На час мадэрнізацыі факультэт пераехаў у будынак на сталічную вуліцу Мендзялеева, і адтуль у самастойнае жыццё сышло некалькі выпускаў спецыялістаў. Цяперашнім студэнтам гістфака пашанцавала — сваю вучобу яны працягнуць у родным будынку ў гістарычным цэнтры Мінска. Ім таксама пашанцавала стаць удзельнікамі ўрачыстасці, прысвечанай адкрыццю адрэстаўраванага факультэта і сустракаць высокіх гасцей, якія прыбылі падзяліць іх радасць.

— Мне прыемна і радасна прысутнічаць на гэтым урачыстым моманце адкрыцця гістарычнага факультэта БДУ пасля рэстаўрацыі, — вітаў удзельнікаў мерапрыемства намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Уладзімір Пярцоў. — Мы не маглі сабе ўявіць, што 90 гадоў таму тэхналогіі будаўніцтва так адрозніваліся ад сучасных. Але рэканструкцыя завершана, і праведзеная работа дасць магчымасць і тым, хто тут навучаецца, і прадстаўнікам прафесарска-выкладчыцкага складу працаваць у сучасных, камфортных умовах у гістарычным цэнтры сталіцы Беларусі. Тое, што мы адкрываем гістарычны факультэт у гістарычны момант, надае падзеі асаблівы сімвалізм — калі краіна знаходзіцца ў электаральным перыядзе, калі ўжо пачалося датэрміновае галасаванне, калі праз некалькі дзён будзе дзень асноўнага галасавання. Калі мы ствараем нашу гісторыю, і на выбарчых участках паказваем вектар, па якім будзе развівацца наша краіна ў гэты невялікі адрэзак гісторыі — наступныя пяць гадоў. І тыя студэнты і выкладчыкі, якія ўвайшлі ў гэты храм ведаў пасля рэканструкцыі, напэўна апішуць гэта ў сваіх працах, як цяпер апісваюць і робяць вялікую справу па захаванні гістарычнай праўды і гістарычнай памяці.

З завяршэннем рэканструкцыі да статусу адукацыйнай структуры гістарычны факультэт дадасць яшчэ адзін — «факультэт-музей». Там, паверце, ёсць што паказаць і пра што расказаць і спецыялістам, і шырокай публіцы: на факультэце захаваны не толькі гістарычныя артэфакты, але і прадстаўлена гісторыя беларускай адукацыі. На розных паверхах будынка размешчаны больш за 80 стэндаў, прысвечаных станаўленню айчыннай адукацыйнай сістэмы, пачынаючы са старажытных часоў і да сучаснасці. Таксама «факультэт-музей» дапаўняе свае экспазіцыі дасягненнямі БДУ ў галіне адукацыі, навукі, міжнароднай, ідэалагічна-выхаваўчай дзейнасці і іншым.

— Сёння мы ўдзяляем асаблівую ўвагу таму, каб студэнты вучыліся ў сучасных універсітэцкіх карпусах, каб прафесарска-выкладчыцкі склад, прыходзячы на заняткі, мог выкарыстоўваць сучасныя тэхналогіі і даваць моладзі самыя лепшыя веды, — сказаў міністр адукацыі Андрэй Іванец. — Адкрыццё пасля рэстаўрацыі гістарычнага факультэта БДУ вельмі сімвалічна — з аднаго боку, яно праходзіць у год 90-годдзя факультэта, з другога боку — мы з вамі знаходзімся ў гістарычным моманце выбару будучыні нашай краіны.

Сёння на гістарычным факультэце вучыцца больш за 700 студэнтаў. Навучанне ажыццяўляецца па пяці спецыяльнасцях: «гісторыя», «рэгіёназнаўства», «музейная справа і ахова гісторыка-культурнай спадчыны», «архіўная справа», «упраўленне дакументамі». 

Рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта Андрэй Кароль назваў адкрыццё гістарычнага факультэта святам для ўсёй універсітэцкай сям’і.

— У 1921 годзе менавіта з гэтага будынка пачалася гісторыя нашага ўніверсітэта, гістарычны факультэт — гэта падмурак, які немагчыма выключыць, — сказаў ён. — Тут працуюць прафесіяналы, вучацца найлепшыя студэнты, створаны ўнікальныя навуковыя школы, захаваны традыцыі. Мы маем права чакаць, што ў гэтай новай агранцы факультэт будзе генераваць новыя сэнсы, якія ўмацуюць падмурак не толькі адукацыі, але і ўсёй беларускай дзяржаўнасці. 

Праз некалькі дзён пасля ўрачыстага адкрыцця ў свой абноўлены дом ведаў уедуць гаспадары факультэта —студэнты-гісторыкі.

— Калі я ўпершыню трапіў у гэты корпус, прайшоў па яго калідорах, зайшоў у аўдыторыі, убачыў, як тут усё змянілася, я не проста здзівіўся — вельмі ўзрадаваўся, — дзеліцца ўражаннямі студэнт-трэцякурснік Антон Палаш. — Вучыцца ў будынку, у якім перапляліся гісторыя і сучаснасць, кожны дзень прыязджаць у гістарычны цэнтр Мінска, дзе, да таго ж, знаходзіцца сэрца палітычнага жыцця краіны — для студэнта-гісторыка гэта проста мара.

Фота Лізаветы ГОЛАД