Навiны
377
Ордэн не прадаецца
07.05.2025
Мікалай Александровіч, хлопец з нашай бярэзінскай вёскі Хватаўка (пасля вайны — хірург раённай бальніцы) салдатам прайшоў паў-Еўропы. У яго біяграфіі шмат цікавых момантаў: напрыклад, ён браў удзел у сустрэчы савецкіх воінаў з саюзнікамі.
600
Хацелася як лепей, атрымалася — як заўжды
06.05.2025
У тую ўжо вельмi далёкую вясну я, зусiм малады аграном, рыхтуючы поле для сяўбы, даручаў трактарысту Мiколу Прыстромаву ўзараць сцяжыну, што ад вёскi Зарэчча вясёлай змейкай бегла да шашы. Думаў, дадатковыя цэнтнеры збожжа лiшнiмi нiколi не будуць, а што людзям хадзiць далей — дык такой бяды, бо не так жа i далёка.
446
Яны не паспелі ні ажаніцца, ні нарадзіць дзяцей
05.05.2025
Майму цесцю Аляксандру Мікалаевічу Зянькевічу, удзельніку Вялікай Айчыннай вайны, пашчасціла выжыць, выгадаваць дзяцей, дачакацца ўнукаў і нават праўнукаў. Яго старэйшы брат Міхаіл загінуў у 25. Вось што запомнілася з аповедаў ды ўспамінаў.
453
Калі заняў свой першы пост, не задзірай высока нос...
02.05.2025
Прыродны газ многія называюць блакітным палівам. Нехта кажа, што гэта праз досыць яркі колер пры яго згаранні, нехта — праз тое, што для некаторых ён па-ранейшаму застаецца блакітнай марай, бо, здаецца, спраўдзіш яе і гора болей не зведаеш: ні табе дровы нарыхтоўваць, ні да печы іх насіць, ні потым попел выграбаць... Чысціня, цеплыня, камфорт.
320
Капуста бывае нармальная і...
08.04.2025
— Я дома, — гукнуў з парога Іван. — Галодны як воўк. Пакорміш?
397
Якое дрэва, такі і клін, які бацька, такі сын?
08.04.2025
Праўду кажуць: не мела баба клопату — купіла парася.
