Сеткавае выданне zviazda.by

Знаёмая сцэна: вы гаворыце дзіцяці прыбраць цацкі — яно быццам не чуе. Вы паўтараеце гучней — нуль рэакцыі. На трэці раз вы зрываецеся на крык, і толькі тады дзіця неахвотна, з крыўдай выконвае просьбу. Ці ўвогуле адмаўляецца. І вы адчуваеце сябе дрэннай маці ці бацькам, таму што зноў накрычалі. Амаль кожная сям’я праходзіць праз гэта. Многія бацькі думаюць, што дзіця проста шкодзіць, ігнаруе знарок, правярае цярпенне. Збольшага гэта так, але прычыны значна глыбейшыя.