Навiны
Чаму палякі не любяць свайго прэзідэнта
Быць палітыкам у Еўропе — справа клапотная. Хоць важная пасада і дае магчымасці для праявы свайго самалюбства і амбіцый, а часта служыць і выдатным спосабам паправіць асабістае матэрыяльнае становішча за кошт дзяржаўнага бюджэту, але ўсё ж гульня ў «дэмакратыю» накладае пэўныя рамкі. Сярод умоўнасцяў заходняй палітычнай сістэмы — пастаянная павышаная ўвага да работы любога палітычнага дзеяча і ацэнка гэтай работы праз інстытут сацыялагічных апытанняў грамадскай думкі. І часта меркаванне грамадства вельмі крытычнае.
Польшча падала скаргу ў Суд ЕС супраць пагаднення Еўрасаюза з МЕРКАСУР
Польшча накіравала ў Суд Еўрапейскага Саюза (ЕС) скаргу супраць пагаднення аб свабодным гандлі паміж ЕС і МЕРКАСУР (гандлёва-эканамічным аб’яднаннем, у якое ўваходзяць Аргенціна, Бразілія, Парагвай і Уругвай), перадае БелТА.
Вальфовіч: Еўропе варта ўкладвацца не ў танкі, а ў мірную эканоміку
Еўропе варта ўкладвацца не ў танкі, а ў мірную эканоміку. Аб гэтым заявіў дзяржаўны сакратар Савета бяспекі Аляксандр Вальфовіч, паведамляе БелТА.
Паводле ацэнак Міжнароднага энергетычнага агенцтва, запасаў авіяцыйнай газы ў ЕС засталося на 6 тыдняў
Еўрапейцы паступова апускаюцца на зямлю
WSJ: Еўропа паскорыла работу над рэзервовым планам на выпадак выхаду ЗША з НАТА
Еўропа вядзе актыўную работу над рэзервовым планам па абароне кантынента на выпадак, калі ЗША прымуць рашэнне выйсці з Паўночнаатлантычнага альянсу (НАТА). Аб гэтым гаворыцца ў матэрыяле газеты The Wall Street Journal (WSJ), паведаміла БелТА са спасылкай на ТАСС.
Грамадзяне багатых краін усё часцей задумваюцца аб міграцыі ва Усходнюю Еўропу
Сардэчна запрашаем, Амерыка, Еўропа
Бізнес за межамі палітыкі: У дзелавых арганізацый ёсць патэнцыял для аднаўлення эканамічных сувязяў на знешнім контуры
Дэкарбанізацыя Еўропы засталася ў мінулым: зялёны парадак дня саступіў перад энергетычным крызісам
Універсальныя еўрапейскія каштоўнасці пачынаюць дыферэнцыравацца ўнутры ЕС, не вытрымаўшы націску эканамічнага шторму. Глыбіня эканамічнай інтэграцыі аказалася не столькі глыбокай і надзейнай, як здавалася. Перманентны энергетычны крызіс прадэманстраваў адсутнасць выразнай і адзінай энергетычнай палітыкі ў саюзе. Фактычна, кожны еўрапейскі рэгіён сёння выпрацоўвае сваю рамку энергетычнай бяспекі, якія паміж сабой, прама скажам, не зусім і адпавядаюць. І наўпрост уступаюць у супярэчнасць з «зялёным» парадкам дня.
У Еўропе наспявае сацыяльны крызіс праз рост цэн на энерганосьбіты
Цана на энерганосьбіты можа сапсаваць дэмакратычны спакой у Еўропе. Развязаная ЗША і Ізраілем чарговая вайна на Блізкім Усходзе пагражае перадзелам усёй сусветнай эканомікі, якая так ці інакш была (і застаецца) залежнай ад паставак вуглевадародаў з рэгіёна Персідскага заліва. На сусветных біржах у апошнія дні кошт бараля нафты Brent дасягаў рэкордных 110-120 долараў. Такога ралі планета не бачыла, мабыць, з часоў канца 2000-х. Тады гонка цэн на энергетычныя тавары скончылася каласальным глабальным фінансавым і эканамічным крызісам. Магчыма, нешта падобнае чакае нас у недалёкай будучыні. Праўда, ужо рынкі не настолькі глабальныя, як у мінулым стагоддзі. Таму энергетычны крызіс можа закрануць не ўсе рэгіёны.
