Рэпертуарную афішу Беларускага акадэмічнага музычнага тэатра складаюць спектаклі розных жанраў: аперэты, музычныя камедыі, мюзіклы, рок-оперы, балеты, дзіцячыя пастаноўкі. Пры гэтым асноўным па праву лічыцца класічная аперэта, на якой выхоўваюцца ўсе пакаленні артыстаў гэтага тэатра і дзякуючы якой яны захоўваюць вакальную форму (на жаль, мюзіклавая манера выканання гэтаму не спрыяе). Але да апошняга часу ў афішы тэатра было толькі сем аперэт, у той час як мюзіклаў — дзесяць (без уліку дзіцячых), балетаў таксама дзесяць...
«Раніцай па вуліцы Зялёнай нёсся голы малады чалавек у адной ярка-чырвонай шкарпэтцы. Перабег пустыннае скрыжаванне і растварыўся ў гарадскім парку. На жаль, яго ніхто не бачыў і не спыніў. Толькі варона на сасне каркнула ад здзіўлення», — менавіта так пачынаецца аповесць Валерыя Квілорыі з інтрыгоўнай назвай «Скрыжаванне звар’яцелага сабакі», якая сёлета выйшла ў Выдавецкім доме «Звязда» ў серыі «Пераходны ўзрост».
Што было б, калі б людзі жылі вечна? Над гэтым філасофскім пытаннем зноў прапануюць паразважаць у Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы, дзе 29 мая прадставілі новую трактоўку сатырычнай камедыі Кандрата Крапівы «Брама неўміручасці» ў пастаноўцы мастацкага кіраўніка тэатра заслужанай артысткі Рэспублікі Беларусь Вольгі Няфёдавай і рэжысёра Аляксея Дзямідчыка.
У працяг папярэдняй «кулінарнай» экспазіцыі зацікаўлены чытач можа завітаць на выстаўку Музея гісторыі горада Мінска «Гастранамічная культура Мінска. ХХ стагоддзе», дзе можна паглыбіцца ў атмасферу савецкай паўсядзённасці, рэшткі якой і дагэтуль захоўваюцца ў кожным доме. Праект падрыхтаваны ў супрацоўніцтве з Беларускім саюзам мастакоў і Беларускім дзяржаўным музеем народнай архітэктуры і побыту.
Нарэшце надышла доўгачаканая пара для кожнага школьніка — летнія канікулы. Час, калі мары ажываюць, а цікавыя прыгоды сустракаюцца на кожным кроку. Хтосьці ўжо збіраецца з бацькамі на мора, некаторыя разам з сябрамі паехалі ў летні лагер, а героі рамана-казкі Кацярыны Хадасевіч-Лісавой Юля і Андрэй адправіліся ў госці да жыхароў Зачараванага балота...
Галерэя Міхаіла Савіцкага запрашае на ўнікальны праект «Густ і стыль: за сталом дваранскай сядзібы». У экспазіцыі — гастранамічныя традыцыі вышэйшага саслоўя канца ХVІІІ — пачатку ХХ стагоддзя. Прадметы мастацтва прадстаўлены Музеем гісторыі горада Мінска, Беларускім дзяржаўным музеем народнай архітэктуры і побыту.
Сёлета, 26 мая, споўнілася 100 гадоў з дня нараджэння Германа Міхайлавіча Пранішнікава, чыё імя носіць Светлагорская карцінная галерэя «Традыцыя». Гэта ён у свой час — разам з літаратарам, журналістам Ізяславам Катляровым і тагачасным старшынёй Светлагорскага гарвыканкама Аляксандрам Якабсонам — быў ініцыятарам яе стварэння, існым прыхільнікам таго, каб галерэя арыентавалася на лепшыя рэалістычныя традыцыі сусветнага мастацтва. І гэта па яго прапанове яна атрымала назву «Традыцыя».
Не так даўно да мяне на работу наведаліся знаёмыя дачкі і ўнучкі туркменскага пісьменніка Ашыра Назарава. Перадалі ад сям’і нашчадкаў даўняга майго сябра прывітанне і новую кнігу празаіка-франтавіка, якую за свае сродкі выдалі ў Ашхабадзе... Абрадаваўшыся гэтай сустрэчы, я шмат што ўспомніў з сярэдзіны 1980-х...
На баранавіцкай зямлі, дзе нарадзіліся ці плённа тварылі Паўлюк Багрым, Валянцін Таўлай, Уладзіслаў Галубок, Ян Збажына, Анатоль Клышка, Анатоль Станкевіч і дзясяткі іншых творцаў нацыянальнай літаратуры і культуры, сёння жыве, настаўнічае і радуе культурны свет паэтычным словам Таццяна Яцук. Якраз на такую радасць, дараваную ёю аматарам і знаўцам беларускай паэзіі ў зборніку «Мудрасць вечара», хочацца адгукнуцца добрым словам.
У Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа прайшло святочнае мерапрыемства, прысвечанае 10-годдзю клуба творчых жанчын «Спадарыня», створанага пры Мінскім гарадскім аддзяленні ГА «Саюз пісьменнікаў Беларусі».
