Вы тут

Выбраны пераможцы эпісталярнага конкурсу


Беларускі маладзёжны конкурс сачыненняў эпісталярнага жанру праходзіў 22-і раз. Сёлета на яго было даслана 1863 работы з 1169 устаноў адукацыі. Больш за ўсё ўдзельнікаў аказалася з Брэсцкай вобласці — 449.


«Уявіце, што вы з'яўляецеся пісьмом, якое падарожнічае ў часе. Якое пасланне вы хацелі б перадаць сваім чытачам?» — такую тэму прапанавалі падлеткам (у конкурсе ўдзельнічаюць дзеці да 15 гадоў).

— Гэта тэма вельмі блізкая да пошты. Напэўна, да сачыненняў прыклалі руку і бацькі. Успомнілі, як у свой час самі пісалі лісты, калі віншавалі бабулю і дзядулю. Сёння іншыя трэнды — напрыклад посткросінг. І мэта перапіскі ўжо не падтрымка кантакту з блізкімі, а знаёмствы з людзьмі з іншых краін, — заўважае першы намеснік генеральнага дырэктара Белпошты Алена СКРЫПЧЫК.

У фінал конкурсу выйшла сем сачыненняў — па адным з кожнай вобласці і Мінска. Усе яны напісаны ад рукі — гэта абавязковая ўмова. Пра што ж разважалі падлеткі? Валерыя Клімава, вучаніца сярэдняй школы № 40 Магілёва, склала пісьмо Вечнай Любові. «Як сумна, калі першыя лісты кахання замяняюць лаканічныя бяздушныя SMS-кі! Ці здольная сучасная моладзь, якая гадзінамі праседжвае ў інтэрнэце, імкнецца любым спосабам вылучыцца з натоўпу, на подзвіг у імя кахання?» — задавалася яна пытаннем.

Пра каштоўнасць папяровых лістоў разважаў і вучань Пяскоўскай сярэдняй школы Бярозаўскага раёна Данііл Спаравец. «Іх пісалі ўдумліва, грунтоўна, не спяшаючыся, бо пісьмо не церпіць мітусні. Трэба было прыгожа і правільна выкласці свае думкі, а значыць, упарадкаваць іх у галаве. <...> Пісьмо — гэта гісторыя ў канверце, якую можна захоўваць гадамі».

Міхаіл Койфман, вучань мінскай гімназіі № 2, адправіў у падарожжа па часе ваенна-палявы ліст. «Я простае пісьмо сына з вайны, пасланне маці, сёстрам і брату. Я захоўваю ў сабе тое, што засталося ад незнаёмага табе чалавека: яго ўспаміны, мары, надзеі, мроі. Усяго некалькі радкоў, але якія яны дарагія, вайны свяшчэнныя старонкі навекі ў памяці людской...».

«Я жадаю вам заўсёды шанаваць продкаў, вывучаць гісторыю свайго роду, ведаць свае карані. Сябры мае, добра вучыцеся! Мне вельмі хочацца, каб праз два-тры стагоддзі вы здолелі перамагчы хваробы, каб усе жылі доўга і шчасліва. Шануйце розум і прыгажосць, развівайце навуку і тэхніку, любіце сваю Радзіму, рабіце яе прыгажэйшай», — заклікае ў сваім сачыненні сямікласніца віцебскай школы № 3 Дар'я Козік.

А цяпер пра вынікі. На трэцім месцы апынуліся Міхаіл Койфман, Дар'я Козік, Аліна Афанасенка (дзевяцікласніца Уцеўскай сярэдняй школы Добрушскага раёна) і Мікіта Ярашэвіч (Ждановіцкая сярэдняя школа). Другое месца падзялілі Данііл Спаравец і Валерыя Клімава. Пераможцам жа сёлетняга эпісталярнага спаборніцтва стаў вучань гродзенскай школы № 37 Арцём Богуш. Хлопчык, дарэчы, удзельнічае ў конкурсе не першы раз: летась яго сачыненне заняло другое месца. У сваім лісце 12-гадовы падлетак прапаноўваў выпадковаму чытачу з будучыні сваё сяброўства. Ён спадзяецца, што дружба зможа пазбавіць свет ад вайны.

«Я не хачу разбірацца ў тым, хто мае рацыю, а хто вінаваты ў гэтых канфліктах. Мне не цікава, хто і з якой прычыны развязвае войны, — піша хлопчык. — Якая розніца, калі гінуць людзі? Дарослыя, старыя, дзеці... Дзеці, якія, як і я, хацелі проста жыць і быць шчаслівымі. Дзеці, якія замест першых вершаў аб каханні і сяброўстве, пішуць аб страху, вайне, смерці... Я чытаў такія вершы ў інтэрнэце. Гэта вершы дзяцей, якія жывуць у гарачых кропках. Гэтыя радкі ўскалыхнулі маю душу, перавярнулі маю свядомасць».

Камісія адзначыла ліст гродзенскага школьніка за яго непасрэднасць.

— Стыль выкладання незвычайны. Была «іскрынка». Я зацікавілася і хацела дачытаць да канца. А калі хочаш дачытаць — гэта пра нешта кажа, — падзялілася меркаваннем галоўны спецыяліст упраўлення агульнай сярэдняй адукацыі галоўнага ўпраўлення агульнай сярэдняй, дашкольнай і спецыяльнай адукацыі Міністэрства адукацыі Ірына БУЛАЎКІНА.

Сачыненне Арцёма Богуша перакладуць на англійскую мову і адправяць у Міжнароднае бюро Сусветнага паштовага саюза (горад Берн) для ўдзелу ў 47-м Міжнародным маладзёжным эпісталярным конкурсе. Там ліст беларускага школьніка будзе спаборнічаць з работамі падлеткаў са 140 краін свету.

Летась найлепшым стала сачыненне з Тога (Заходняя Афрыка). Яго напісала 14-гадовая Ева Паласіяс. Тэма гучала так: «Уяві, што ты саветнік новага Генеральнага сакратара ААН. Якую глабальную праблему ты дапамог бы яму вырашыць у першую чаргу? Якую б параду даў, каб ён справіўся з рашэннем?» Дзяўчынка падзялілася тым, што яе хвалявала, — шлюбы непаўналетніх. На думку Евы, рашыць праблему магла б адукацыя і змены ў законах.

Наталля ЛУБНЕЎСКАЯ

Загаловак у газеце: Пасланне ў будучыню

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

У архiтэктара Галiны Левiнай — Хатынь, творчая спадчына яе бацькi.

Грамадства

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Як сведчаць шматлiкiя даследаваннi, прывабным людзям прасцей прабiцца ў жыццi i яны дасягаюць у кар'еры большага поспеху. 

У свеце

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Сёлета еўрапейская эканомiка будзе перажываць глыбокую рэцэсiю з-за ўспышкi каранавiруса, нягледзячы на хуткiя i ўсёабдымныя антыкрызiсныя меры як на саюзным, так i на нацыянальным узроўнi.

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.