20-гадовы жыхар Брэста вырашыў палепшыць фінансавае становішча сям’і. Ён размяшчаў на гандлёвай інтэрнэт-пляцоўцы аб’явы аб здачы ў арэнду кватэры ў абласным цэнтры. Жыллё сапраўды існавала, але належала яго бацьку, а сам абвінавачаны жыў там разам з жонкай і не збіраўся нікога засяляць. Атрымліваючы грошы асабіста або перакладам на карту, ён запэўніваў людзей, што кватэра «вызваліцца ў бліжэйшы час», чым ўводзіў іх у зман.

Пазней ён размясціў яшчэ адну аб’яву — аб продажы музычнай калонкі па заніжаным кошце. Калонкі ў яго не было, але грошы ад пакупніка ён атрымаў. Грошы ён выдаткоўваў на асабістыя патрэбы або вяртаў тым, каго падмануў раней. Са жніўня 2025 года па красавік 2026-га ён паспеў падмануць 11 чалавек на агульную суму каля 14,1 тыс. рублёў, чым прычыніў ім шкоду ў буйным памеры.

У судовым пасяджэнні малады чалавек віну прызнаў цалкам, у зробленым раскаяўся, добраахвотна кампенсаваў прычыненую пацярпелым шкоду.

Яго прызналі вінаватым у махлярстве, учыненым паўторна, і на падставе ч. 2 арт. 209 КК прызначылі пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі на два гады. Таксама жыхара Брэста прызналі вінаватым у махлярстве, учыненым паўторна, у буйным памеры, і на падставе ч. 3 арт. 209 КК яму прызначылі тры гады пазбаўлення волі са штрафам 50 базавых велічынь.

У сілу ч. ч. 2, 6 арт. 72 КК па сукупнасці злачынстваў шляхам паглынання менш строга асноўнага пакарання больш строгім і поўнага далучэння дадатковага пакарання абвінавачанаму прызначылі тры гады пазбаўлення волі са штрафам 50 базавых велічынь.

На падставе ч. ч. 1, 6 арт. 73 КК па сукупнасці прысудаў шляхам частковага далучэння неадбытай часткі пакарання абвінавачанаму канчаткова прызначанае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі на тры гады тры месяцы з адбываннем пакарання ў папраўчай калоніі ва ўмовах ўзмоцненага рэжыму са штрафам у даход дзяржавы ў 50 базавых велічынь.

Прысуд не ўступіў у законную сілу і можа быць абскарджаны і апратэставаны ва ўстаноўленым заканадаўствам парадку.