Пра тое, што слонімскі паэт Гальяш Леўчык (Ілья Ляўковіч, 1880–1944) знаходзіўся ў польскай турме, дагэтуль было невядома. Але ў зборах Беларускага дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва адшукалася копія запісу яго ўспамінаў, які летам 1923 года ў Вільні зрабіў пісьменнік і літаратуразнаўца Максім Гарэцкі. Сланімчанін расказаў яму, як трапіў за краты.
24 чэрвеня адзначалася значная літаратурная падзея — 125-годдзе з дня нараджэння класіка беларускай прозы, літаратурнага крытыка і драматурга Кузьмы Чорнага (1900–1944).
Паразважаць пра тое, што такое дом і як ён выглядае, дзе знаходзіцца і як яго можна знайсці, прапаноўвае выставачны праект «Дом» Валерыя Песіна ў галерэі «Арт-Фабрыка».
На Міншчыне гасцей сёлета сустракалі Міжнародны конкурс джазавай і эстраднай музыкі «Jazz-Time» ў Салігорску, Рэспубліканскі фестываль харавога мастацтва «Пеўчае поле» ў Мядзельскім раёне, Рэспубліканскі фестываль аматарскага тэатральнага мастацтва «Тэатральныя скрыжаванні»...
Адчуванне дома звязана з пэўным станам душы, які апісваюць як ўпэўненасць у тым, што недзе ёсць месца, куды заўсёды можна і, галоўнае, хочацца вярнуцца. Гэтае адчуванне, вядома, дорыць людзям спакой, душэўную гармонію, хоць паняцце «дом» шматграннае: многім складана аддзяліць фізічную прастору, будынак у пэўнай мясцовасці ад прасторы ўспамінаў. А ёсць жа іншы погляд — згодна з ім дом і нават радзіма атаясамліваюцца з магіламі продкаў. Усё разбураецца, ад усяго можна збегчы, а яны трымаюць каля сябе мацней за іншае...
Калісьці, гадоў дзесяць назад, як толькі прыйшла ў «ЛіМ», мне даручылі перакласці на беларускую апавяданне Алега Ждана «Тэлевізар». Яно ўразіла праўдзівасцю і жыццёвасцю. Таму перакладала з асаблівым натхненнем. Гэта было маё першае знаёмства з Алегам Жданам, завочнае, не лічачы вітанняў у калідорах рэдакцыі на Захарава 19, дзе ён тады працаваў у часопісе «Нёман». І вось нарэшце надарылася знаёмства асабістае...
Прэм’ерай пачаўся тэатральны ліпень на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Якуба Коласа. Драма-пераасэнсаванне — так вызначыў жанр пастаноўкі «Кара-ціці-кара» рэжысёр, мастацкі кіраўнік тэатра Канстанцін Ганчароў. Асновай для спектакля стала п’еса І. Грэкавай, П. Лунгіна «Удовін параход».
Пісьменнікі заўсёды прымалі актыўны ўдзел у жыцці сваёй краіны, адгукаліся на тое, што хвалюе кожнага грамадзяніна. Не змаглі пакінуць без увагі і сказанае Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь на селектарнай нарадзе па пытаннях уборачнай кампаніі 2025 года, таму што харчовая бяспека дзяржавы ― тое, ад чаго залежыць наша жыццё і сёння, і ў будучыні.
Многія людзі сталага ўзросту вядуць актыўны лад жыцця: займаюцца спортам, чытаюць, цікавяцца мастацтвам...
У мінулым нумары «ЛіМа» была змешчана інфармацыя пра прэзентацыю ў Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны кнігі ўспамінаў «Наследники Победы: 9 мая 1945 года. Дети войны», укладальнікамі якой выступілі ветэран Узброеных Сіл СССР, член Беларускага саюза сувораўцаў і кадэтаў, падпалкоўнік у адстаўцы Ілья Караблікаў і палкоўнік у адстаўцы, член Беларускага саюза сувораўцаў і кадэтаў, член Саюза пісьменнікаў Расіі Мікалай Кунц. Хацелася б больш падрабязна спыніцца на самім выданні і расказаць пра аднаго з аўтараў.
