Вы тут

Рамонкі і жук, ці Кожнаму сваё


Летась мы пераехалі ў новую кватэру. Вядома, для нашай сям'і гэта была вялікая радасць, мы ўсе былі паглынутыя ўладкаваннем апартаментаў і адаптацыяй на новым месцы.


А сёлета я раптам выявіла, што газоны пры падыходзе да нашага дома проста абсыпаныя рамонкамі. Кожны дзень праходзіла міма кветак і атрымлівала асалоду ад гэтай прыгажосці. Але аднойчы, вяртаючыся з работы, убачыла, што мае рамонкі скасілі. Пакамечаныя кветкі, праляжаўшы дзень на спякоце, ужо завялі і былі ўжо нікуды не вартыя. Раптам позірк упаў на аддаленае месца, дзе рамонкі яшчэ не паспелі пакасіць. Я заспяшалася дадому, каб узяць нажніцы і нарэзаць кветак.

Фота Таццяны ТКАЧОВАЙ

Ужо трымаючы ў руках букет рамонкаў, адчувала сябе шчаслівай. Уяўляла, як з раніцы за кубачкам кавы буду глядзець на гэтыя «маленькія сонейкі» і здзіўляцца іх пяшчотнай прастаце.

Дома ў ваннай абліла кветкі вадой і паставіла ў вазу на кухні. За вячэрай дзеці захапляліся рамонкамі і весела пазіралі адно на аднаго з-за букета.

Перад сном Воля забегла ў ванны пакой і адразу ж закрычала абураным голасам:

— Маааам, у нас тут жук! Я мыцца не буду!

Пакуль я дабралася да яе, каб вырашыць праблему, побач з Воляй ужо стаялі дзесяцігадовы сын Мірон і трохгадовая дачка Мелані.

— Мама, глядзі, там чорны жук! — паказала Мялаша.

Насякомае ляжала на дне ванны на спіне і не рухалася.

— Ён мёртвы, фуууу, — грэбліва сказала Воля.

— Ты ж не баішся жукоў, — яхідна заўважыў Мірон.

— Гэта я жывых не баюся, а мёртвых — баюся, — парыравала Воля. — Мам, навошта ты жука забіла?

— Ды не чапала я яго, — паспрабавала апраўдацца я. — Магчыма, ён вываліўся з кветак, калі я іх аблівала вадой.

— Мам, труп трэба прыбраць, — звярнуўся да мяне Мірон.

Я разагнала мітынг і паклала жука ў папяровую сурвэтку. Мялаша не адыходзіла ад мяне. Яе нібыта загіпнатызавала гэтае насякомае. Пахавалі казурку бясслаўна — проста кінулі ў сметніцу. Неўзабаве ў кватэры стала ціха. Дзеці ўлягліся спаць, і я разам з імі.

Праз дваццаць хвілін хатняга спакою пстрыкнуў дзвярны замок і ў хату зайшоў муж Саша. Ён, калі спазняецца да «адбою», стараецца заходзіць у кватэру ціха. Але яшчэ ніколі ў яго гэта не атрымалася. Па-першае, таму, што яго сустракае наш сабака. Бім стараецца не гаўкаць — толькі ледзь скавыча і танчыць перад гаспадаром, але гэта ўсё роўна нейкая гучная дзея. Па-другое, мой чалавек сам па сабе не маленькі, такіх сярэдніх памераў вікінг, і таму ў яго не атрымліваецца лёгкая паходка.

— Мама, мама, мама, — пачула я ціхі шэпт з суседняга ложка.

— Мялаша, спі, — строга звярнулася я да дачкі.

— Ну мааам! Я хачу з татам пагаварыць...

—Толькі хуценька, — згадзілася я і паклікала мужа.

— Не спіце яшчэ? — адкрыўшы дзверы ў пакой, здзівіўся ён.

— Тата, татачка, я хачу сказаць... — забалбатала малая.

Саша зайшоў у пакой і сеў на край маленькага ложка. Дачка тут жа абвіла маленькімі ручкамі шыю таты і пацалавала. У такія моманты, дакладна ведаю, у мужа можна выпрасіць усё што заўгодна.

— Тата, у нас быў жук! — нібыта пра нешта надзвычай важнае паведаміла Мялаша.

— Які яшчэ жук? — спалохаўшыся, спытаў муж.

У нас дома жывуць два каты і сабака. Яшчэ аднаго гадаванца сямейны бюджэт проста не вытрымае, падумаў, напэўна, ён.

— Чоооорны! Вось такі, — Малання ўпала на падушку, закінула рукі ўверх і смешна растапырыла пальчыкі.

Мы засмяяліся.

— Я назбірала букет рамонкаў каля нашага дома, а адтуль выпаў мёртвы жук, — патлумачыла я.

— Нічога сабе, — звярнуўся Саша да малой. — Ты не спалохалася?

— Не-а, мама кінула яго ў сметніцу.

— А што за свята, чаму рамонкі? — спытаў муж.

— Проста так! Хацелася кветак і добрага настрою.

— Ааа! А паесці што ёсць?

— Там суп у халадзільніку...

Муж заспяшаўся на кухню і ўжо амаль каля дзвярэй пакоя буркнуў: «Гм... Рамонкі! І як гэта я сам не дадумаўся... Галоўнае — задарма!»

Наталля ТАЛІВІНСКАЯ

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Ці патаннее жыллё ў наступным годзе?

Ці патаннее жыллё ў наступным годзе?

А што ў сталіцы — тое і ў рэгіёнах.

Спорт

Спартыўны псіхолаг Кацярына Буча распавядае, ці лёгка вырасціць чэмпіёна

Спартыўны псіхолаг Кацярына Буча распавядае, ці лёгка вырасціць чэмпіёна

Як правільна вызначыць від спорту, які падыходзіць для вашага дзіцяці, ці варта ўвогуле прымушаць яго хадзіць на трэніроўкі?

Грамадства

«На паводзіны Любы не было нараканняў». Наколькі складана выхоўваць дзіця з сіндромам Даўна

«На паводзіны Любы не было нараканняў». Наколькі складана выхоўваць дзіця з сіндромам Даўна

Даша нарадзіла раней за тэрмін з дапамогай кесаравага сячэння. 

Грамадства

«Тут у некаторых па дзве вышэйшыя адукацыі». Расказваем, як і чым харчуюцца бяздомныя

«Тут у некаторых па дзве вышэйшыя адукацыі». Расказваем, як і чым харчуюцца бяздомныя

Яны з розных прычын засталіся без дому і сродкаў на пражыванне.