Вы тут

Алена Ляўковіч

Алена ЛЯЎКОВІЧ, намеснік галоўнага рэдактара газеты “Звязда”. Прыйшла ў рэдакцыю яшчэ студэнткай, доўгі час працавала рэдактарам аддзела пісьмаў. У рабоце і творчасці кіруюся прынцыпам, які лепш, чым напісаў Максім Танк, наўрад ці хто абазначыць:

“Можа, і ўсе колеры ўжо адкрыты –
Мне засталіся яшчэ спалучэнні.
Можа, і ўсе людзі маюць імёны –
Толькі памылкі яшчэ трэба выправіць.
Можа, і ўсе гукі свету вядомыя –
Мне яшчэ хопіць, што ў сэрцы я чую.
Можа, і ўсе подзвігі ўжо апеты –
Толькі я знаю, што дзве трэці айсбергаў
Мора жыцця ў глыбіні сваёй тоіць”…

14.02.2020

Вельмі скора прыходзіць вялікае Позна...
0 164

Вельмі скора прыходзіць вялікае Позна...

Гэта ж было крута і смешна: «абломваць» тых, хто праяўляў увагу, прычым публічна, часам здзекліва. Успамінаць пра падобныя выбрыкі сёння і сорамна, і прыкра, але што ж ты ўжо з гэтым зробіш...

Няма ў чалавека горшага ворага, чым ён сам
0 248

Няма ў чалавека горшага ворага, чым ён сам

Што кіруе намі, калі робім учынкі, якія ідуць уразрэз з элементарнымі штодзённымі правіламі бяспекі, ад выканання якіх залежыць жыццё і здароўе нярэдка не толькі нас саміх, але і блізкіх людзей? Няведанне? Упэўненасць: з кім заўгодна, толькі не са мной? 

Тыя, хто ідуць міма, — гэта мы
0 274

Тыя, хто ідуць міма, — гэта мы

Мужчына сямідзесяці двух гадоў ішоў вечарам па вуліцы і паваліўся. Можа, паслізнуўся, можа, убок павяло, можа, кіёк, на які апіраўся, падвёў. Але людзі абыходзілі яго, грэбліва ўздыхаючы: маўляў, яшчэ адзін п'яніца ляжыць.

Ананімная крыніца
0 346

Ананімная крыніца

Наша грамадства ўвогуле павінна было б выпрацаваць імунітэт да ананімных даносаў, якія зусім няшмат пакаленняў назад у многіх нашых продкаў адабралі жыццё або павыкручвалі ім лёсы. Тым больш сёння, калі ўлада стала вельмі адкрытай, калі праводзяцца прамыя лініі, прыёмы грамадзян на ўсіх узроўнях, калі спрабуем пабудаваць грамадства справядлівасці, — падобныя «сігналы» выглядаюць па меншай меры дзіўна.

Нетыповы роздум пасля гучных судовых спраў
0 411

Нетыповы роздум пасля гучных судовых спраў

Пасля таго як быў вынесены прысуд забойцам настаўніцы з Чэрыкава, мы з калегамі доўга абмяркоўвалі гэту тэму. Прыгадалі яшчэ адзін таксама сёлетні суд па не менш рэзананснай справе — забойцы з Юравіч атрымалі вялікія тэрміны зняволення.

Ад чаго мы самыя неабароненыя ў сваім ХХІ стагоддзі
0 506

Ад чаго мы самыя неабароненыя ў сваім ХХІ стагоддзі

Застаецца толькі тое папераджальнае «Не бяры да галавы», ды яно ўсё роўна не атрымліваецца — не браць.

Дождж на Каляды. Час прыдумляць новыя сімвалы і традыцыі?
0 648

Дождж на Каляды. Час прыдумляць новыя сімвалы і традыцыі?

Што азначаюць плюс пяць у калядную ноч, туман калядным ранкам і лівень калядным днём — пра гэта фальклор маўчыць. Не было такога ў часы, калі прыкметы як вынік шматгадовых назіранняў нараджаліся.

Што нам трэба, акрамя лекаў і гарбаты з мёдам
0 705

Што нам трэба, акрамя лекаў і гарбаты з мёдам

У гэтым слотным і туманным, зусім не падобным на снежань снежні, горад нібы населены новымі людзьмі — у іх слязяцца вочы, чырвоныя насы, яны хутаюцца ў шалікі ледзь не па лоб, ціхенька чхаюць у гэтыя шалікі, сарамліва азіраючыся. 

Трыццаць тры няшчасці
0 747

Трыццаць тры няшчасці

Ісціну пра бясплатны сыр ніхто не адмяняў.

Чаму «Рэвізор» — спектакль пра сёння
0 1020

Чаму «Рэвізор» — спектакль пра сёння

Вы заўважылі, што гучыць лейтматывам выязных прыёмаў грамадзян і прамых ліній? Большасць пытанняў магла быць вырашана на месцы, калі б уласна на месцы былі больш уважлівыя да праблем людзей і кемлівыя ў выкананні сваіх непасрэдных абавязкаў...

Заложнікі нашай любові
0 999

Заложнікі нашай любові

Раніцай кожнага будняга дня я прачынаюся не пад званок будзільніка, а пад вусцішнае выццё. Дзесьці наверсе жыве няшчасны сабака, які вельмі гаруе, калі гаспадары ідуць на работу.

Апошняя радоўка
0 956

Апошняя радоўка

Нядаўна з дарослай пляменніцай сядзелі на кухні пры свечках, інтэлігентна так пацягвалі з кубкаў глінтвейн і прыгадвалі сваё вясковае дзяцінства. Як весела было заўсёды без камп'ютараў і смарфонаў, якія былі цікавыя прыгоды круглы год.

Мае Асяніны
0 1044

Мае Асяніны

Напэўна, няма больш у свеце такога пачатку лістапада, як у Беларусі. Тры традыцыі — дзвюх асноўных канфесій і народная — настолькі шчыльна перапляліся ў нашай свядомасці, што адну ад другой ужо не аддзяляеш. 

Дыялог

Круглы стол. «Кнігі — галоўныя летапісцы і сёння?»

Круглы стол. «Кнігі — галоўныя летапісцы і сёння?»

Дакументальнае кнігавыданне: сучасныя тэндэнцыі і праблемы.

З глыбіні стагоддзяў і зямлі. Чым жыве сучасная беларуская археалогія

З глыбіні стагоддзяў і зямлі. Чым жыве сучасная беларуская археалогія

Аб гэтым у канферэнц-залу «Звязды» мы запрасілі паразважаць саміх спецыялістаў.

Аляксандр Гарцуеў:  Я бачыў, як публіка сыходзіла са спектакляў эстэтычна пакрыўджанай

Аляксандр Гарцуеў: Я бачыў, як публіка сыходзіла са спектакляў эстэтычна пакрыўджанай

Ледзь не аднагалосна падчас аднаго абмеркавання напрыканцы мінулага года група экспертаў сышлася на тым, што самае цікавае ў тэатральнай сферы цяпер адбываецца ў лялечным тэатры, «Арт Карпарэйшн» і РТБД. 

 Вера Мішына: У народных абрадах выяўляецца жаночы пачатак

Вера Мішына: У народных абрадах выяўляецца жаночы пачатак

Цікавасць да традыцыйнай культуры – свайго роду абарончы рэфлекс нашага грамадства.

Уладзімір Янкоўскі: «Купалу» я зрабіў так, як разумею і ўмею

Уладзімір Янкоўскі: «Купалу» я зрабіў так, як разумею і ўмею

Рэжысёр рыхтуе да паказу нацыянальны беларускі фільм.

Мікалай Шарснёў: Сапраўдная любоў да Радзімы пачынаецца з клопату пра яе

Мікалай Шарснёў: Сапраўдная любоў да Радзімы пачынаецца з клопату пра яе

Віцебшчына годна развіваецца ва ўсіх кірунках: ад эканомікі да сацыяльнай абароны.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

На ўпарадкаванне пасля прыклееных паперак выдаткоўваюцца велізарныя сродкі.