Жывая размова з непрадказальнай рэакцыяй суразмоўцы задзейнічае памяць, гаворку, эмацыянальную ацэнку і ўвагу, што робіць яе карыснай трэніроўкай для мозгу, расказала ўрач-неўролаг Кацярына Усанава, перадае «Лента.ру».

«Жывыя зносіны недаацэньваюцца як трэніроўка для мозгу, хоць менавіта жывая размова з непрадказальнай рэакцыяй суразмоўцы задзейнічае адначасова памяць, маўленне, эмацыянальную ацэнку і хуткае пераключэнне ўвагі — задача куды больш комплексная, чым большасць галаваломак з дадаткаў», — адзначыла ўрач.

Паводле яе слоў, мозг рэагуе не на рэдкія інтэнсіўныя нагрузкі, а на пастаянства дробных дзеянняў — менавіта яно дае большы эфект, чым крыжаванкі раз у месяц ці адна разумная кніга ў год.

Сярод карысных паўсядзённых звычак медык вылучыла прагулкі, асабліва на прыродзе: яны ўзмацняюць крывацёк, зніжаюць узровень картызолу і трэніруюць увагу. Нават дваццаць хвілін на прыродзе некалькі разоў на тыдзень заўважна зніжаюць трывожнасць і паляпшаюць канцэнтрацыю, адзначыла спецыяліст.

Яна дадала, што для работы мозгу важны і сон — прычым не столькі яго працягласць, колькі рэгулярнасць: стабільны рэжым дапамагае ачышчэнню мозгу ад прадуктаў метабалізму, а хранічнае недасыпанне або зрушванне графіка з часам пагаршаюць памяць і хуткасць мыслення.

У харчаванні варта пазбягаць рэзкіх скачкоў цукру, аддаваць перавагу прадуктам з амега-3, арэхам, агародніне і піць дастаткова вады, паколькі нават лёгкае абязводжванне зніжае рэакцыю і канцэнтрацыю, парэкамендавала неўролаг.

Яна таксама звярнула ўвагу, што вельмі карысная звычка асвойваць новае — нават простыя змены, напрыклад новы маршрут да работы або спроба зрабіць нешта левай рукой, прымушаюць мозг выбудоўваць новыя шляхі і падтрымліваюць яго пластычнасць.

«Асобнай увагі заслугоўвае ўменне рабіць паўзы. Пастаянная шматзадачнасць і звычка трымаць тэлефон пад рукой не даюць увазе па-сапраўднаму адпачываць. Кароткія перыяды ўсвядомленай бяздзейнасці — без экрана, без мэты — дапамагаюць мозгу апрацаваць назапашаную за дзень інфармацыю і зніжаюць узровень фонавага напружання», — адзначыла спецыяліст.

У сукупнасці гэтыя звычкі не даюць імгненнага выніку, але разам ствараюць асяроддзе, у якім мозг працуе больш стабільна, даўжэй захоўвае яснасць і больш устойлівы да ўзроставых змен, падсумавала неўролаг.