29 кастрычніка, чацвер

Вы тут

Меркаванне. Уся справа ў грашах


Аб прычынах, прагнозах і выніках сённяшняй сітуацыі «Звяздзе» расказаў аналітык Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў Аляксей АЎДОНІН.


— Калі пачынаць з пачатку, адкуль пайшла спроба беларускай каляровай рэвалюцыі? Наўрад ці гэта акцыя, прымеркаваная да 9 жніўня.

— Асновы бягучай нестабільнасці пачалі фарміравацца яшчэ ў 2016 годзе — калі супраць Беларусі былі створаны спецыяльныя інфармацыйныя пляцоўкі (тэлеграм-каналы, сацмедыя, паблікі), мэтай якіх было «пачуццё незадаволенасці». Гэты класічны тэрмін ужываецца ў тэхналогіях пратэстаў.

Самі тэхналогіі не ўзнікаюць ніадкуль — іх фарміруюць «людзі слова». Зараз гэта блогеры, адміністратары тэлеграм-каналаў, раней — пісьменнікі, журналісты, якія працавалі ў інтарэсах тых ці іншых структур і за грошы параджалі крытычную ацэнку дзеянняў урада, кіраўніцтва, у выніку — недаверу ў грамадстве да ўлады. Гэта мы дакладна бачым на ўсіх тэлеграм-каналах, калі яны пачалі дзейнічаць як «крытычныя» пляцоўкі, потым перараслі ў пляцоўкі для агітацыі, а далей — непасрэдна для каардынацыі дзеянняў з адпаведнымі заклікамі.

Гэта методыка адпрацоўвалася на іншых краінах, мае вельмі жорсткі па часе, ключавых актарах (тых, хто ўдзельнічае) алгарытм. Зразумела, што ўся мадэль не можа рэалізоўвацца без добрага фінансавання, і тым, хто заказваў інфармацыйную кампанію і пратэсныя з'явы, каштуе вялікіх грошай.

Заказчыкі каляровых рэвалюцый заўсёды пераследуюць выключна свае эканамічныя мэты. Сутнасць іх адна: умоўна, мільярд-паўтара ўкладаецца ў рэвалюцыю, а пасля ўстаноўкі ў краіне нейкага «часовага ўрада» за кошт маніпулявання і кіравання ім усе актывы, створаныя намаганнямі народа (заводы, фабрыкі, прадпрыемствы, прыродныя выкапні), прадаюцца за бясцэнак буйным карпарацыям. Трэба заўсёды глядзець, што любая каляровая рэвалюцыя — гэта добры бізнес-план з вельмі высокай даходнасцю і прыбыткам. Укладаючы адзін рубель, вы атрымліваеце нават не два, а нашмат больш трохсот працэнтаў, вызначаных Карлам Марксам як крытычная велічыня для любога прадпрымальніка для прыняцця незаконных ці антымаральных, антыгуманных дзеянняў. Што, у прынцыпе, мы бачым зараз у нас у Беларусі і ў іншых краінах, якія перажылі каляровыя рэвалюцыі.

Адназначна каляровая рэвалюцыя — гэта дэстабілізацыя сітуацыі, каб улада аслабела, народ страціў магчымасць уплываць на любыя палітычныя і эканамічныя працэсы, і ў далейшым продаж асноўных актываў, уласнасці за бясцэнак. Самае галоўнае, што церпіць у гэтым усім менавіта просты рабочы ці працаўнік вёскі, бо якраз на яго ўскладаецца ўся наступная нагрузка. Іншымі словамі, гэта чыстае ўзмацненне эксплуатацыі працоўных аж да таго, што ўсе дасягнутыя ў ХХ стагоддзі сацыяльныя заваяванні (умоўна, 8-гадзінны працоўны дзень) могуць быць нівеліраваны. Як мы бачым, у краінах, дзе прайшла каляровая рэвалюцыя, людзі альбо знаходзяцца ў беднаце і жабрацтве, альбо вымушаны працаваць нашмат больш, чым восем гадзін у суткі, каб пракарміць свае сем'і.

— І якія ж прагнозы? Як будуць дзейнічаць далей карыстальнікі «метадычкі» Шарпа?

— Заказчыкі, якія ініцыявалі ўсе гэтыя працэсы ў нас у Беларусі, умеюць лічыць грошы. Вядома, яны хочуць нейкага выніку. У першую чаргу яны зараз патрабуюць пэўных палітычных паслабленняў, крокаў ад улады ў выглядзе нейкіх перагавораў, кансультацый з нейкімі «камітэтамі», «камісіямі» з удзелам трэцяга боку, пасрэднікаў — іншых дзяржаў.

Але ініцыятыва з боку менавіта прыхільнікаў гэтага варыянту развіцця падзей ужо ўпушчана і насамрэч дзякуючы вельмі шчыльнаму ўзаемадзенню Беларусі з Расіяй у пытаннях бяспекі і дыпламатыі ўдалося збіць актыўнасць, напал. З'явілася магчымасць сфарміраваць і паказаць усім астатнім, перш за ўсё, што дзеючая ўлада мае вялікую падтрымку народа, што структура ўлады — маналітная, не расхісталася. Гэта дае магчымасць кіраваць прадпрыемствамі і не дапускаць стачак, якія так актыўна хацелі развіць апаненты ўлады і якія маглі прывесці да калапсу эканомікі.

Зараз для ініцыятараў негатыўных працэсаў унутры Беларусі галоўнае — усімі праўдамі адмежавацца ад сваіх «рэалізатараў», якія пачалі ўдзельнічаць у гэтай авантуры, каб не атрымаць абвінавачванняў ва ўмяшальніцтве ў нацыянальныя працэсы.

— На мінулым тыдні Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка папярэдзіў, што гэта «яшчэ нават не пік». На вашу думку, калі ж будзе пік? Да чаго яшчэ рыхтавацца?

— Насамрэч «пік» мае больш шырокі характар. Гэта не толькі акцыі, якія праходзілі ў Мінску і іншых гарадах. У першую чаргу пік звязаны з фінансава-эканамічным становішчам. Зразумела, што тыя, хто прайграў, не дасягнуў вынікаў на ўкладзеныя сродкі, будуць імкнуцца ўсяляк пагоршыць наша эканамічнае становішча, каб у выніку ўнутры краіны пратэст пачаў фарміравацца не ў палітычным плане, а менавіта ў эканамічным зрэзе праз пагаршэнне дабрабыту насельніцтва.

Трэба разумець, што зараз, акрамя ўплыву пандэміі, мы будзем адчуваць і моцнае эканамічнае ўздзеянне. Каб праламіць гэту сцяну, якую імкнуцца ўзвесці супраць нас у шкоду нацыі і кожнаму беларусу, найбольш важнымі становяцца ўзмоцненая работа і дырэктарскага апарата з работнікамі і партнёрамі на знешніх рынках, узаемадзеянне з фінансавымі цэнтрамі, тлумачэнні дыпламатычнага ведамства.

Варвара Марозава

Выбар рэдакцыі

Культура

Як знік працяг рамана Янкі Нёманскага «Драпежнікі», прысвечанага лёсу рабочых шклозавода

Як знік працяг рамана Янкі Нёманскага «Драпежнікі», прысвечанага лёсу рабочых шклозавода

Беларускі акадэмік працаваў грузчыкам у порце і падарыў Мінску трамвай.

Грамадства

Бяздзетныя па ўласным жаданні. ​Ці ва ўсім яны не маюць рацыі?

Бяздзетныя па ўласным жаданні. ​Ці ва ўсім яны не маюць рацыі?

Даслоўна англійскае слова «чайлдфры» перакладаецца як «свабодныя ад дзяцей». 

Грамадства

Карэспандэнты «Звязды» даведалiся, як працуюць ратавальнiкi-кiнолагi

Карэспандэнты «Звязды» даведалiся, як працуюць ратавальнiкi-кiнолагi

У Беларусi прайшлi спартыўныя спаборнiцтвы па службовым шматбор'i кiнолагаў.

Грамадства

Спрабуем «выглядаць на мiльён» танна

Спрабуем «выглядаць на мiльён» танна

Парады ад Аляксандры Анцэлевіч.