Вы тут

Да штыка прыраўнялі... часопіс


У Прэс-цэнтры Дома прэсы прайшла прэзентацыя часопіса “Беларусь. Belarus” і газеты “Голас Радзімы” ў абноўленым, 8-старонкавым фармаце


Рэдакцыі гэтых выданняў працуюць сёння ў творчым тандэме, абодва з ліпеня 2018 года — пад дахам Выдавецкага дома “Звязда” (на 9‑м паверсе Дома прэсы па вул. Багдана Хмяльніцкага, 10а). Выданні прадстаўлены й на інтэрнэт-партале ВД “Звязда” (там іх 11) — можна чытаць па ўсім свеце.

Нагодаў для прэзентацыі, што праходзіла 3 мая ў Прэс-цэнтры Дома прэсы, было шмат. Па-першае, выхад часопіса “Беларусь” быў адноўлены 75 гадоў назад: у студзені 1944‑га. Заснаваны ён яшчэ ў 1930 годзе пад назвай “Чырвоная Беларусь”, ды ў сілу гістарычных абставін у 1933‑м выданне часопіса перапынілася. Па-другое, прэзентацыя арганічна ўпісалася ў плынь імпрэзаў, дастасаваных да Дня друку й штогадовай выставы “СМІ ў Беларусі”. Па-трэцяе, і аўра Дня Перамогі вымагае аддаць даніну павагі людзям, што змагаліся з ворагам, выдаючы часопіс.

Яшчэ ў 1943‑м, калі ад фашысцкіх захопнікаў былі вызвалены толькі некаторыя ўсходнія раёны Беларусі, у Маскве беларускі пісьменнік Ілья Гурскі з аднадумцамі атрымаў загад: падбіраць матэрыялы, рыхтаваць выданне часопіса. Прычым аналіз тэкстаў і здымкаў, змешчаных у №1 “Беларусі” за 1944 год (фотакопіі рарытэта перадаў нам намеснік дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Алесь Суша), яскрава сведчаць: гэта была моцная ідэалагічная зброя ў барацьбе з ворагам. Ці, кажучы вобразна, часопіс прыраўнялі да штыка. Пра тое мы раскажам пазней.

І чацвёртая прычына: у ліпені 2018‑га наша газета “Голас Радзімы”, як вядома, змяніла не толькі “дах”, але й фармат: выходзіць не на 4 палосах штомесяц, як раней — стала 8‑палоснай, выдаецца два разы на месяц. І ўжо не хаваецца ўнутры газеты “The Міnsk Тіmes”: зноў з’явілася ў магазінах, кіёсках “Белсаюздруку” як самастойнае выданне. Цяпер у нас ёсць магчымасць больш грунтоўна, з большай колькасцю фотаздымкаў падаваць тэксты, асвятляць актуальныя тэмы нават на разварот.

Мадэратарам на прэзентацыі быў дырэктар-галоўны рэдактар Выдавецкага дома “Звязда” Павел Сухарукаў. У імпрэзе паўдзельнічала й намесніца галоўнага рэдактара Наталля Карпенка: яна курыруе выхад абодвух выданняў з боку ВД “Звязда”. На прэзентацыю запрасілі прадстаўнікоў СМІ, сяброў выданняў, герояў апошніх публікацый. Сярод іх былі Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Індыі ў Беларусі спадарыня Сангіта Бахадур, драматург, лаўрэат Дзяржпрэміі СССР, старшыня Беларускага саюза тэатральных дзеячаў Аляксей Дудараў, народная артыстка Беларусі Вольга Клебановіч, пісьменніца Людміла Рублеўская-Шніп, начальнік службы культурных прэзентацый Вялікага тэатра Беларусі Валянціна Мажароўская, фотамайстар Уладзіслаў Цыдзік.

Размова на прэзентацыі была як пра гісторыю выданняў, так і пра мінуўшчыну, сучасны дзень Бацькаўшчыны. Шаноўныя госці згадвалі, як пазнаёміліся з газетай і часопісам, працавалі з рэдакцыямі, журналістамі. Давалі слушныя парады. Увогуле ўсё было вельмі душэўна. Нават нехта ў канцы пажартаў: не хапае толькі шампанскага ў звонкіх бакалах, каб адзначыць 75‑гадовы юбілей часопіса “Беларусь. Belarus”. І Валянціна Ждановіч, адказны сакратар рэдакцыі, у тон дадала: “Ужо ў наступным годзе адзначаць будзем 90‑я ўгодкі выдання — і вашу прапанову абавязкова ўлічым”.

Наталля Карпенка, Павел Сухарукаў (справа) і Станіслаў Цыдзік

Выступаючы на імпрэзе, спадарыня Амбасадар прызналася, што была прыемна здзіўлена тым, як дакладна, нягледзячы на моўны бар’ер, былі перададзены нюансы больш чым двухгадзіннай размовы. І як прыгожа інтэрв’ю з ёю падалі ў часопісе. (Ён выходзіць на беларускай мове, у англамоўным варыянце і на кітайскай мове. — Рэд.) Дзякавала аўтарам, Валянціне ды Івану Ждановічам, за карпатлівую працу. Сангіта Бахадур лічыць вельмі важнай ролю абодвух выданняў у пашырэнні ведаў, інфармацыі пра Беларусь за мяжой. Расказвала: у Індыі далёка не ўсе ведаюць, што ёсць такая незалежная краіна… У працяг тэмы Аляксей Дудараў пажартаваў, спаслаўшыся на вядомы дыялог з фільма “Я родам з дзяцінства”: лепшыя дзяўчаты на танцах стаяць ля сцяны… І дадаў: “Калі хто не ведае пра нашу спакойную, міралюбную краіну — з часам абавязкова даведаецца! Можа такая “невядомасць” нам цяпер на карысць: як абарона ў неспакойным свеце”. А Вольга Клебановіч, потым і Валянціна Мажароўская дзякавалі журналістам, што часопіс надае шмат увагі падзеям у тэатрах Беларусі.

Тое адбываецца, дарэчы, у немалой ступені дзякуючы тэатразнаўцу, кандыдату мастацтвазнаўства Валянціне Ждановіч. На прэзентацыі адзначалася: “культурны блок” у часопісе не менш гаворыць пра жыццё краіны, народа, чым навіны палітыкі, эканомікі. Журналістка, пісьменніца Людміла Рублеўская выказала пажаданне, каб у часопісе, як раней (калі ў ім працаваў яе муж, пісьменнік Віктар Шніп, а пазней і Янка Сіпакоў) былі таксама й літаратурныя старонкі.

Пра важнае месца газеты “Голас Радзімы” ў яднанні беларусаў свету, праяўленні велізарнага Беларускага Мацерыка (бо за межамі Беларусі жыве звыш 4 мільёнаў беларусаў) распавёў галоўны рэдактар выдання Іван Ждановіч. Беларускамоўную шматколерную газету можна сустрэць па ўсім свеце — як вестачку з Бацькаўшчыны для таго, хто аказаўся ў далёкім краі. “Нашы супляменнікі, паведамляюць у рэдакцыю, трымаюць у руках родную газету — і прыкладваюць да сэрца з вільготнымі вачыма. І потым, як кажуць, зачытваюць яе да дзірак, зберагаюць як часцінку роднай зямлі”.

“Голас Радзімы” і “Беларусь. Belarus” — два родныя па духу выданні. Пішучы летапіс Бацькаўшчыны, яны расчышчаюць дарогу ў будучыню й дапамагаюць усім ахвочым знайсці свой шлях да Беларусі.

Аліса Гюнгер

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Хведар Чэрня. Сябра маёй вясны

Хведар Чэрня. Сябра маёй вясны

Радок на яго помніку спыняе і змушае задумацца.

Культура

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск — унікальнае месца. Ціхая вёска на самым ускрайку заходняй мяжы становіцца з кожным годам усё больш знакамітай.

Грамадства

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

 Псіхолаг Раман Кручкоў упэўнены, што на самай справе агрэсія ўласціва ўсім людзям.  

Грамадства

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны музей «Бярэсце» і навакольная тэрыторыя перажываюць вялікае абнаўленне.