Сеткавае выданне zviazda.by

Беларуская пісьменніцкая арганізацыя шмат увагі надае наладжванню сувязяў з замежнымі краінамі, з творцамі з розных кантынентаў. За апошнія гады падпісана болей за 40 пагадненняў аб супрацоўніцтве. Найбольш СПБ імкнецца арганізоўваць стасункі з творчымі супольнасцямі краін Садружнасці Незалежных Дзяржаў.

Ці варта кожнаму майстру пяра называцца пісьменнікам? А можа, літаратарам? У чым розніца гэтых паняццяў? Скептыкі лічаць, што сапраўдны пісьменнік — вышыня недасягальная, узроўню Талстога, Пушкіна, Дастаеўскага, Коласа, Купалы, Багдановіча і іншых свяцілаў слова. А называць імя сучасніка ў іх шэрагу недарэчна? Ці так гэта на самай справе? Каму характэрна такая перасцярога? Ці не графаманам? У гэтым дапаможа разабрацца старшыня Мінскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі Леанід Крыванос.

Кніга «Памяці загінулых у імя жывых» выдадзена на аснове матэрыялаў аднайменнага літаратурна-музычнага конкурсу, прысвечанага 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. У ім узялі ўдзел пісьменнікі, кампазітары, выканаўцы з Беларусі, Расіі, Літвы.

Гэтым разам чытачы атрымалі магчымасць сустрэцца з празаікам, публіцыстам, драматургам, дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь, заслужаным дзеячам культуры Рэспублікі Беларусь, старшынёй Гомельскага абласнога аддзялення СПБ Уладзімірам Гаўрыловічам. Сярод яго самых вядомых кніг — «Па веры вашай», «Любі бліжняга свайго», якія выйшлі ў Выдавецкім доме «Звязда» ў 2022–2024 гадах. 

Ва ўмовах інфармацыйнай вайны, у рэаліях якой мы жывём не першы год, вага і значнасць слова павялічылася ў разы. Асабліва сёння, у разгар важнай для краіны электаральнай кампаніі, якая нашым нядобразычліўцам бы костка ў горле. Слова пісьменніка, чалавека, для якога яно, слова, — рабочы інструмент, сёння важкае і значнае ўдвая. Някрасаўскае «паэтам можаш ты не быць, грамадзянінам — абавязан» застаецца актуальным і ў сучасным грамадстве.