Сеткавае выданне zviazda.by

Гэтага чалавека (назавём Пятром Пятровічам) ужо няма сярод жывых, яго дачка на пенсіі і, магчыма, нават не ведае, што яе бацечка меў калісьці досыць незвычайнае хобі.

Вынікі працы за 2024 год і новыя сёлетнія задачы акрэслілі на калегіі Міністэрства спорту і турызму. Удзел у пасяджэнні калегіі прыняў намеснік прэм'ер-міністра Ігар Петрышэнка.

У межах новага праекта «Перамога ў нашых сэрцах», прымеркаванага да 80-годдзя Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, часопіс «Алеся» сустрэнецца з дзеячамі культуры і адукацыі — пісьменнікамі, рэжысёрамі, мастакамі, педагогамі, музейнымі работнікамі, якія ў сваіх творах і праз прафесійную дзейнасць раскрываюць тэмы гістарычнай памяці, вялікага подзвігу нашага народа, што вызваліў свет ад карычневай чумы.

Традыцыяй стала правядзенне ў Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа фестываля дзіцячай кнігі «Ідзі, зіма, ідзі ў дарогу!». Сёлета ён пройдзе 28 лютага. Пачатак — а 10-й гадзіне раніцы.

Калісьці мы падступаліся да Палесся. І была прынята праграма па адраджэнні Палесся. Як у нас, у чыноўнікаў, бывае: паварушыліся туды-сюды і на гэтым скончылі. Нешта зрабілі, чагосьці няма. Трэба вярнуцца да гэтага пытання. І не распыляць сродкі. Ураду каманду даў, каб мы сканцэнтраваліся на нейкіх буйных праектах і накіроўвалі туды сродкі.

Галоўная афіцыйная пляцоўка краіны — Палац Незалежнасці — ізноў прыняў гасцей 5 лютага. Гэтым разам на экскурсію завіталі актывісты Пастаўскага і Аршанскага раёнаў Віцебскай вобласці.

Гэты будынак ў пастэльных тонах размясціўся ў Магілёве на пешаходнай вуліцы Ленінскай па суседству з музеям В.К. Бялыніцкага-Бірулі. На яго адкрыццё прыйшла ўся яўрэйская суполка Магілёва. Прысутныя не хавалі радасці. Асветніцкі цэнтр будавалі больш за 10 гадоў. Рэалізацыя праекта стала магчымай, дзякуючы падтрымцы абл- і гарвыканкама, спонсараў, неабыякавых землякоў. З віншавальнымі словамі да прысутных звярнуўся старшыня Магілёўскага аблсавета Аляксандр Гарошкін.

Спачатку былі пісьмы — пра гаротнае ваеннае дзяцінства, бацькоў, пра ненавісную настаўніцу, якая біла дзяцей, і любімую, што выкладала беларускую мову; пісьмы-роздумы пра жыццё і праблемы выхавання, пра лёсы канкрэтных людзей. Былі ўрэшце вясёлыя ды праўдзівыя гісторыі аб прыгодах мясцовага Несцеркі — шаўца Грышы Карабейкі і яго сябра Моні.

Адзін з самых каштоўных вобразаў, створаных на кінастудыі «Беларусьфільм», — Скарына, якога сыграў Алег Янкоўскі. Можна сказаць, што майму пакаленню кінагледачоў моцна пашанцавала, бо мы атрымалі Скарыну ў выглядзе сучаснай кіназоркі, а не немаладога дзядзькі, выразанага на дрэве ў часы далёкага Адраджэння. Наш Скарына разам з Алегам Янкоўскім быў не толькі перакладчыкам ды ілюстратарам старазапаветных тэкстаў, не толькі біблеістам і кнігавыдаўцом. Дзякуючы Янкоўскаму ён быў, а для многіх і застаецца яшчэ і секс-сімвалам савецкага кіно.

Разам сабраны творы паэтаў Берасцейшчыны. 27 аўтараў прадставілі свае паэтычныя здабыткі, прысвечаныя 85-годдзю Брэсцкай вобласці і 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Падрыхтавалі выданне як укладальнікі Таццяна Дзмідовіч і Наталля Ніжнік. Звычайна калектыўныя зборнікі чытаюцца складана, бо творы ў іх прадстаўляюць розныя аўтары. Тэматычныя абсягі ў такіх выпадках даволі ўмоўна пазначаны. Ды і ўзровень у аўтараў зборнікаў, зразумела, розны...