Навiны
Цікавае кіно, або Вячэра? Гэта мы адной левай!
Будзе налета... Але не на гэта
Сёлета хіба хворы ці апошні лайдак не схадзіў у лес па лісічкі! Людзі збіралі — хто на продаж, хто на харч. Выгадна: адварыў, насмажыў ды ў маразілку. Зімой як знойдзеш: трохі бульбачкі, трохі груцы, пару лыжак лісіц — і суп на стале. Калі шмат, можна да бліноў падаваць, начыняць пірагі... Рыжымі (ды яшчэ і маладзенькімі) аніводнай стравы не сапсуеш!
Кветкі для жонкі
Толік і Дзіма — не толькі суседзі, але і досыць блізкія сябры: на работу ходзяць разам, дамоў вяртаюцца ўдвух, па дарозе абмяркоўваюць розныя справы, іншы раз могуць збочыць на піва, а неяк — у кветкавы кіёск: Дзіма букет купіў.
«Мой дзень!.. Не мой дзень...»
Баек ды розных гісторый пра рыбалку і рыбакоў — лічыць не злічыць: і праўдзівых, і непраўдзівых... Да ўсіх я стаўлюся з разуменнем, бо чалавек мой — таксама рыбак: калі-нікалі нядрэнны ўлоў дадому прыносіць. Але ж зараз гаворка не пра яго, не пра мужа, а пра суседа, які на рыбалку ў нашу вёску прыязджае ажно з Масквы. Не раз пыталася ў яго, навошта гэтак далёка, няўжо бліжэй вадаёмаў няма? «Ёсць, — кажа, — але тут і рыба смачнейшая, і лавіць яе цікавей».
