Сеткавае выданне zviazda.by

Чатырыста сорак чатыры старонкі, фармат — амаль кананічны in quarto, рэдкі для сучаснага кнігавыдання, які адразу наводзіць чытача на думку: перад намі фундаментальная праца. У аснову масава-палітычнага выдання «Час выбраў» («Время выбрало» / Максим Осипов, Ольга Ануфриева. — Минск: Звязда, 2025) ляглі матэрыялы аднайменнага праекта Выдавецкага дома «Беларусь сегодня», прысвечанага тэме станаўлення і развіцця суверэннай Беларусі. Афіцыёз, нуда? Ні ў якім разе. Перад намі плён карпатлівай працы ў архівах і апісанне падзеі гісторыі незалежнай беларускай дзяржавы праз адлюстраванне сучаснай перыёдыкі, пачынаючы з 1994 года, калі Прэзідэнтам маладой краіны, што пасля распаду СССР балансавала на мяжы бездані, стаў Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка.

На працягу 80 гадоў крамы «Белкнігі» радуюць чытачоў навінкамі якаснай беларускай і замежнай літаратуры. Сёння прадпрыемства налічвае 83 кнігарні ў розных рэгіёнах Беларусі. Заўзятыя пакупнікі ведаюць: тут заўсёды можна знайсці цікавую і займальную кнігу, вучэбны дапаможнік ці падарункавае выданне для асаблівых момантаў.

Да 24 жніўня ў выставачным корпусе Нацыянальнага мастацкага музея працуе часовая экспазіцыя «Сведкі Вялікай Гісторыі. Беларускі і замежны жывапіс XVI — XІX стст.», якая змяшчае чатыры дзясяткі твораў беларускага, рускага і заходнееўрапейскага жывапісу з калекцыі музея на тэму Старога запавету і Новага запавету Бібліі, а таксама работы, прысвечаныя хрысціянскім святым. 

Нацыянальны гістарычны музей Рэспублікі Беларусь запрашае на часовую экспазіцыю «Качэўнікі данскіх стэпаў. На стыку дзвюх цывілізацый» са збору Растоўскага абласнога музея краязнаўства. Праект прысвечаны культуры качавых народаў Еўразіі — скіфаў і сарматаў, якія жылі ў раннім жалезным веку на вялізнай тэрыторыі ад Кітая да Паўночнага Прычарнамор’я.

Па трое пісьменнікаў падарылі беларускай літаратуры уздзенскія вёскі Нізок (Паўлюк Трус, Кандрат Крапіва і Лідзія Арабей) і Чурылава (Алесь Якімовіч, Васіль Шырко і Таццяна Цехнябедзіна), двух — Забалацце (Алесь Махнач і Павел Герман). Прозвішча апошняга найменш вядомае.

Айчынным тэатрам дадзены час да 18 жніўня, каб вызначыць спектаклі, якія могуць прэтэндаваць на найвышэйшую прафесійную ўзнагароду краіны — Нацыянальную тэатральную прэмію, — і падаць сваю заяўку ў Міністэрства культуры. Ад аднаго тэатральнага калектыву можа быць дзве заяўкі са спектаклямі-прэтэндэнтамі ў адной намінацыі. І гэта пры тым, што ў тэатральным жыцці летам зацішша — так званы «мёртвы сезон», калі большасць калектываў адпачываюць. Але такая адказная справа не церпіць паўзы, бо трэба паспець да вызначанага тэрміну... 

У Нацыянальнай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь працуе выставачны праект «Блакада. Карткі», прымеркаваны да 80-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. Выстаўка арганізавана па ініцыятыве Дабрачыннага фонду імя Аляксея Талая. Куратар праекта — расійскі калекцыянер і грамадскі дзеяч Аляксей Семянцоў.

Ці варта кожнаму майстру пяра называцца пісьменнікам? А можа, літаратарам? У чым розніца гэтых паняццяў? Скептыкі лічаць, што сапраўдны пісьменнік — вышыня недасягальная, узроўню Талстога, Пушкіна, Дастаеўскага, Коласа, Купалы, Багдановіча і іншых свяцілаў слова. А называць імя сучасніка ў іх шэрагу недарэчна? Ці так гэта на самай справе? Каму характэрна такая перасцярога? Ці не графаманам? У гэтым дапаможа разабрацца старшыня Мінскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі Леанід Крыванос.