Вы тут

Чым можна ажывіць вёску?


Добра мець хатку ў сельскай мясцовасі. А асабліва — у Перарове на беразе Прыпяці, што на Гомельшчыне. Усё хараство шыкоўнай прыроды тут ацанілі жыхары розных рэгіёнаў Беларусі.

Амаль цэлая вуліца, якая прымыкае да берага ракі, вылучаецца далёка не сельскімі хацінкамі. І ці ёсць лепшы адпачынак у аддаленым ад мегаполіса месцы? Ды што там выхадныя — у пераважна дагледжаных гаспадарамі будынках можна жыць цэлы год, упэўнены журналісты жыткавіцкай раённай газеты «Новае Палессе». І вось чаму.


Фота: pikabu.ru

Дзякуючы мінчанам і людзям з розных іншых гарадоў Беларусі, як суседніх, так і аддаленых, ёсць аптымістычная надзея — вёска будзе жыць!

Дарэчы, як заўважыла старшыня Перароўскага сельскага Савета Іна ДАРАФЕЙ, нерухомасцю на беразе абзаводзяцца і сёння. Яшчэ адна пікантнасць вясковага ўкладу, акрамя непаўторнасці прыроды, — жыццё ў знаёмай паміж сабой супольнасці і без цырымоній. І наогул — навошта купляць нерухомасць за мяжой, калі ў нас усё вакол шыкоўнае, а галоўнае — зразумелае і роднае. Ды і карысць падвойная, бо акрамя свайго задавальнення і хобі новыя людзі ўкладваюць сродкі. Напрыклад, ва ўмацаванне берага. Праблема вядомая — Прыпяць не так ужо і павольна заваёўвае сушу. Сама Іна Сцяпанаўна заўважае, што плошча яе бацькоўскага надзелу за некалькі гадоў паменшылася амаль удвая. А забяспечаныя ўласнікі жылля ўмацоўваюць бераг спецыяльным спосабам, а таксама і траву каля падворка выкасілі. Нядаўна і на просьбу актыўнага старшыні нечакана адгукнуліся.

— У нас брыль на сельскім Савеце знасіўся, трэба было б памяняць, — усміхаецца Іна Сцяпанаўна, — думаю, паспытаю шчасця, можа, дапаможа наш дачнік? Мужчына адразу адгукнуўся і літаральна на наступны дзень прывёз некалькі лістоў металапрофілю.

Матэрыял з'явіўся, а з рук у сельсавеце — толькі жаночыя. І зноў дапамаглі сталічныя жыхары. Усім карысць.

Наогул у сваёй вотчыне Іна Сцяпанаўна, якая шмат гадоў была дырэктарам школы, ведае ўсіх ад малога да старога. Зрэшты, па гэтай жа прычыне з боку жыхароў і давер, і актыўнасць старастаў. Менавіта ў Перарове раней, чым у суседзяў, сабралі сродкі на вызваленне могілак ад небяспечных дрэў. Пры гэтым ініцыятары некалькі разоў абыходзілі хаты: спачатку заручаліся згодай землякоў, а потым збіралі грошы. Падвялі вынік складчыны — дзве тысячы рублёў, запрасілі альпіністаў. Выйшла цалкам бюджэтна.

Дарэчы, падчас работ на могілках альпіністы (як ні стараліся асцярожна і акуратна працаваць) некалькі пахаванняў закранулі. Але, да іх гонару, падрабілі, падмалявалі. Папрасіўшы прабачэння, прапанавалі сваякам пахаваных тут у выпадку незадаволенасці кампенсаваць грашыма. Такое стаўленне падкупіла даверам.

Сёння ў Хлупіне неабыякавыя людзі разбіваюць скверык. Калі жыхары вёскі ладзілі агульныя ўрачыстасці каля дарогі, безгаспадарны ўчастак зарастаў травой і выглядаў неахайна. Чаму б не акультурыць, падумала Іна Дарафей, узяўшыся ўвасабляць у жыццё ідэю. І ва ўнісон дэпутату Палаты прадстаўнікоў Ірыне Кралевіч, якая пабывала нядаўна ў Перарове, стала пераконваць людзей і тлумачыць ім неабходнасць і важнасць таго ці іншага працэсу. У нашым выпадку правільна выбудаваны дыялог знайшоў водгук у Перароўскім лясніцтве. Яго супрацоўнікі і лаўку зрабілі на вуліцы, дзе цяпер перадыхнуць можа любы, асабліва пажылы падарожнік.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Вечарам прайсціся ўздоўж цэнтральнай вуліцы Першамайскай у Магілёве адно задавальненне.

Спорт

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Мама Бена — беларуска, тата — ураджэнец Ганы.

Эканоміка

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Адказ на гэта і іншыя пытанні — у гутарцы з Дзмітрыем Шаўчуком.