Вы тут

Праект "Алесі": "Знайдзіся, дзіця!"


Сотні дзяцей у нашай краіне не ведаюць, што такое любоў родных людзей, бо гадуюцца ў дзяржаўных установах – прытулках і дзіцячых дамах. “Знайдзіся, дзіця!” – так мы назвалі праект “Алесі”, які ажыццяўляецца пры падтрымцы Нацыянальнага Цэнтра ўсынаўлення Рэспублікі Беларусь.

У нашай краіне шмат добрых людзей, якія хацелі б узяць у сваю сям’ю дзіця, часам не адно. Каб новыя бацькі і дзеці атрымалі магчымасць зрабіцца па-сапраўднаму роднымі, трэба дапамагчы ім сустрэцца. У нумарах часопіса мы расказваем пра дзяцей, якія маюць патрэбу ў сям’і, размяшчаем іх фотаздымкі.


Паліна

Уваходзіш у групу – і вось Паліна ўжо ляціць насустрач. Радая паказаць вам свой маленькі свет, які пакуль абмежаваны ложкам, дзе яна спіць у доме дзіцяці, любімымі цацкамі – агульнымі для ўсіх. З задавальненнем раскажа на памяць вершы, а ведае яна іх у свае тры з паловай гады багата. У дзяўчынкі невялікія парушэнні каардынацыі, але бегае яна хутка, ды і ўвогуле актыўная, любіць і ў мяч пагуляць, і патанцаваць. З такім кантактным і вясёлым характарам у Паліны шмат сяброў. Яна ахвотна дапамагае дарослым: прыбярэ ў групе, складзе на месца цацкі, з малодшай сястрычкай пагуляе.

У дзяўчынкі добрая памяць. Паліна хутка засвойвае інфармацыю. Варта ёй пару разоў праслухаць песню або верш – і вось яна ўжо спявае або дэкламуе, ды з артыстызмам: інтанацыю сама падбярэ і жэстамі сабе дапаможа.

– З узростам здольнасці дзяўчынкі раскрываюцца ўсё болей, – кажа дырэктар Барысаўскага спецыялізаванага дома дзіцяці Святлана Дзятко. – Зацікаўленая бацькоўская ўвага тут моцна дапаможа. 

Паліну можна ўдачарыць, узяць у апякунскую, прыёмную сям’ю.

Тэлефон Барысаўскага спецыялізаванага дома дзіцяці 8 (0177) 73-40-26.

Элеанора

Ласкавая, ціхмяная, крыху сарамлівая дзяўчынка мае вялікую патрэбу ў любові. Абняць маму, сесці да яе на калені. Такой магчымасці ў Элеаноры пакуль няма. І хоць работнікі дзіцячай установы адчуваюць яе эмацыйныя патрэбы і імкнуцца ўдзяляць як мага больш увагі, сям’ю гэта не заменіць. Дзяўчынцы тры з паловай гады. Паслухмяная, са спакойным характарам, яна лёгка ідзе на кантакт, хутка прывыкае да людзей, якія добрыя з ёю.

Кожны педагог пацвердзіць: калі ўдзяляць дзіцяці шмат увагі, хваліць за поспехі, увесь унутраны патэнцыял маленькага чалавека раскрыецца. Дзяўчынка добра арыентуецца ў навакольных прадметах, любіць гуляць у актыўныя гульні, займацца фізкультурай, але яшчэ не размаўляе. Яна старанная на занятках, і заняткі даюць вынік. Выхавацелі распавялі: Эля вельмі музыкальная. З захапленнем слухае, калі спяваюць альбо граюць на музычных інструментах, спрабуе паўтарыць мелодыю. На святочных ранішніках з задавальненнем водзіць з дзецьмі карагоды, танцуе. У дзяўчынкі ёсць невялікія праблемы са здароўем. Яе можна ўдачарыць або прыняць на іншую форму сямейнага ўладкавання.

Тэлефон Барысаўскага спецыялізаванага дома дзіцяці 8 (0177) 73-40-26.

Насця

Трынаццацігадовая Насця – спакойная, камунікабельная. У яе рознабаковыя інтарэсы: дзяўчынка любіць гуляць у футбол, катацца на ровары, спяваць, танцаваць і ўвогуле актыўна рухацца. З задавальненнем слухае музыку, у вольную часіну не супраць паглядзець тэлевізар. Любіць весела, з музыкай і скокамі, святкаваць дні нараджэння сяброў – выхаванцаў сацыяльнага прытулка, дзе яна цяпер жыве. І пасядзець з кнігай у цішыні Насця не адмаўляецца.

– Яна ранімая, як усе падлеткі, але вельмі прыязная. Насця марыць пра сям'ю, дзе ёй змогуць удзяляць дастаткова ўвагі, – распавяла педагог-псіхолаг дзіцячага сацыяльнага прытулка, што знаходзіцца ў Барысаве, Марына Старповіч. 

Вучыцца Насця ў сёмым класе. Больш за іншыя прадметы ёй падабаюцца літаратура, матэматыка і геаграфія. Літаратура ў гэтым спісе невыпадкова: Насця любіць вершы, ведае на памяць іх шмат і сама спрабуе складаць. «Могуць іншым разам прысніцца вершаваныя радкі», – дзеліцца яна. Хто ведае, можа, паэзія для Насці не проста дзіцячае захапленне, а лёс?

Геаграфія ж прыцягальная надзеяй калі-небудзь пабачыць свет, пабываць у розных краінах. Насця хацела б зноў паехаць у Іспанію, дзе аднойчы правяла незабыўныя дні ў сям'і мясцовых жыхароў.

Аднак адпачынак – адпачынкам, а прафесійныя амбіцыі ў дзяўчынкі таксама ёсць. Яна хацела б стаць парыкмахеркай, рабіць людзей прыгажэйшымі і крышачку дабрэйшымі. Бо чалавек, над знешнасцю якога папрацавалі ўмелыя рукі парыкмахера, не можа, як мінімум, не пасміхнуцца!

Днямі Настасся стварыла малюнак, у якім з дапамогай фарбаў выказала сваю мару пра сям'ю. Зірнуўшы на яго, новыя бацькі абавязкова адчуюць, як Насця іх чакае, як сумуе па пяшчоце і цяплу!

– Зялёная трава, сіняе неба, – тлумачыць дзяўчынка мову мастацкіх вобразаў. – Прайшоў дождж, кроплі зіхацяць на сонцы. Траву скасілі, і зялёныя травінкі ляцяць да сонца, чырвонага і гарачага. Я намалявала сонца ў выглядзе стралы, бо хачу як мага хутчэй апынуцца ў сям'і.

Як страла, дзяўчынка гатовая ляцець туды, дзе яе будуць любіць. Родныя людзі, знайдзіцеся!

Дзіцячы сацыяльны прытулак ДУА “Сацыяльна-педагагічны цэнтр Барысаўскага раёна”.  Тэлефоны 8 (0177) 73-89-33, 8 (0177) 95-92-90. 

Даніла

Ветлівы, таварыскі, пазітыўны шасцігадовы хлопчык лёгка ідзе на кантакт з дзецьмі і дарослымі. Даніла яшчэ не ходзіць у школу, але ўжо добра да яе падрыхтаваны. Можна не сумнявацца: калі прыйдзе час сесці за парту, паспяховасць у яго будзе на ўзроўні. У дзіцячым доме №2 горада Мінска Данік жыве разам з малодшай сястрычкай Насцяй, аб якой кранальна клапоціцца.

– Даніла ўважлівы, уседлівы і цікаўны, вельмі любіць чытаць, – распавяла пра выхаванца дырэктарка дзіцячага дома Валянціна Зяневіч. – Ахвотна вучыць на памяць вершы, з задавальненнем іх расказвае, спявае песні.

– Я не толькі малюнкі ў кніжках гляджу, – з гордасцю паведамляе Даніла. – Мне падабаюцца доўгія казкі: пра гномаў, пра Папялушку. Заўсёды дачытваю іх да самага канца!

Данік любіць запускаць самалёцікі, будаваць з кубікаў, гуляць у розныя гульні. Складаць апісанні таго, што выяўлена на малюнку, ляпіць – творчаму і артыстычнаму, яму гэта лёгка ўдаецца.

– На занятках мы нядаўна малявалі рыбіну і марскога васьмінога, – працягвае ён. – І ў мяне атрымалася!

А яшчэ Даніла – старанны памочнік выхавацеляў. Падмятаць падлогу, засцілаць ложак, прыбіраць у пакоі – усё гэта павінны ўмець не толькі дзяўчаты.

Будучую прафесію Даніла выбраў ужо цяпер.

– Хачу стаць ваенным або міліцыянерам, – прызнаецца ён. – І абавязкова заслужыць медаль за смеласць! З Андрэем, сябрам, гуляем у армію.

Каб у армейскім жыцці было лягчэй, Даніла не забываецца на спартыўную падрыхтоўку, стараецца быць падцягнутым і акуратным. А яшчэ ў будучым хлопчык хацеў бы навучыцца іграць на гітары.

У дзіцячым доме Даніку падабаецца. Але кожнае дзіця марыць мець свой дом, клапатлівых бацькоў. Калі знойдуцца прыёмныя мама і тата для гэтага сціплага, ласкавага, добра выхаванага хлопчыка, Даніла будзе шчаслівы. І зусім выдатна будзе, калі ў новую сям’ю возьмуць і ягоную сястрычку Насцю.

ДУА “Дзіцячы дом № 2 г. Мінска”. Тэл. 8 (017) 281-14-18, 8 (017) 283-03-29.

Насця

Насця жыве ў дзіцячым доме №2 г. Мінска разам з брацікам Данілам. Спакойная і сціплая, цікаўная, часам гарэзлівая – усё гэта пра Насцю. Як і ва ўсіх дзяцей, у Насці вялікая патрэба ў пяшчоце, эмацыйнай адданасці. І, вядома, дапамагчы ёй рэалізаваць гэтыя патрэбы, заваяваць давер дзяўчынкі зможа чалавек з адкрытым і шчодрым сэрцам. Выхавацелі ўстановы прыкладаюць шмат намаганняў, каб акружыць малых цяплом і клопатам, але па-сапраўднаму любячая і зацікаўленая сям’я здолее зрабіць для дзіцяці больш.

У Насці шмат цікавых заняткаў. Тут у яе ўлюбёныя сяброўкі, дзяўчынка з цёплай усмешкай называе іх імёны: Дамініка, Саша, Аня, Віка. Насця гуляе ў розныя гульні – ёй падабаюцца і лялькі, і канструктар. Яна яшчэ не ўмее чытаць, але вельмі любіць, калі ёй чытаюць услых. І тут прыходзіць на дапамогу старэйшы брат. Даніла з ахвотай чытае Насці казкі, вершы. Брат і сястра вельмі прывязаныя адно да аднаго, і хацелася б, каб бацькі, якія знойдуцца, узялі ў адну сям’ю абаіх. Данік кранальна клапоціцца пра сястру, расказвае пра яе з любоўю, дзяўчынка ж з гонарам паведамляе, што мае старэйшага брата. Абое не хацелі б разлучацца. 

Данііл

На долю гэтага дзесяцігадовага хлопчыка выпала шмат цяжкасцяў. На жаль, з прыёмнай сям’ёй не пашанцавала: Данік вярнуўся ў прытулак. Гэта наклала адбітак на ягоны характар: хлопчык бывае імпульсіўны, не заўсёды стрыманы. Але ў той жа час ён ласкавы, добразычлівы і кантактны. У Данііла вялікае жаданне жыць у сям’і. Цікаўны трэццякласнік любіць чытаць энцыклапедыі, адсюль шырокі кругагляд і вялікі спектр інтарэсаў. Хлопчык ведае шмат для свайго ўзросту, любіць паразважаць на розныя тэмы. Сябруе з камп’ютарам, ахвотна канструюе. Спартыўны гурток таксама не забыты. Летам хлопчык з задавальненнем адпачывае ў лагеры “Бродаўка”, цёпла ўзгадвае сваю любімую выхавальніцу. Данік сам прызнаецца, што ў школе яму не хапае ўседлівасці, каб быць сярод лепшых вучняў. Справе дапамогуць цярплівыя і ўважлівыя бацькі, гатовыя прысвяціць час развіццю хлопчыка.

– Калі вырасту, буду міліцыянерам. Абавязкова завяду службовага сабаку – нямецкую аўчарку. Назаву яго Мухтарам, як у маім любімым кіно, і буду дрэсіраваць, – дзеліцца Данііл.

Магчыма, знойдзецца сям’я, якая захоча ўзяць пад сваю апеку гэтага разумнага і здольнага хлопчыка, адагрэць ягонае сэрца, якое перанесла шмат гора, але не ачарсцвела.

Дзіцячы сацыяльны прытулак ДУА “Сацыяльна-педагагічны цэнтр Барысаўскага раёна”.  Тэлефоны 8 (177) 73-89-33, 8 (177) 95-92-90. 

Дзіяна

Вясёлая, жыццярадасная, актыўная, разумная і артыстычная – усё гэта пра Дзіяну. Яна лёгка знаходзіць кантакт з дзецьмі і дарослымі. А колькі ў Дзіяны творчых захапленняў! З задавальненнем малюе, спявае, танцуе, складае вершы, вышывае, слухае музыку, займаецца аплікацыяй і алмазнай мазаікай. Любіць упрыгожваць сябе і рабіць прычоскі дзяўчатам.

Вучыцца Дзіяна ў чацвёртым класе, у яе добрыя адзнакі і прыкладныя паводзіны. Музыка, літаратура, матэматыка – любімыя прадметы. Ленавацца ў школе не выпадае, бо потым прыйдзе час выбіраць прафесію, каб стаць самастойнай, і веды, атрыманыя на ўроках, абавязкова спатрэбяцца, лічыць яна. На сённяшні дзень Дзіяна спыніла свой выбар на прафесіі масажысткі, якую хоча атрымаць у будучым. 

– Мне падабаецца дапамагаць людзям быць здаровымі, – усміхаецца яна. – Бо добрае здароўе – гэта важна. 

А зараз Дзіяна дапамагае малодшым з вучобай: займацца з малышамі ёй таксама вельмі падабаецца.

Ёсць у Дзіяны хобі – фехтаванне. Яна наведвае спартыўны гурток, дзе ўмела ўпраўляецца са шпагай, апрануўшы спецыяльны касцюм. Бо дзяўчынка павінна быць фізічна развітай, каб пры неабходнасці пастаяць за сябе.

Некаторы час Дзіяна жыла ў прыёмнай сям’і, але вымушана была вярнуцца ў дзіцячы дом.

– Тут у мяне шмат сябровак, – дзеліцца дзяўчынка. – Бо знаёмлюся вельмі лёгка з усімі. Ставяцца да мяне і дзеці, і дарослыя добра. Але ўсё ж хочацца ў сям’ю... Я буду дапамагаць маме і тату, любіць іх... Дзіцячы дом у нас цудоўны, але вельмі мару пра сям’ю!

– Добра выхаваная, рознабаковая дзяўчынка, цалкам падрыхтаваная для жыцця ў сям’і, – характарызуюць Дзіяну педагогі.

ДУА “Дзіцячы дом № 2 г. Мінска”. Тэл. 8 (017) 281-14-18, 8 (017) 283-03-29.

Крысціна

Актыўная, сур’ёзная, камунікабельная дзяўчынка вельмі любіць вучыцца. Асабліва падабаецца Крысціне літаратура. З задавальненнем вучыць на памяць вершы, не супраць пагартаць дзіцячыя часопісы, кнігі. Пагуляць з сяброўкамі Крысціна таксама рада. Дзяўчаты любяць уяўляць сябе добрымі чараўніцамі. А яшчэ Крысціна абажае танцаваць! “Мару стаць танцоўшчыцай”, - прызнаецца яна. Прыёмным бацькам, калі яны знойдуцца, не давядзецца доўга выбіраць для Крысціны гурток па інтарэсах. Дарэчы, спяваць яна таксама любіць. Прыязная, заўсёды гатовая прыйсці на дапамогу, Крысціна не скардзіцца на адсутнасць сяброў. А яшчэ ў яе ёсць чатырохгадовы брацік Андрэй, ён жыве разам з ёю ў дзіцячым доме. Дзевяцігадовая Крысціна любіць пагуляць з братам і займаецца яго выхаваннем. І, вядома ж, дзяўчынка марыць пра сям’ю для сябе і Андрэя, пра добрых і клапатлівых маму і тату. На пытанне, што б яна хацела атрымаць у падарунак ад прыёмных бацькоў, Крысціна адказала так: “Калі мы з братам спадабаемся гэтым людзям, і яны возьмуць нас да сябе, гэта і будзе для нас найлепшым падарункам”.

ДУА “Дзіцячы дом № 2 г. Мінска”. Тэл. 8 (017) 281-14-18, 8 (017) 283-03-29.

Андрэй

Рухавы, кемлівы, цікаўны хлопчык. Андрэйка любіць машынкі, канструктар, іншыя гульні. Ведае на памяць шмат вершаў. Чытаць чатырохгадовы Андрэй пакуль не ўмее, кніжкі яму чытае старэйшая сястра Крысціна. Але затое лічыць да дваццаці! “Мой брацік – разумны, жвавы, вясёлы, - гаворыць Крысціна. – З ім не засумуеш!” Нягледзячы на сваю актыўнасць, Андрэй даволі спакойны і разважлівы хлопчык – пра гэта кажуць педагогі дзіцячага дома. Ён ахвотна вучыцца, лёгка засвойвае матэрыял. Раскрыць патэнцыял гэтага сціплага, ласкавага дзіцяці дапаможа прыёмная сям’я, гатовая акружыць яго любоўю і пяшчотай.  

ДУА “Дзіцячы дом № 2 г. Мінска”. Тэл. 8 (017) 281-14-18, 8 (017) 283-03-29.

Ілля

Ілюшы толькі што споўнілася пяць гадоў. Не па ўзросце старанны і адказны, Ілля пазітыўна настроены ў адносінах да дзяцей і дарослых. Часам яму не хапае рашучасці ў адстойванні ўласных інтарэсаў – хлопчык сарамлівы, мяккі і чуллівы. На занятках ён ахвотна вучыцца лічыць, маляваць і перажывае, калі штосьці не ўдаецца. Ілюшы падабаецца гуляць з машынкамі, катацца на самакаце, канструіраваць. Чытаць ён пакуль не ўмее, толькі разглядвае малюнкі ў кніжках, але можна не сумнявацца: неўзабаве кніга стане для яго найлепшым сябрам.

У Ждановіцкім дзіцячым доме Ілля жыве каля года. Дзіцячая ўстанова знаходзіцца ў ціхім утульным месцы, на тэрыторыі шмат дрэваў, кветак, чыстае паветра. Разам са сваім сябрам Сярожам і іншымі рабятамі Ілля любіць пабегаць, пагуляць на вуліцы, пакатацца з горкі і на самакаце. Але, вядома, нават добрыя ўмовы і ўважлівыя выхавацелі не заменяць дзіцяці ўвагі і пяшчоты, якія можна атрымаць у сям’і.

Усынавіць хлопчыка нельга, але можна ўзяць на выхаванне ў прыёмную ці апякунскую сям’ю. Ілля, без сумневу, парадуе прыёмных бацькоў сваім спакойным, ласкавым характарам. Хлопчык мае вялікую патрэбу ў любові, увазе і эмацыйным цяпле і адкажа на добрыя адносіны ўдзячнасцю.

ДУА “Ждановіцкі дзіцячы дом”, тэл. 8-(017)-509-93-90.

Сярожа

Сярожа – жвавы, гарэзлівы, з вясёлым і прыязным характарам. Хутка яму споўніцца шэсць гадоў. Хлопчык з задавальненнем катаецца на самакаце, гуляе ў рухавыя гульні. Канструктар і цацачныя інструменты таксама прыцягваюць ягоную ўвагу. Можа, у будучым Сяргея чакае кар’ера будаўніка? Лепшы яго сябар – Ілля, хлопчыкі паступілі ў Ждановіцкі дзіцячы дом адначасова каля года назад.

Камунікабельны Сярожа без аніякіх праблем знаходзіць кантакт з дзецьмі ды дарослымі. Ён ахвотна пакажа вам свае любімыя кніжкі, размалёўкі. Усынавіць Сярожу нельга, але іншыя формы сямейнага ўладкавання будуць для яго найлепшым выйсцем. Рэгулярныя індывідуальныя заняткі пойдуць хлопчыку на карысць. У сям’і Сярожа зможа лепш развіць свае задаткі ды схільнасці, а прыёмныя бацькі атрымаюць вясёлага, актыўнага, жыццярадаснага сыночка.

ДУА “Ждановіцкі дзіцячы дом”, тэл. 8-(017)-509-93-90.

Глеб

Глебу хутка споўніцца 3 гады. У доме дзіцяці хлопчык знаходзіцца з нараджэння. Ягоная маці не можа выконваць свае абавязкі ў адносінах да Глеба, аднак бацькоўскіх правоў не пазбаўлена, таму ўсынавіць хлопчыка нельга, але можна ўзяць на выхаванне ў прыёмную ці апякунскую сям’ю.

– Глеб – ласкавы, разумны хлопчык, – дзеліцца выхавальніца Валянціна Мядзелец. – Ён ахвотна гуляе з канструктарам, любіць збіраць пірамідку, ляпіць. На занятках хутка засвойвае новае. Глебу падабаецца гуляць аднаму, але ён пры неабходнасці знаходзіць кантакт і з іншымі дзецьмі. Цікаўны малыш цягнецца да ведаў. Сям’я дапаможа развіць ягоныя здольнасці. 

Інтэлект у хлопчыка нармальны. Ён ужо засвоіў простыя навыкі самаабслугоўвання. Часам Глеб можа выказаць патрабавальнасць – ён умее пастаяць за сябе. Але з ім заўсёды можна дамовіцца, бо дзіця ахвотна ідзе на кантакт, слухаецца дарослых.

А яшчэ ўразлівы Глеб абажае слухаць казкі, вершы. Патрабуецца сям’я, пяшчотная і клапатлівая, дзе будуць чытаць малому кніжкі, гуляць з ім у розныя гульні, вучыць карысным навыкам. І, вядома, любіць!

Тэлефон Барысаўскага спецыялізаванага дома дзіцяці 8 (0177) 73-40-26.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як уцягнуць у абарачэнне землі, вызваленыя з-пад інвазійных раслін?

Як уцягнуць у абарачэнне землі, вызваленыя з-пад інвазійных раслін?

Гэта паказалі на прыкладзе Мінскага і Валожынскага раёнаў.

Грамадства

Мужчыны расказваюць пра сваё жыццё ў дэкрэце

Мужчыны расказваюць пра сваё жыццё ў дэкрэце

На сямейным фестывалі «ТатаPro» таты, якія вырашылі пайсці ў дэкрэтны адпачынак або раздзяліць яго з жонкай, падзяліліся сваімі гісторыямі і расказалі пра тонкасці дэкрэта.

Грамадства

​Як беларускія вучоныя ствараюць умовы для спартыўных перамог

​Як беларускія вучоныя ствараюць умовы для спартыўных перамог

Спартыўныя дасягненні чалавека прыблізна на 75 % залежаць ад яго генетыкі.