Вы тут

Чаму гараць вясковыя дамы?


Сё­ле­та за сем пер­шых ме­ся­цаў у пры­ста­ліч­най воб­лас­ці ад­бы­ло­ся 769 па­жа­раў. З іх на до­лю жы­лых да­моў прый­шло­ся 295. Пра­цэнт вы­со­кі — больш за тра­ці­ну. За­гі­ну­лі 34 ча­ла­ве­кі.


Па якіх жа пры­чы­нах га­раць жы­лыя да­мы? Пра гэ­та мы рас­пы­та­лі афі­цый­на­га прад­стаў­ні­ка Мінск­ага аб­лас­но­га ўпраў­лен­ня па над­звы­чай­ных сі­ту­а­цы­ях Дзі­я­ну Жа­ляз­няк.

— Так, пы­тан­не па­жа­раў у жы­лых да­мах у на­шым рэ­гі­ё­не вель­мі вост­рае. Воб­ласць мае шэ­раг асаб­лі­вас­цяў, ка­лі па­раў­ноў­ваць з ін­шы­мі рэ­гі­ё­на­мі. Мін­шчы­на лі­дзі­руе па коль­кас­ці сель­ска­га на­сель­ніц­тва, да та­го ж у нас вель­мі шмат са­до­вых та­ва­рыст­ваў і да­моў, якія вы­ка­рыс­тоў­ва­юц­ца ў якас­ці дач.

— Да­тыч­на лет­ніх дам­коў іс­нуе ад­на асаб­лі­васць. На­прык­лад, у ква­тэ­ры, дзе ча­ла­век жы­ве па­ста­ян­на, ка­му­ні­ка­цыі, як пра­ві­ла, зна­хо­дзяц­ца ў леп­шым ста­не — за той жа пра­вод­кай хоць мі­ні­маль­на, але со­чаць. Што да дач, то ўсё на­ад­ва­рот. Мы не раз су­ты­ка­лі­ся з мер­ка­ван­нем: маў­ляў, «на адзін раз хо­піць». А ка­лі не хо­піць? Да та­го ж у «га­на­ро­вую ссыл­ку» ў лет­нія дам­кі ад­праў­ля­юц­ца ста­рыя элект­ра­пры­бо­ры, якія даў­но ад­пра­ца­ва­лі за­кла­дзе­ны за­во­дам-вы­твор­цам рэ­сурс для іх бяс­печ­най экс­плу­а­та­цыі. На­рэш­це, чым блі­жэй да во­се­ні, тым больш ак­ту­аль­ная праб­ле­ма вы­ка­ры­стан­ня пяч­но­га аб­ста­ля­ван­ня. Па тра­ды­цыі кры­тыч­ны мо­мант — старт ацяп­ляль­на­га се­зо­ну, ды і ў жніў­ні ўжо мо­гуць быць ха­лод­ныя но­чы.

Та­му ра­та­валь­ні­кі ра­яць за­няц­ца агля­дам пе­чы ўжо за­раз, ка­лі на два­рэ яшчэ за­хоў­ва­ец­ца лет­няе цяп­ло. Гэ­та не­аб­ход­на, каб эле­мен­тар­на вый­граць час і лік­ві­да­ваць уз­нік­лыя праб­ле­мы, па­куль яшчэ не поз­на. Пры пер­шым жа па­лен­ні све­жа­па­бе­ле­ная печ вы­све­ціць усе трэ­шчы­ны, як на фо­та­здым­ку. Ды і ко­мін так­са­ма пра­чыс­ціць не па­шко­дзіць.

— Мы про­сім сва­я­коў ста­рых лю­дзей да­па­маг­чы зра­біць ім усю не­аб­ход­ную ра­бо­ту за жні­вень, мак­сі­мум — ве­ра­сень, — ад­зна­чае Дзі­я­на Жа­ляз­няк. — Адзі­но­кім лю­дзям га­то­вы прый­сці на да­па­мо­гу ў тэ­ры­та­ры­яль­ных цэнт­рах са­цы­яль­на­га аб­слу­гоў­ван­ня на­сель­ніц­тва.

І са­праў­ды, цяг­нуць да апош­ня­га не вар­та, бо сі­нап­тыч­ная аб­ста­ноў­ка ў нас пе­ра­мен­лі­вая і іс­тот­нае па­ха­ла­дан­не мо­жа ад­быц­ца ў лю­бы час.

Але асноў­ная пры­чы­на па­жа­раў у жы­лых да­мах — гэ­та не­асця­рож­нае абы­хо­джан­не з аг­нём (129 з 295 па­жа­раў). Пры­чым 85 пры­па­дае на до­лю не­асця­рож­на­га ку­рэн­ня. Звы­чай­на гэ­та ад­бы­ва­ец­ца па ад­ной і той жа схе­ме — ча­ла­век вы­ра­шыў па­ку­рыць пе­рад сном у лож­ку (і не заўж­ды ў цвя­ро­зым ста­не), не­пры­кмет­на для ся­бе за­снуў, цы­га­рэ­та вы­ва­лі­ла­ся з рук і па­ча­ла па­кры­се пра­паль­ваць тка­ні­ну...

— Ка­лі тое ж пры­вя­дзен­не элект­ра­пра­вод­кі ў на­леж­ны стан мо­жа па­цяг­нуць знач­ныя ма­тэ­ры­яль­ныя вы­дат­кі, то не дапус­ціць ку­рэн­ня ў лож­ку здоль­ны кож­ны, хто мае та­кую звыч­ку, — мяр­куе Дзі­я­на Жа­ляз­няк. — На­ват да­рос­ла­му ча­ла­ве­ку да­стат­ко­ва лі­та­раль­на па­ры ўды­хаў ды­му, каб стра­ціць пры­том­насць.
Час на вы­ра­та­ван­не яго мі­ні­маль­ны...

Пры гэ­тым ура­та­вац­ца да­па­мо­жа аў­та­ном­ны па­жар­ны апа­вя­шчаль­нік. Так ад­бы­ло­ся ў За­слаўі. У ад­ной з ква­тэр, дзе жы­ве шмат­дзет­ная сям'я, рап­там уз­нік­ла за­дым­лен­не. Баць­ка па­чуў, што апа­вя­шчаль­нік спра­ца­ваў, і ху­цень­ка вы­веў усю сям'ю з ква­тэ­ры. Дзя­ку­ю­чы гэ­та­му яны аца­ле­лі. Агонь па­шко­дзіў пе­ра­крыц­ці сто­лі, за­ку­рыў сце­ны і ма­ё­масць.

Ва­ляр'­ян ШКЛЕН­НІК

Выбар рэдакцыі

Грамадства

«Да штыка ён пяро прыраўняў». Узгадваем ваеннага карэспандэнта Канстанціна Сіманава

«Да штыка ён пяро прыраўняў». Узгадваем ваеннага карэспандэнта Канстанціна Сіманава

28 лістапада 2020 года спаўняецца 105 гадоў з дня нараджэння вядомага рускага пісьменніка, ваеннага карэспандэнта і журналіста Канстанціна Сіманава. 

Грамадства

«Калі б не сям'я Абрамукоў, наш род перастаў бы існаваць яшчэ ў 1941 годзе». Расіянка з Ніжняга Ноўгарада знайшла ў беларускай вёсцы сваякоў

«Калі б не сям'я Абрамукоў, наш род перастаў бы існаваць яшчэ ў 1941 годзе». Расіянка з Ніжняга Ноўгарада знайшла ў беларускай вёсцы сваякоў

І аднавяскоўцаў людзей, якія ў час вайны ратавалі сям'ю яе бабулі, жонкі афіцэра Чырвонай Арміі.

Спорт

«Вікторыя», якая робіць з Гродна баскетбольную сталіцу

«Вікторыя», якая робіць з Гродна баскетбольную сталіцу

Гродна — горад з багатай не толькі культурнай, але і баскетбольнай гісторыяй. 

Грамадства

У Гродне жыхары кватэр адмовіліся падчас капітальнага рамонту здымаць аздабленне з балконаў. На іх падалі ў суд

У Гродне жыхары кватэр адмовіліся падчас капітальнага рамонту здымаць аздабленне з балконаў. На іх падалі ў суд

Такога кшталту справа ў судзе Кастрычнiцкага раёна Гродна разглядаецца ўпершыню.