Вы тут

Мегаполіс дае магчымасць усвядоміць любоў да роднага горада


Здавалася б, без прэтэнзій, але вельмі тонкая і пяшчотная карціна Грэты Гервіг «Лэдзі Бёрд» сёлета атрымала адразу некалькі намінацый на прэмію Оскар, у тым ліку як патэнцыйны «найлепшы фільм», а ў гэтыя дні ідзе ў сталічным пракаце.


Тут няма той філіграннасці сапраўднага твора мастацтва, як у «Форме вады» Гільерма дэль Тора, што ў выніку атрымала галоўную статуэтку. Ці асноватворнага духу змагання, асабістай трагедыі і магутнай сацыяльнай падаплёкі, як у карціне «Тры білборды на мяжы Эбінга, Місуры» Марціна МакДоны — галоўнага фаварыта на атрыманне Оскара. Затое ёсць быццам бы не маштабная, але поўная супярэчнасцяў тэма сталення вучаніцы старшых класаў кансерватыўнай каталіцкай школы. І мары пра Нью-Ёрк. І падсвядомая любоў да невялікага, але роднага горада Сакрамента.

Крысціна Макферсан (Сірша Ронан), якая жадае называць сябе Лэдзі Бёрд, вучыцца ў апошнім класе і блукае ў спробах знайсці сябе. Гэта час бунтарства, непаразумення з бацькамі, закаханасцяў, вялікіх мар і фарміравання прыярытэтаў. Пакуль што прыярытэты галоўнай гераіні базуюцца на сацыяльным самасцвярджэнні па катэгорыі фінансавага дастатку — яна саромеецца старой бацькавай машыны і просіць высадзіць за квартал ад школы; хоча набываць глянцавыя часопісы, а эканомная маці ёй у гэтым адмаўляе; марыць жыць у вялікім доме элітнага раёна і выбірае ў ім свае любімыя збудаванні. Нарэшце, пасля заканчэння школы Крысціна шалёна жадае з'ехаць з Сакрамента і вучыцца ў Нью-Ёрку.

Гэтае адчайнае жаданне любымі спосабамі трапіць у гушчу падзей у фільме Грэты Гервіг не з'яўляецца беспадстаўнай марай пра вялікі горад, а хутчэй базуецца на імкненні збегчы ад таго, чаго Лэдзі Бёрд саромеецца. Невыпадкова ў сюжэце галоўную гераіню акружаюць сяброўкі з багатых сем'яў, якія не строяць вялікіх планаў і не супраць пайсці вучыцца ў найбліжэйшы каледж. Невыпадкова Крысціна настойвае на сваім «сапраўдным» імені і просіць называць сябе Лэдзі Бёрд, як бы адасабляючы сябе ад наваколля, з якога хоча збегчы. І невыпадкова яна хлусіць пра сябе, каб стварыць хоць і несапраўдны, але больш прыемны кантэкст яе жыцця ў Сакрамента.

«Лэдзі Бёрд» — гісторыя пачатку гэтага тысячагоддзя, і хоць падзеі фільма адбываюцца ў недалёкім мінулым, колеры і сама эстэтыка ствараюць адчуванне, што мы трапілі ў нейкае адрознае ад нашага вымярэнне — іншыя часы альбо, што больш магчыма, чыйсьці ўспамін. Натуральна, праз фільм «Лэдзі Бёрд» мы трапляем у мінулае самой аўтаркі: Грэта Гервіг нарадзілася ў Сакрамента, яна вучылася ў коледжы ў Нью-Ёрку, колеры сімволікі якога паўтараюцца ў карціне, і, напэўна, перажывала нешта падобнае да пачуццяў галоўнай гераіні. Гэта аўтабіяграфічнасць, дарэчы, і ёсць галоўная прычына, чаму «Лэдзі Бёрд», акрамя іншых вартасцяў, заслугоўвае поўнага і безагаворачнага даверу.

У выніку карціна расказвае не пра мары жыць у Нью-Ёрку, а пра слепату жадання з'ехаць з Сакрамента, усвядоміць якую можна толькі дасягнуўшы мэты. Галоўная гераіня трапляе ў мегаполіс, і толькі тут мы можам зразумець дзіўнае перамяшчэнне акцэнтаў у пачатку фільма — з галоўнай гераіні на яе маці, якую незабыўна сыграла Лоры Меткаф. Дык вось, мы бачым, як Марыян Макферсан праязджае ваколіцы Сакрамента — некалькі планаў, блікі сонца, чыстае неба, не надзвычайныя, але, па ўсім відаць, любімыя віды, нямое замілаванне.

А ўжо ў канцы галоўная гераіня Лэдзі Бёрд прыехала ў Нью-Ёрк, стала Крысцінай, бо адасабляць сябе ад наваколля больш няма патрэбы, схадзіла ў касцёл, што адсылае да каталіцкай школы, і ўспомніла, як гэта — ехаць на машыне па Сакрамента, бачыць блікі сонца, любавацца роднымі краявідамі. І нарэшце, усвядоміла.

Спасылаючыся на аўтабіяграфічнасць, можна меркаваць, што ў будучыні галоўнай гераіні будзе намінацыя на Оскар. А яшчэ больш далёкая будучыня Крысціны адбываецца ўжо цяпер.

Ірэна КАЦЯЛОВІЧ

Загаловак у газеце: Праехацца па Сакрамента

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

 Эксперт: Да новага года рост цэн на нерухомасць спыніцца

Эксперт: Да новага года рост цэн на нерухомасць спыніцца

А калі і падрасце, то не больш чым на 0,5-1 працэнт.

Грамадства

Як і хто дапамагае змагацца з восамі ў кватэры?

Як і хто дапамагае змагацца з восамі ў кватэры?

Неяк ранкам я знайшла ў сябе на кухні некалькі вос. 

Культура

Форум тэатральнага мастацтва «ТЭАРТ» пакінуў на сэрцы рваныя раны

Форум тэатральнага мастацтва «ТЭАРТ» пакінуў на сэрцы рваныя раны

Мядзведзь на сцэне, Чэхаў на мове жэстаў і самая дакладная перадача стану дэпрэсіі.