляд, лепш выбіраць сучасныя гібрыды, якія генетычна больш устойлівыя да стрэсу і практычна не назапашваюць гаркату нават пры неспрыяльных умовах.

«Калі ўраджай усё ж такі вырас горкім, не спяшайцеся яго выкідваць. Кукурбітацын назапашваецца ў асноўным у лупіне і каля пладаножкі. Зрэзаўшы гэтыя часткі і ачысціўшы агурок, можна прыбраць большую частку горычы. Таксама дапамагае замочванне нарэзанай гародніны ў падсоленай вадзе ці цеплавая апрацоўка. Пры награванні горкія рэчывы разбураюцца», — дадала садавод.