Пракуратура Ленінскага раёна Мінска ў інтарэсах дзяржавы звярнулася ў суд з іскавай заявай аб устанаўленні факта мізэрнасці дагавораў дарэння нерухомай маёмасці, што заахвоціла даўжніка ў поўным аб’ёме выканаць свае падатковыя абавязацельствы. 

Устаноўлена, што даўжнік па выканаўчай вытворчасці аб спагнанні ў даход дзяржавы падаходнага падатку і пені пасля ўзбуджэння вытворчасці на больш чым 80 тыс. бел. руб. здзейсніў адчужэнне сваёй маёмасці: падарыў гараж і кватэру свайму бацьку. «У ходзе праверкі бацька даўжніка растлумачыў, што гаражом і кватэрай ён не карыстаецца, выдаткі па ўтрыманні маёмасці нясе сын. Кватэра і гараж былі падораныя яму сынам нібыта ў кошт вяртання доўгу, які ўзнік паміж блізкімі сваякамі, даказаць наяўнасць якога апытаны не мог», — расказалі ў прэс-службе. 

Пракуратура прыйшла да высновы, што дагаворы дарэння заключаны сынам і бацькам толькі для выгляду, без намеру стварыць адпаведныя юрыдычныя наступствы, з мэтай ухілення ад вяртання спагнання па выканаўчай вытворчасці на названую маёмасць. 

У сувязі з гэтым пракурор Ленінскага раёна Мінска прад’явіў у інтарэсах ІМПЗ іскавую заяву аб устанаўленні факту мізэрнасці дагавораў дарэння, заключаных паміж даўжніком і яго бацькам, і прымяненні наступстваў несапраўднасці гэтых дагавораў. 

У ходзе разгляду судом грамадзянскай справы даўжнік у поўным аб’ёме аплаціў запазычанасць па выплаце падаходнага падатку і пені, у выніку чаго выканаўчая вытворчасць была скончана. Паколькі мэта па спагнанні нявыплачанай у даход дзяржавы запазычанасці была дасягнутая, вытворчасць па грамадзянскай справе спынена.