Сеткавае выданне zviazda.by

Напярэдадні свята Вялікай Перамогі, недалёка ад вёскі Сітніцкі двор, жыхароў якой фашысты знішчылі ў лістападзе 1942 года, адбылася знакавая падзея для Лунінецкага раёна — адкрыццё партызанскай вёскі. 

У Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны кнігі прэзентавалі кнігу «Наследники Победы: 9 мая 1945 года. Дети войны», укладальнікамі якой выступілі ветэран Узброеных Сіл СССР, член Беларускага саюза сувораўцаў і кадэтаў, падпалкоўнік у адстаўцы Ілья Караблікаў і палкоўнік у адстаўцы, член Беларускага саюза сувораўцаў і кадэтаў, член Саюза пісьменнікаў Расіі Мікалай Кунц. Хацелася б больш падрабязна спыніцца на самім выданні і расказаць пра аднаго з аўтараў.

З 14 па 19 ліпеня ў Беларусі пройдзе маштабны велапрабег, прымеркаваны да 80-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. Аб гэтым паведаміў начальнік аддзела фізічнай культуры Міністэрства спорту і турызму Іван Мокшын, перадае БелТА.

Незвычайны фармат экспазіцыі, нібы жывыя манекены пасажыраў, моцныя эмоцыі і адчуванні руху чыгуначнага саставу — такімі ўражаннямі пасля наведвання «Цягніка Перамогі», які прыбыў у Віцебск, падзяліліся жыхары абласнога цэнтра, перадае БелТА.

Кіно, якое было подзвігам, кіно, якое рабілі героі... Пра іх ішла размова ў Музеі гісторыі беларускага кіно, дзе кіназнаўцы, архівісты і прадстаўнікі кінематаграфічнай супольнасці гаварылі аб тым, як рэальныя дакументы і ваенныя архівы, у якіх захоўваецца шмат кінаі фотахронікі, дапамагаюць лепш зразумець наша мінулае. Круглы стол на тэму «Кінафотадакумент як гістарычная памяць аб подзвігу савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне» быў прысвечаны 80-годдзю Вялікай Перамогі.

Кніга «Памяці загінулых у імя жывых» выдадзена на аснове матэрыялаў аднайменнага літаратурна-музычнага конкурсу, прысвечанага 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. У ім узялі ўдзел пісьменнікі, кампазітары, выканаўцы з Беларусі, Расіі, Літвы.

«Цягнік Памяці» прывёз удзельнікаў культурна-адукацыйнага праекта ў Віцебск, перадае БелТА.

Гэта праўда: тыя, хто прайшоў дарогамі вайны, успамінаць іх не любілі. Але ж, калі па шчырасці, мы не вельмі і прасілі расказаць, не дужа настойвалі, аб чым я, напрыклад, вельмі шкадую, бо ведаю зусім няшмат.