На мінулым тыдні на пасяджэнні трэцяй сесіі Палаты прадстаўнікоў былі прыняты ў першым чытанні праекты двух законаў — «Аб змяненні законаў па пытаннях меліярацыі зямель» і «Аб аквакультуры». І калі першы прадугледжвае ўнясенне паправак ў дакументы, якія ўжо існуюць, то другі — зусім новы. Паколькі абодва законапраекты датычацца Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, за каментарыямі мы звярнуліся да яго спецыялістаў.

Асновай унясення карэкціровак у заканадаўства, што існуе, па пытаннях меліярацыі зямель стала практыка яго прымянення. У першую чаргу змяненні накіраваныя на паслабленне абмежаванняў, якія прадугледжваліся раней, адзначае начальнік аддзела меліярацыі і радыялогіі ўпраўлення інвестыцый і меліярацыі Сяргей НАЗАРУК.

— Напрыклад, здымаюцца такія абмежаванні, як забарона на апрацоўку зямель, размешчаных на адлегласці 2,1 м ад каналаў-водапрыёмнікаў і асушальнікаў. Уводзіцца паслабленне ў частцы выкарыстання прапашных культур на тарфяна-балотных глебах.

Для чаго гэта робіцца і што дае?

— Сёння шматгадовыя травы нас проста не задавальняюць па той пажыўнасці, якую яны даюць, — тлумачыць начальнік аддзела. — 

Жывёлам патрабуецца высокапратэінавае харчаванне, таму і разгледжанае гэта пытанне.

Рэкамендацыі па абмежаванні выкарыстання тарфяна-балотных глеб, па словах прадстаўніка Мінсельгасхарча, будуць разгледжаныя і складзеныя сумесна з Нацыянальнай акадэміяй навук. Першыя прапрацоўкі ўжо ёсць.

— Прадугледжваюцца змены ў частцы надзялення паўнамоцтвамі Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання па распрацоўцы рэгламенту па раздзеле тарфяна-балотных глеб пад абганяльныя культуры, — працягвае Сяргей Назарук. — Згодна з праектам закона, выканкамы атрымліваюць права прымаць абавязковыя рашэнні і даводзіць планы па выдаленні непажаданай драўняна-хмызняковай расліннасці. Мясцовыя ўлады таксама ўпаўнаважаныя ствараць спецыяльныя камісіі па падборы аб’ектаў для правядзення меліярацыі.

— Сёння барацьба з зарастаннем — адна з галоўных задач, і з ёй трэба спраўляцца, — падкрэслівае прадстаўнік Мінсельгасхарча.

* * *

Па словах намесніка начальніка ўпраўлення прамысловай жывёлагадоўлі і рыбагаспадарчай дзейнасці Вольгі БАРЭЙШЫ, законапраект «Аб аквакультуры» накіраваны на развіццё галіны, якая ўключае развядзенне водных біялагічных рэсурсаў і, што галоўнае, стварае зразумелыя правілы для адпаведных прадпрыемстваў.

— Дакумент вызначае эканамічныя, прававыя, арганізацыйныя асновы дзейнасці ў галіне аквакультуры, — канкрэтызуе спецыяліст.

Мы папрасілі Вольгу Валер’еўну больш падрабязна расказаць пра аквакультуру і наколькі паспяхова гэта галіна можа быць адаптавана ў нашай краіне.

— Аквакультура — гэта развядзенне, утрыманне і вырошчванне рыбы і іншых водных біялагічных рэсурсаў у штучных умовах, — тлумачыць яна. — Асноўным відам такой дзейнасці ў нас цяпер з’яўляецца сажалкавае рыбаводства. Але ў краіне ўзяты курс на развіццё сучасных вытворчасцяў — гэта індустрыяльнае рыбаводства, устаноўка замкнёнага водазабеспячэння, дзе кантралююцца тэмпературныя ўмовы, што дае магчымасць вырошчваць не толькі рыбу, але і крэветкі, ніткаватыя зялёныя водарасці, іншыя экзатычныя для нашых шырот віды. Гэтым і абумоўлена актуальнасць законапраекта.

Акрамя эканамічных, прававых і арганізацыйных аспектаў законапраект уводзіць новы паняційны апарат.

— Гэта агракультура, таварная агракультура, індустрыяльная агракультура, устаноўкі замкнёнага водазабеспячэння, рыбалоўна-тэхналагічнае абгрунтаванне, — пералічвае Вольга Барэйша. — Гэтым жа дакументам замацоўваюцца паўнамоцтвы Прэзідэнта, Савета Міністраў, Мінсельгасхарча ў далучэнні да галіны аквакультуры. Уводзяцца асноватворныя правы і абавязкі ўсіх суб’ектаў гаспадарання, якія ажыццяўляюць дзейнасць у гэтым кірунку.

Акрамя таго, канстатуе яна, імплементаваныя асобныя нормы з законаў «Аб жывёльным свеце» і «Аб раслінным свеце»:

— Пры развядзенні, утрыманні і вырошчванні экзатычных відаў флоры і фаўны не дапускаецца іх усяленне ў прыродныя экасістэмы. Калі гэта ўсё ж адбываецца, то неабходна праходжанне дзяржаўнай экалагічнай экспертызы.

Прыняцце гэтага закона ў выніку дасць нам новыя вытворчасці і дадатковыя працоўныя месцы, упэўнена Вольга Барэйша.

— Ён забяспечыць прававое рэгуляванне наяўных рыбалоўных гаспадарак і рыбалоўных арганізацый. Калі казаць пра канчатковыя вынікі, закон дапаможа стварыць умовы, неабходныя для вытворчасці аб’ёмаў прадукцыі аквакультуры, каб цалкам задаволіць попыт на іх нашага насельніцтва.

Алена ВІНАГРАДАВА