Вы тут

Колькi трэба


Днямi абмяркоўвалi з калегай, як распарадзiцца машынкамi з дзiцячага «аўтапарку», калi, на погляд бацькоў, iх назбiралася ўжо зашмат i многiя дастаюцца са скрынi гады ў рады, а на погляд дзiцяцi ўсе абсалютна патрэбныя i неабходныя, нават калi яны аднолькавага памеру, колеру i прызначэння.


Пляменнiк, зноў жа, на дзень нараджэння папрасiў: «Толькi не машынку, калi ласка! У мяне iх ужо, мо пяцьдзясят! Лепш кнiжку цiкавую, цi зборную мадэль, цi грошы, але на крайнi выпадак». З апошнiм пунктам, дарэчы, я згодная цалкам. На мой погляд, падарыць чалавеку (не важна нават, маленькаму цi даросламу) грошы — значыць не пажадаць «замарочыцца», праявiць увагу i разабрацца, што яму цiкава, што патрэбна, што, быць можа, ён сам сабе нiколi не набудзе, але парадуецца, калi гэта зробiць нехта iншы... Зрэшты, паразважаць сёння хочацца не пра гэта.

Адзiн з колiшнiх герояў «Сямейнай газеты» ўспамiнаў, што веласiпед яму падарылi пасля трэцяга класа, а ганяў на iм ажно да заканчэння школы, i гэта быў — ух якi важны, патрэбны i любiмы падарунак. А свайму сыну ён набыў першы ровар, калi малому не было яшчэ трох гадоў; потым другi, трэцi.

Як меркаваў мой суразмоўца, колькасць цацак, кнiжак, усемагчымых развiваючых прылад i канструкцый у нашых дзяцей, усяго праз адно пакаленне, вырасла ў некалькi разоў, а вось уменне цанiць iх, наадварот, паменшылася. I з аднаго боку, гэта як быццам няблага: усведамленне дзiцем, што сапсаваная, нават новая i дарагая, рэч — гэта ўсяго толькi рэч, а не канец свету. А з другога — уяўляю, як крыўдна бацькам, якiя адкладвалi грошы, каб набыць нятанную цацку цi забаўку, лiтаральна вымаленую ўсякiмi абяцанкамi, узорнымi паводзiнамi, ныццём i катаннем, — а яна, аказваецца, была патрэбная толькi дзеля самога факта ўладання, таму што «ва ўсiх такiя ёсць», i пасля тыдню выкарыстання ляжыць недзе ў кватэры, пакрываецца пылам...

Напэўна, стаўленне да рэчаў наогул i цацак у прыватнасцi закладваем у дзецях мы самi — старэйшае пакаленне бабуль i дзядуль, якое да паўналецця будзе ўспамiнаць унуку, як той вымазаў марожаным новы касцюмчык, альбо, наадварот, у кожны прыезд будзе завальваць малых падарункамi («ну i што, што гэта дзясятая лялька, няхай у дзетак будзе тое, чаго ў нас не было»), i бацькi, дзядзькi i цёткi, якiя з маленства перадаюць на дзiцячыя днi народзiн грошы ў канверцiку альбо загадзя распытваюць, пра што марыць iмянiннiк, i выбiраюць замоўленае разам з iм, тлумачаць i паказваюць, як карыстацца сучаснымi забаўкамi.

Але ёсць, мабыць, i нейкiя ўнутраныя настройкi, якiя залежаць не ад матэрыяльнага статусу сям'i, а толькi ад характару асобы i якiя немагчыма перарабiць на жаданы лад, хiба толькi скарэкцiраваць. Нездарма ж адны дзецi ўмеюць, як тое асляня Iа, радавацца нават паветранаму шарыку (i нават калi ён ужо не зусiм шарык), а другiм што нi зрабi, усё не тое i не так — гарохi на бантах не таго памеру, кнопак у радыёкiраваннi мала i наогул, хацелася з перламутравымi гузiкамi, а не ваша «вось гэта ўсё».

У дзяцiнстве гэта здаецца часам нават мiлым, а вось у дарослым узросце выглядае вiдавочным, наўмысным i раздражняльным. Вось чаму асабiста мне вельмi прыемна сустракаць людзей, якiя ўмеюць захоўваць разумны баланс памiж жаданым i магчымым, цанiць дробязi, не забывацца дзякаваць. Балазе, такiх прыкладаў перад вачыма заўжды хапае. Скептыкi заўважаць: проста ты бачыш тое, што хочаш убачыць. А я запярэчу: падобнае прыцягвае падобнае. Квантавая фiзiка i закон сусветнага прыцягнення ў дзеяннi.

Вiкторыя ЦЕЛЯШУК

Прэв'ю: pinterest.com

Выбар рэдакцыі

Грамадства

«Лепшы цюнінг для машын — правільны пратэктар шын»

«Лепшы цюнінг для машын — правільны пратэктар шын»

Менавіта пад такім слоганам будзе праводзіцца Рэспубліканская прафілактычная акцыя, якая ініцыяваная на нашых дарогах Дзяржаўтаінспекцыяй краіны. 

Грамадства

Зімовы асартымент. Колькі каштуюць «вітаміны» на «Лебядзіным»

Зімовы асартымент. Колькі каштуюць «вітаміны» на «Лебядзіным»

З якімі прыкметамі вы звязваеце набліжэнне зімы? 

Грамадства

Якiя нашы звычкi шкодзяць здароўю i знiшчаюць iмунiтэт?

Якiя нашы звычкi шкодзяць здароўю i знiшчаюць iмунiтэт?

Мы ў жыццi шмат чаго робiм, што пагаршае наша здароўе — або адразу, або ў аддаленай перспектыве.