Што ні жанр — абавязкова тое асноўнае, што звязана з ім, а таксама і такое, якое быццам і не мае непасрэднага дачыння да яго, але прысутнічае. Яскравае пацвярджэнне — партрэт у выяўленчым мастацтве. Ён, як вядома, перш за ўсё ўяўляе сабой адлюстраванне пэўнага чалавека ці групы людзей, якія існуюць у рэальнасці ці раней існавалі. Каштоўнасць партрэта як віду мастацтва залежыць ад майстэрства таго, хто перадае канкрэтныя рысы, дэталі, наколькі ён здатны раскрыць унутраны свет.
Да 23 лютага паспейце наведаць выстаўку сучаснага жывапісу Узбекістана. Экспазіцыя размешчана ў прасторы ZAL#2 Рэспубліканскай мастацкай галерэі «Палац мастацтва». Да ўвагі гледача — 42 работы 22 узбекскіх творцаў.
Часам, каб упэўніцца, чым адметны паэт, дастаткова аднаго яго верша. Неабавязкова, каб ён быў найлепшы ці, ва ўсякім разе, адным з найлепшых. Дастаткова, каб гучала тое, што дазваляе сцвярджаць аб адметнасці аўтара, яго яркай мастакоўскай індывідуальнасці, а значыць, і вылучэнні сярод іншых творцаў. Ёсць падобны твор і ў Таісы Бондар. З’явіўся ён у 1980 годзе, калі толькі ўваходзіла ў літаратуру. Ды пра яго крыху пазней.
Інклюзіўны арт-праект Васіля Зянько «Паэзія кропак...» для невідушчых і людзей са слабым зрокам прадстаўлены ў арт-гасцёўні «Высокае мѣста». З 2018 года мастак працуе над унікальным аўтарскім кірункам. Творы, выкананыя ў аб’ёмна-контурнай тэхніцы, даступныя для тактыльнага ўспрымання і чытання.
Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў запрашае на персанальную выстаўку работ Грэгара Данеляна «Па алеі памяці...». Праект уяўляе сабой рэтраспектыву творчасці мастака з 1980 да 2016 года, якая трансліруе шматграннасць яго асобы, багацце ўнутранага свету і натуру сапраўднага эксперыментатара.
Выдавецтва «Беларусь» працягвае падтрымку пераможцаў рэспубліканскага конкурсу LitUp (арганізатар праекта — Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь). Навінка — зборнік апавяданняў і казак студэнткі гісторыка-філалагічнага факультэта Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. А. Куляшова Маргарыты Садоўскай «Волшебное превращение».
Усё часцей з-пад пяра Людмілы Кебіч сталі выходзіць кнігі прозы. Чым тлумачыцца курс на ўніверсальнасць, узяты вядомай беларускай паэтэсай? «Жыццёвыя путы» (Мінск, «Звязда», 2023), «Неба ў дыяментах» (Мінск, «Звязда», 2024) — новыя кнігі Людмілы Кебіч, новы эпас, новы твар айчыннай літаратуры. І новыя тэндэнцыі, вартыя ўсеагульнай увагі. Прапаную прасачыць іх разам на некаторых прыкладах.
Сапраўдны фурор у аматараў фотамастацтва выклікала персанальная выстаўка Віктара Бутры «Эфект назіральніка» ў Нацыянальным цэнтры сучасных мастацтваў. Чорна-белая панарама жыцця ў аб’ектыве беларускага фатографа па-асабліваму ўздзейнічае на гледача, адкрываючы новыя грані знаёмага свету.
У лютым народнай артыстцы Беларусі даверылі адкрыць новы праект Вялікага тэатра «Жыццё ў прафесіі». Але яе багатае прафесійнае жыццё працягваецца, нягледзячы на перажытую цяжкую траўму, яно неаддзельнае ад жаночага лёсу, у якім ёсць безумоўнае шчасце: Ірына — маці траіх дзяцей. Таму дзіўна, што для бенефісу прымы-балерыны выбралі спектакль «Ганна Карэніна»...
Згадваючы Івана Навуменку, не так і проста вызначыць, з чаго пачаць. Настолькі ён шматгранны ў сваіх памкненнях і дасягненнях. Народны пісьменнік Беларусі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР, лаўрэат прэміі камсамола Беларусі, заслужаны дзеяч навукі БССР, доктар філалагічных навук, дырэктар Інстытута літаратуры імя Янкі Купалы, акадэмік, віцэ-прэзідэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, старшыня Вярхоўнага Савета БССР... Дзе б ні працаваў, вызначаўся высокай аддачай свайго даравання. А як пісьменнік праявіў сябе ў розных жанрах: празаік, дзіцячы аўтар, крытык, літаратуразнаўца, драматург, публіцыст. Дасягненні таму і значныя, што валодаў велізарным ад прыроды талентам. Быў упэўнены: сапраўдная літаратура нараджаецца «з таго, што глыбінна перажыта самім пісьменнікам, што запала яму ў сэрца, што яго хвалюе, радуе, абурае». Гэтым кіраваўся і ва ўласнай творчасці.
