Сеткавае выданне zviazda.by

Разбіраем прычыны, забіваем страх і ствараем атмасферу, дзе праўда — бяспечная.

Знаёмая сцэна: вы гаворыце дзіцяці прыбраць цацкі — яно быццам не чуе. Вы паўтараеце гучней — нуль рэакцыі. На трэці раз вы зрываецеся на крык, і толькі тады дзіця неахвотна, з крыўдай выконвае просьбу. Ці ўвогуле адмаўляецца. І вы адчуваеце сябе дрэннай маці ці бацькам, таму што зноў накрычалі. Амаль кожная сям’я праходзіць праз гэта. Многія бацькі думаюць, што дзіця проста шкодзіць, ігнаруе знарок, правярае цярпенне. Збольшага гэта так, але прычыны значна глыбейшыя. 

Грубіянства дзіцяці — сітуацыя, з якой сутыкаюцца амаль усе бацькі. Крыўда і разгубленасць — натуральная рэакцыя. Але важна разумець: хамства рэдка бывае асабістай абразай. Часцей гэта сігнал аб унутраных праблемах дзіцяці, або аб тым, што ў адносінах штосьці пайшло не так. Задача дарослага — не крыўдзіцца і не помсціць, а разабрацца ў прычынах і навучыцца правільна рэагаваць.

Кожны вечар адбываецца адно і тое ж. Вы вяртаецеся з працы ці заканчваеце хатнія справы. Усё цела ные, думкі блытаюцца, хочацца толькі аднаго — цішыні і спакою. І ў гэты момант дзіця нешта разлівае, не слухаецца ці проста занадта гучна гуляе. І вы зрываецеся. Крычыце. А потым пакутліва сорамна. Знаёмая сітуацыя? Многія бацькі праходзяць праз гэта.

Важна падбадзёрыць дзіця, пахваліць за намаганні і старанне, каб яно не баялася памылак і складаных заданняў

Расказваем пра найбольш частыя стэрэатыпы, якія перашкаджаюць бацькам своечасова звярнуцца да дзіцячага доктара.

Максімум увагі, ласкі і бяспекі