Вы тут

Дзякуем вам, вызваліцелі!


Беларускія суполкі далучаны да ўручэння медалёў “75 год вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў” ветэранам з замежных краін


Таццяна Дзяменнікава і Аркадзій Кордзік. Фота - Таццяна Бусько

Удзячная Беларусь памятае подзвігі тых, хто вызваляў яе ад ворагаў. Мы пісалі ў мінулым нумары, што ў латышскім Даўгаўпілсе ўручаны медалі ветэранам: “Даніна ўдзячнасці, даніна павагі”. (ГР, 14.08.2019.) Паступаюць паведамленні пра тое і з іншых месцаў. Напрыклад, з Украіны Таццяна Дзяменнікава, кіраўніца Мікалаеўскага абласнога нацыянальна-культурнага таварыства беларусаў “Голас Радзімы” піша: “2 жніўня актывісты суполкі паўдзельнічалі ў хвалюючай імпрэзе — ва ўручэнні юбілейных медалёў ветэранам Мікалаеўшчыны, якія ўдзельнічалі ў вызваленні нашай Бацькаўшчыны ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Нямногія з 20 узнагароджаных прыйшлі на сустрэчу: толькі пяцёра, і адзін з мёдалёў атрымлівала жонка ветэрана. Мы пачулі шмат шчырых слоў падзякі за высокую ўзнагароду на адрас Прэзідэнта Аляксандра Лукашэнкі, Амбасадара Беларусі ва Украіне Ігара Сокала”.

На ўрачыстасці працавалі мясцовыя тэлежурналісты, а беларускі гурт “Родныя напевы” падарыў ветэранам песні. Сярод іх — і добра вядомая “Касіў Ясь канюшыну”. Як піша Таццяна, вялікую аргработу давялося правесці Амбасадзе Беларусі ва Украіне, суполцы “Голас Радзімы”, Мікалаеўскім абласному й райсаветамі ветэранаў, каб вызваліцелі Беларусі атрымалі ад яе дзяржаўныя ўзнагароды: “Усім, хто спрычыніўся да гэтай высакароднай справы — вялікі шчыры дзякуй! Прыемна рабіць людзям дабро!”.

Самой Таццяне Дзяменнікавай таксама прыйшлося нямала папрацаваць. Яна разам з сяброўкай Таццянай Бусько (якая й намесніца старшыні суполкі) у выхадныя ці пасля работы ўдзвюх ездзілі па ўсім горадзе: уручалі медалі астатнім ветэранам. “Куплялі кветкі, беларускі шакалад. Яшчэ нам з Амбасады прывозілі прыгожыя календары, даведнік па Мінску, выдадзены да другіх Еўрапейскіх гульняў, дык мы іх таксама дарылі ветэранам. Прыходзілі дамоў стомленыя, але задаволеныя.”

Таццяна даслала й здымкі з тых цёплых дамашніх сустрэч з ветэранамі. Уладзімір Ганчарэнка, піша, багата чаго расказаў і паказаў, калі беларускі былі ў яго ў гасцях: лісты з фронта 1943 года, сваю ваенную сумку, нават коўдру, прабітую кулямі, ваенныя фотаздымкі, узнагароды. У ветэрана ёсць і юбілейны медаль да 70‑годдзя Вызвалення, ён ваяваў на 3‑м Беларускім фронце, у складзе 146 стралковага палка.

Ветэран Аркадзій Кордзік расказаў дзвюм Таццянам, што яго жонка, ужо нябожчыца, родам была з Касцюковіцкага раёна Магілёўшчыны. У часе вайны яны пазнаёміліся ў Гомелі — там і цяпер жывуць сваякі ветэрана. Ён ваяваў на 1‑м Беларускім фронце, удзельнічаў у аперацыі “Мазыр — Калінкавічы”, атрымаў там Ордэн славы ІІІ ступені. Усе, каго наведалі актывісткі беларускай суполкі, дзякавалі за ўвагу да іх з боку Беларусі, а таксама й прыгожым валанцёркам, якія прынеслі медалі ветэранам дадому.

Л. Урванцава ўручае медаль Якаву Анброху. Фота - Анастасія Валатнікова

Падрабязнасці пра тых, каму ўручаліся ўзнагароды ў Мікалаеве, ёсць у нэце — Таццяна дае спасылку http://melochі-jіznі.ru/forum/49–1549–14. Яна ж дзеліцца цікавым досведам: суполка стварае электронную базу дадзеных па ветэранах Мікалаеўшчыны, ваенныя лёсы якіх звязаны з Беларуссю. У ёй, мяркуецца, будзе кароткае апісанне іх біяграфій, фотаздымкі, меркаванні пра Беларусь і беларусаў. Звесткі, плануюць актывісты суполкі, спатрэбяцца й надалей: калі будзем адзначаць 75‑годдзе Вялікай Перамогі.

Што ж, каштоўная ініцыятыва! Варта падумаць над такімі праектамі таксама іншым беларускім суполкам замежжа. Скажам, на сайце Пасольства Беларусі ў Расіі мы знайшлі тэкст пра тое, што ветэранам Забайкальскага і Краснаярскага краёў, Іркуцкай вобласці ды Рэспублік Бурація, Хакасіі, Тыва ўручаны юбілейныя медалі ў гонар 75‑годдзя Вызвалення Беларусі. Паведамляецца: “Дзякуючы аператыўнай рабоце ваенных камісарыятаў удалося адшукаць 64 нашых жывых ветэранаў і ўручыць ім медалі, а таксама віншаванні ад імя Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі”. А ці паўдзельнічалі ў патрыятычнай працы беларускія суполкі — невядома.

Пра тое, што ўзнагароджваюцца ветэраны і ў Заураллі, нам паведаміла кіраўніца Курганскага нацыянальнага цэнтра беларусаў Зауралья “Батькавщина” Людміла Урванцава. У прыватнасці, ветэранам Далматоўскага раёна, якія 75 гадоў таму прымалі непасрэдны ўдзел у баях па вызваленні Беларусі, памятныя медалі ўручаў асабіста кіраўнік райадміністрацыі Пётр Палухін. Там узнагароды атрымалі Раіса Міхайлаўна Жарава, Лідзія Данілаўна Усольцава і Рыгор Аляксандравіч Чарапанаў. Сама ж Людміла Урванцава ўручыла юбілейны медаль ветэрану Якаву Анброху, сказаўшы пры тым: “Дзякуй вам, што выратавалі маю любімую Беларусь!”. Якаў Мееравіч нарадзіўся ва Украіне, удзельнічаў у вызваленні Беларусі, а жыве ў Расіі. Бацькі, расказваў, былі медыкі, вучылі яго: трэба дарыць людзям дабро. Таму й паступіў юнак перад вайной у Ленінградскую ваенна-медыцынскую акадэмію, адкуль з другога курса добраахвотнікам пайшоў на фронт. Выратаваў, вынесшы з палёў бою, звыш 800 жыццяў савецкіх салдат. Як самому ўдалося выжыць? Досвед ветэрана заслугоўвае павагі: “Галоўным на фронце для мяне было — выратаваць жыццё байца. Адзіным страхам для мяне было не паспець своечасова аказаць дапамогу. Прызнацца, нават не думаў пра сваё жыццё, быў упэўнены: калі не сёння, дык заўтра мяне абавязкова заб’юць. У час Вялікай Айчыннай вайны я ўдзельнічаў у вызваленні Літвы, Беларусі. Дзень Перамогі сустрэў у Германіі”.

Пэўна, Усявышні літасцівы да тых, хто ўмее сам рабіць дабро. То няхай і нашы добрыя словы, наша ўдзячнасць ветэранам, што вызвалялі Беларусь, надаюць ім сілаў годна трымаць апошні рубеж на жыццёвым шляху.

Іван Ждановіч

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Жыхар Жодзіна Генадзь Пузанкевіч даехаў на веласіпедзе з Беларусі да Уладзівастока

Жыхар Жодзіна Генадзь Пузанкевіч даехаў на веласіпедзе з Беларусі да Уладзівастока

Ён кожны дзень імкнуўся пераадольваць не менш за сто кіламетраў.

Грамадства

Як «Звязда» парушальнікаў адпачынку з міліцыяй шукала

Як «Звязда» парушальнікаў адпачынку з міліцыяй шукала

Апошнімі цёплымі дзянькамі многія мінчане стараюцца скарыстацца напоўніцу і па магчымасці адпачыць на прыродзе, хай сабе і ў межах горада.

Культура

Спявак Аляксандр Гелах: Як толькі паступіў, пачаў шукаць работу

Спявак Аляксандр Гелах: Як толькі паступіў, пачаў шукаць работу

Малады тэнар, які прыйшоў у Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр Беларусі ў 2015-м, звярнуў на сябе ўвагу аматараў оперы адразу.

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Танцуй... Пакуль не замужам?