Вы тут

Андрэй Лабовіч распавёў аб мерах, якія прымаюцца падчас пандэміі


Аб прымаемых мерах падчас пандэміі расказаў першы намеснік міністра працы і сацыяльнай абароны Андрэй Лабовіч у інтэрв’ю праграме «Тыдзень» на тэлеканале СТВ, паведамляе БЕЛТА.


sb.by

«Мы дакладна разумелі, што нам трэба захаваць працоўныя калектывы, так як работнікам неабходна забяспечваць свае сем’і. Тыя меры, якія былі прыняты па ўнясенню змяненняў у Працоўны кодэкс, былі своечасовымі, асабліва ў частцы рэгулявання дыстанцыйнай працы», — сказаў Андрэй Лабовіч.

Ён адзначыў, што ў мінулым годзе ў рамках указа № 178 была аказана падтрымка працоўным калектывам, якія знаходзіліся ў прастоі. На падтрымку каля 20 тыс. чалавек (работнікі 254 прадпрыемстваў) было накіравана больш за Br3 млн.

«2020 год мы скончылі з узроўнем агульнага беспрацоўя 4%, калі ў краінах Еўрапейскага саюза яна склала 7,5%, Украіне — каля 10%, а ў Літве яшчэ больш. Пры гэтым у нас дастаткова высокі ўзровень занятасці насельніцтва — 83%. Гэта адзін з лепшых паказчыкаў у свеце», — падкрэсліў першы намеснік міністра.

Паводле яго слоў, попыт на працоўную сілу таксама ёсць. «У банку вакансій больш за 9 тыс. прапаноў з узроўнем аплаты больш як Br1 тыс., — адзначыў ён. — За мінулую пяцігодку каля 1 млн чалавек звярнуліся ў службу занятасці, 740 тыс. мы працаўладкавалі, прыкладна 40 тыс. прайшлі перанавучанне, вучобу новым прафесiям, каля 9 тыс. чалавек з дапамогай бязвыплатнай субсідыі адкрылі сваю справу».

Выбар рэдакцыі

Грамадства

​Жыхары Кобрына аднавілі бабуліну хату ў вёсцы і ствараюць аграсядзібу

​Жыхары Кобрына аднавілі бабуліну хату ў вёсцы і ствараюць аграсядзібу

Яшчэ некалькі гадоў таму Людміла і Уладзімір Жарын былі звычайнымі жыхарамі райцэнтра.

Культура

Крывавыя сосны і нябачная варта. ​Чаму Лідскі замак ахоўваюць загінулыя ў XІV стагоддзі ваяры

Крывавыя сосны і нябачная варта. ​Чаму Лідскі замак ахоўваюць загінулыя ў XІV стагоддзі ваяры

«На схіле ўзгорка, нібы падпіраючы замак, растуць дзве даўгалетнія сасны. Яны захаваліся дзякуючы пашыранаму сярод гараджан і навакольных жыхароў перакананню, што яны выраслі не на раслінным соку, а на крыві».