Сеткавае выданне zviazda.by

Баявыя медалі «За адвагу» і «За баявыя заслугі» — асаблівыя ўзнагароды. Падчас вайны іх уручалі за выключную храбрасць падчас бою. У рукі магілёўскіх пошукавікаў трапілі тры ўзнагароды, якія належалі Івану Наслюку, Іларыёну Кіркалаву, Сяргею Кунцэвічу. Ветэраны іх калісьці страцілі і пошукавікі прыклалі намаганні, каб устанавіць іх родных.

Установа аховы здароўя «Мастоўская цэнтральная раённая бальніца» — гонар і сэрца рэгіёна, месца са слаўнай, багатай гісторыяй. Заснаваная ў далёкім 1944 годзе, сёння Мастоўская ЦРБ спецыялізуецца на аказанні якаснай кваліфікаванай, спецыялізаванай, экстраннай і планавай медыцынскай дапамогі, задавальняючы ўсе патрэбы насельніцтва раёна. Больш падрабязна пра тое, чым сёння жыве ўстанова аховы здароўя, расказала галоўны ўрач Мастоўскай ЦРБ Лілія Садохіна.

У выніку даследчай работы ў асобную электронную базу тут сабраны грунтоўны матэрыял па тэме Вялікай Айчыннай вайны. На падставе даных былі знойдзены землякі, якія раней лічыліся зніклымі без вестак. У рамках краязнаўчай дзейнасці бібліятэкай таксама выдадзена кніга з цікавымі гістарычнымі звесткамі старажытнага мясцовага храма.

У горадзе сапраўднай творчай Меккай стаў раённы Цэнтр культуры. Тут працуюць аматарскія аб’яднанні, удзельнікі якіх займаюцца разнастайнай дэкаратыўна-прыкладной дзейнасцю. Шырокай папулярнасцю карыстаецца дзіцячая школа мастацтваў, дзе займаецца амаль паўтысячы навучэнцаў. Культурная ўстанова дапамагае кожнаму не толькі развіць творчыя здольнасці, але і найперш адкрыць іх.

У рэспубліканскім заказніку можна даведацца аб гераічным ваенным мінулым гэтых мясцін, пабываць у партызанскай зямлянцы, адкрыць для сябе дзівосны свет прыроды і атрымаць асалоду ад маляўнічага ландшафту. Дырэктар заказніка Андрэй Варабей гатовы правесці па спецыяльным пешым маршруце і расказаць аб самых знакавых мясцінах Ліпічанскай пушчы.

Адным з галоўных багаццяў тут лічаць зямельныя рэсурсы, і, вядома, нездарма. Эканамічнае і сацыяльна-культурнае развіццё Мастоўскага раёна залежыць ад сельскагаспадарчай вытворчасці. Тое, як спрацуе жывёлагадоўчая галіна, што вырасце на палях, і будзе падмуркам, на якім будуецца эканамічны дабрабыт раёна.

Акцыя «Дай лесу новае жыццё!» пройдзе ў Беларусі з 21 сакавіка па 12 красавіка. Яна накіравана на лесааднаўленне пасля разгулу леташняй ліпеньскай стыхіі, паведамляе БелТА са спасылкай на прэс-службу Міністэрства лясной гаспадаркі.

ААТ «Баранавічхлебапрадукт» — адно з найбуйнейшых прадпрыемстваў краіны па вырабе мукі і камбікармоў. Нехта, магчыма, уяўляе падобны камбінат у выглядзе вялікага млына, што перапрацоўвае за дзень 150 тон збожжа на муку ды фасуе яе ў розную тару. Насамрэч гэта не так. Камбінат хлебапрадуктаў — вялікае разгалінаванае прадпрыемства, у склад якога ўваходзяць нават вытворчыя сельскагаспадарчыя ўчасткі. Усяго на прадпрыемстве занята больш за 930 чалавек.

Старшыня Савета Рэспублікі падрабязна азнаёмілася з работай прадпрыемства. Маршрут наведвання ўчасткаў быў пабудаваны ў адпаведнасці з працэсам вытворчасці. Дырэктар прадпрыемства Іван Цішчанка праінфармаваў спікера аб дзейнасці завода, а таксама яго рэканструкцыі, праектах, якія рэалізоўваюцца і будуць рэалізоўвацца. Наталля Качанава пагутарыла з працоўным калектывам. Падчас рабочай паездкі ў Наваполацк таксама адбылася сустрэча са старшынёй Фарынаўскага сельскага Савета дэпутатаў.

Этнографы мяркуюць, што менавіта культура вырошчвання лёну шмат у чым сфарміравала беларускую ментальнасць: дакладнасць і адказнасць, уменне «трымаць удар» і дамагацца мэты, якім бы доўгім ні быў шлях. Капрызны і пераборлівы, лён дае ўраджай на адным полі толькі раз на сем гадоў, патрабуе глыбокіх агранамічных ведаў, уразлівы да хвароб і шкоднікаў, больш за іншыя расліны пакутуе ад пустазелля. Стварэнне тканіны з лёну — найскладанейшы тэхналагічны працэс. Але вынік варты намаганняў. Хто пасее лён — пажне золата, казалі ў старажытнасці.