Навiны
Захаванне гістарычнай памяці — праз культурныя праекты і акцыі
Адна з самых свежых навін: музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны абвяшчае песенны конкурс «Сэрца спявае — Перамога жыве». Але сёлета што ні праект, у рамках якога гавораць пра падзеі вайны ў Беларусі, — то ў немалой ступені з разлікам на тых, чыя свядомасць праходзіць этап станаўлення. Праўда, імкнуцца трымаць і ўвагу дарослых: каб не гублялі пільнасці (згодна з Фучыкам)... Адпаведна, ёсць прапановы. Учытайцеся ў назвы новых праектаў Міністэрства культуры, прымеркаваных да 80-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне...
У Дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны далі старт новаму этапу агульнарэспубліканскай акцыі «Разам з мастацтвам»
Днямі ў Дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны далі старт новаму этапу агульнарэспубліканскай акцыі «Разам з мастацтвам», якую праводзіць Маладзёжны тэатр эстрады пры падтрымцы Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь. Сёлета ў планах арганізатараў — папоўніць геаграфію маштабнага мерапрыемства 18 новымі маршрутамі. Усе дыялогавыя пляцоўкі і канцэртныя праграмы прымеркаваныя да 80-годдзя Вялікай Перамогі і пройдуць пад дэвізам «Слава Пераможцам!».
Выставачны праект «Рарытэты музея» запрашае наведвальнікаў
25 сакавіка ў Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны адбылося прэзентацыя рарытэту з музейнай калекцыі «Жывапіс» — абразок «Прападобная Еўфрасіння Полацкая». Гэта падарунак маці беларускаму мастаку Яўгену Ражкову.
З марай аб зары прадвесня
Не ўсе прыхільнікі паэзіі ведаюць пра Алеся Мілюця. Прычына ў тым, што пры жыцці ён так і не дачакаўся сваёй кніжкі. «Паэзія баразны» выйшла толькі ў 2003 годзе. Гэтая прычына вынікае з іншай, таксама важнай. Пастаянна жыў у сваёй роднай вёсцы Скорычы цяперашняга Карэліцкага раёна, у якой нарадзіўся 6 кастрычніка 1908 года. Скончыў усяго два класы пачатковай школы. Вучыцца далей перашкаджала штодзённая сялянская праца. Не толькі для выжывання, але, як пазней засведчаць лісты, дасланыя з фронту, і ў радасць сабе, бо любіў яе. А чаму застаўся самавукам, праўдзіва сказаў у вершы «Мая асвета»:
Хатынь — сімвал пакут народа
Хатынь... Назва невялікай беларускай вёскі Хатынь (унікальная назва, яна была адна такая ў нашай краіне) стала сімвалам пакут народа, з назоўніка ўласнага стала назоўнікам агульным, які абазначае тое, чаго ўвогуле не павінна быць у нармальным чалавечым свеце. Хатынь, мёртвая вёска, спаленая разам з людзьмі тымі, хто чалавечае аблічча страціў, хто не мае права людзьмі звацца, застанецца на стагоддзі ў падручніках гісторыі, у абвінаваўчых дакументах, у памяці наступных пакаленняў…
Незвычайны лёс чэрыкаўскага падпольшчыка Івана Дзенісенкі
Жыхары Чэрыкава ўпісалі слаўныя старонкі ў гісторыю барацьбы беларускага народа супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў.
Качанава: Беларусь — гэта жывы помнік той вайне
Для беларусаў памяць святая. Аб гэтым заявіла старшыня Савета Рэспублікі Наталля Качанава ў мемарыяльным комплексе «Хатынь» у час мерапрыемстваў, прысвечаных 82-й гадавіне з дня трагедыі беларускай вёскі.
Сергяенка ў «Хатыні»: Трэба берагчы, шанаваць мір, сваіх родных і блізкіх
Трэба шанаваць мір, шанаваць сваіх родных і блізкіх. Аб гэтым заявіў Старшыня Палаты прадстаўнікоў Ігар Сергяенка ў мемарыяльным комплексе «Хатынь» у час мерапрыемстваў, прысвечаных 82-й гадавіне з дня трагедыі беларускай вёскі.
Гісторыя чалавецтва — гісторыя канфліктаў?
Людзі ваявалі на самых розных этапах свайго развіцця. Узброеныя канфлікты і кровапраліцце былі і шмат тысячагоддзяў таму, і ў мінулым стагоддзі, ёсць і цяпер. Пакуль аб поўным трыумфе міру ў свеце казаць не выпадае. Чаму людзі не могуць навучыцца вырашаць усе канфлікты выключна мірным шляхам? Як гэта звязана з нашай біялогіяй? Хто і колькі зарабляе на войнах і пры чым тут зрошчванне буйнога капіталу і ўлады? Пра гэта размаўляем з нейрахірургам, навуковым супрацоўнікам аддзялення пухлін галаўнога мозгу РНПЦ анкалогіі і медыцынскай радыялогіі імя М. М. Аляксандрава, выкладчыкам кафедры неўралогіі і нейрахірургіі Інстытута павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў аховы здароўя Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта, членам Беларускага саюза Журналістаў Гуменам Гарбанніджадам.
На XIV Пысінскіх чытаннях у Магілёве моладзь чытала вершы пра вайну
Вайна прыйшлася на маладосць таленавітага юнака з краснапольскай вёскі Высокі Барок, яму быў усяго 21 год, калі яна пачалася. Аляксей Пысін удзельнічаў у баях на Заходнім, Калінінскім, Ленінградскім, 1-м і 2-м Прыбалтыйскім франтах, быў двойчы паранены, меў баявыя ўзнагароды, у тым ліку медаль «За адвагу». Пасля вайны пачынаў працоўную біяграфію ў рэдакцыі краснапольскай раённай газеты, быў рэдактарам чэрыкаўскай раёнкі, працаваў таксама ў абласной газеце «За Радзіму», якая потым памяняла назву на «Магілёўская праўда». Пэўны час узначальваў Магілёўскае абласное аддзяленне Саюза пісьменнікаў БССР.
