Вы тут

Мамін дзённік. Старэйшы брат


Наш Цёмік цяпер сапраўдны грамадзянін — у яго ёсць пашпарт. Дарэмна хвалявалася, ці ўдасца сфатаграфаваць дзіця: атрымалася з першай спробы. Малы ўпіўся сваімі цёмнымі вачыма ці то ў прыгожую дзяўчыну-фатографа, ці то ў вялікі фотаапарат, якога ён дагэтуль не бачыў, — і першы крок да афіцыйнага дакумента быў зроблены.


Не, на мора мы сёлета яшчэ не збіраемся. Блізкія сваякі пераязджаюць у суседнюю краіну — трэба ж неяк бачыцца! Доўгую разлуку з брацікам Вадзікам Цёмік наўрад ці вытрымае. Шасцігадовы стрыечны брат — яго галоўная любоў (пасля бацькоў, канешне). Кажуць, яны вельмі падобныя. Мая мама, калі ўпершыню ўбачыла ўнука, адразу ж гэта вызначыла. Ну што тут здзіўляцца, іх бацькі, родныя браты, — копіі адзін аднаго (быў час, калі мой муж па братавых правах ездзіў, і каб хоць хто з даішнікаў нешта западозрыў!).

Яшчэ ў радзільні, калі пляменнік з матуляй прыйшлі мяне наведаць, яму не цярпелася ўбачыць чалавечка, якому, дарэчы, сам даў імя (ніяк не маглі з мужам вызначыцца, цяпер не шкадуем, што даверылі такое важнае рашэнне малодшаму члену сям'і). На другі дзень пасля родаў, вядома, гэта было немагчыма. Вадзім толькі моцна здзівіўся: брацік быццам бы з'явіўся на свет, а ў цёткі Веранікі яшчэ жывоцік на месцы.

Іх першая сустрэча адбылася, калі мы пераехалі да маіх бацькоў. Вадзім шкадаваў Арцёмку за яго яшчэ незагоены зялёны пуп («яму ж баліць!»), спрабаваў накарміць паўтарамесячнае дзіця малінамі і з высока паднятай галавой вазіў малога ў калясцы. Ён — старэйшы брат!

Арцёмка, у сваю чаргу, ведае, дзе ў бабулі стаіць фотаздымак Вадзіма. Падпаўзае да трумо, паказвае пальчыкам на партрэт у рамцы і выдае працяглае «ууу». Толькі ўбачыць браціка, як настрой у малога капрызулі раптоўна мяняецца. Адразу прачынаецца, калі пачуе знаёмы голас, шчыкае Вадзіма за скуру, цягае за валасы — гэта ён так паказвае сваю любоў, тлумачым мы пляменніку. А той і церпіць, нават калі Арцёмка з усяе сілы замахнецца на яго пультам ці машынкай. Вадзімку будзе балюча, але здачы маленькаму шкодніку ніколі не дасць. Пакрыўдзіцца, што той разбурыў домік з канструктара, які ён так доўга будаваў, але ўсё роўна будзе прасіцца ў нас начаваць, каб удосталь нацешыцца малодшым братам. Іншыя пляменнікі, дарэчы, з Цёмікам гуляць не хочуць. Ім, пяцігадовым і сямігадовым, аказваецца, з дзецьмі гуляць нецікава — яны дарослыя.

Нядаўна хадзілі на дзіцячы дзень нараджэння. Інтэрнат, дзе жыве імяніннік, ажно хадуном хадзіў. Вадзім вазіў Цёмку на машынцы, потом пераключыўся на дзяўчынку, на што тая з рэўнасцю заявіла: «Ідзі да свайго любімчыка!»

Нядаўна ў Вадзіма нарадзілася родная сястрычка. Ён даўно прасіў бацькоў купіць дзіцятка па карце «Халва». Нарэшце, яго мара збылася. Ён дапамагае мяняць маленькай памперс, гойдае ложачак і спявае ёй калыханку, з такім жа імпэтам і гонарам возіць сястрычку ў калясцы. І дзякуй богу, па-ранейшаму просіцца ў нас начаваць, каб як мага больш нацешыцца з Арцёмкам.

Вераніка КАНЮТА

Загаловак у газеце: Старэйшы брат

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як у Беларусі трансплантуюць органы

Як у Беларусі трансплантуюць органы

І чаму да нас на аперацыі едуць замежнікі.

Грамадства

Карэспандэнты «Звязды» наведалі «Воўчыя норы»

Карэспандэнты «Звязды» наведалі «Воўчыя норы»

Там адбываюць пакаранне мужчыны, упершыню асуджаныя за незаконны абарот наркотыкаў.

Спорт

Аляксандра Герасіменя: У кожнага свой рэцэпт поспеху

Аляксандра Герасіменя: У кожнага свой рэцэпт поспеху

Аляксандра Герасіменя — сапраўдны баец, а яшчэ — клапатлівая маці і жонка. І проста працавіты чалавек, які не ведае перашкод.