Навiны
Канцэрт-рэквіем «Кожны трэці» ўбачылі прадстаўнікі Магілёўшчыны
Серыя канцэртаў-рэквіемаў «Кожны трэці», арганізаваная па даручэнні Прэзідэнта для ўсіх рэгіёнаў краіны, працягваецца. У чацвер кранальную праграму ў Палацы Рэспублікі ўбачылі прадстаўнікі Магілёўскай вобласці.
Яшчэ шэсць гарадоў Беларусі ўзнагародзілі вымпелам «За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны»
Як мы ўжо паведамлялі, Прэзідэнт Беларусі падпісаў Указ № 144 «Аб узнагароджанні вымпелам «За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны». Згодна з указам, ганаровай узнагароды ўдастоены яшчэ шэсць нашых гарадоў: Кобрын, Рэчыца, Слонім, Сянно, Слаўгарад і Смалявічы. Кожны з іх — прыклад подзвігу і ўсенароднага супраціўлення, праяўленых у часы Вялікай Айчыннай вайны.
«Звязда». № 65 — 10 красавіка 1945 года
У рубрыцы «Хроніка Вялікай Перамогі» дзень за днём разам са «Звяздой» далёкага 1945 года мы ідзём да светлай і святой даты 9 Мая.
Як у Скідзелі захоўваюць памяць пра абаронцаў горада?
У тым, што Скідзель удастоены вымпела «За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны», ёсць і заслуга камсамольцаў-падпольшчыкаў. Восем з іх загінулі ў барацьбе з акупантамі і пасмяротна ўзнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны ІІ ступені. Горад памятае іх подзвіг.
У Мінску пасадзілі Алею Памяці гарадоў-герояў
Удзельнікі маладзёжнага форуму «Нашчадкі Вялікай Перамогі», які прымае наша краіна, учора пасадзілі Алею Памяці гарадоў-герояў у сталічным Парку Перамогі. Дванаццаць гарадоў-герояў і Брэсцкая крэпасць-герой навечна ўпісаны ў гісторыю Вялікай Айчыннай вайны — менавіта столькі дубоў высадзілі дэлегаты форуму.
З 12 дзяцей у сям’і Ільюшчыцаў засталіся толькі двое
Іосіф Іванавіч Ільюшчыц — высокі, статны — ветла сустрэў мяне на парозе кватэры, з усмешкай падаў руку:
Захаванне гістарычнай памяці — праз культурныя праекты і акцыі
Адна з самых свежых навін: музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны абвяшчае песенны конкурс «Сэрца спявае — Перамога жыве». Але сёлета што ні праект, у рамках якога гавораць пра падзеі вайны ў Беларусі, — то ў немалой ступені з разлікам на тых, чыя свядомасць праходзіць этап станаўлення. Праўда, імкнуцца трымаць і ўвагу дарослых: каб не гублялі пільнасці (згодна з Фучыкам)... Адпаведна, ёсць прапановы. Учытайцеся ў назвы новых праектаў Міністэрства культуры, прымеркаваных да 80-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне...
З марай аб зары прадвесня
Не ўсе прыхільнікі паэзіі ведаюць пра Алеся Мілюця. Прычына ў тым, што пры жыцці ён так і не дачакаўся сваёй кніжкі. «Паэзія баразны» выйшла толькі ў 2003 годзе. Гэтая прычына вынікае з іншай, таксама важнай. Пастаянна жыў у сваёй роднай вёсцы Скорычы цяперашняга Карэліцкага раёна, у якой нарадзіўся 6 кастрычніка 1908 года. Скончыў усяго два класы пачатковай школы. Вучыцца далей перашкаджала штодзённая сялянская праца. Не толькі для выжывання, але, як пазней засведчаць лісты, дасланыя з фронту, і ў радасць сабе, бо любіў яе. А чаму застаўся самавукам, праўдзіва сказаў у вершы «Мая асвета»:
Хатынь — сімвал пакут народа
Хатынь... Назва невялікай беларускай вёскі Хатынь (унікальная назва, яна была адна такая ў нашай краіне) стала сімвалам пакут народа, з назоўніка ўласнага стала назоўнікам агульным, які абазначае тое, чаго ўвогуле не павінна быць у нармальным чалавечым свеце. Хатынь, мёртвая вёска, спаленая разам з людзьмі тымі, хто чалавечае аблічча страціў, хто не мае права людзьмі звацца, застанецца на стагоддзі ў падручніках гісторыі, у абвінаваўчых дакументах, у памяці наступных пакаленняў…
Незвычайны лёс чэрыкаўскага падпольшчыка Івана Дзенісенкі
Жыхары Чэрыкава ўпісалі слаўныя старонкі ў гісторыю барацьбы беларускага народа супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў.
